Κάθε χρόνο τέτοια εποχή 21-22-23 ΜΑΪΟΥ στή πόλη πού αγαπάμε αναβιώνει τό πιό σημαντικό λαικό δρώμενο από όσα τελούνται σήμερα στήν Ελλάδα ΤΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑ
Πού αποτελούν άλλωστε καί παραδοσιακό γνώρισμα τού λαού μας.

Το έθιμο θα διεξαχθεί στην συνοικία Παπακυριατζή Σαρρή 13, Λαγκαδάς 572 00, Ελλάδα
+30 2394 023139 https://goo.gl/maps/xskyvaPYciA2, και στη Θρακική Εστία

Το lagadas24.gr συνεχίζει την παρουσίαση του θέματος με την αναδημοσίευση της επιστημονικής ανάλυσης του Λαγκαδιανού κ.Παπαρίζού Αντώνη καθηγητή Κοινωνιολογίας και Κοινωνιολογίας της Θρησκείας Τμήματος Κοινωνιολογίας Παντείου Πανεπιστημίου με τίτλο

 

"Αναστενάρια : μια πολλών αιώνων χριστιανική ορθόδοξη παράδοση"

Τα Αναστενάρια: Παράδοση και Ιστορία
Η λατρεία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης
Δεν πρόκειται για ένα απλό χριστιανικό ορθόδοξο έθιμο, ανάμεσα στα τόσα πολλά χριστιανικά έθιμα, λατρείας τοπικού ή και πολιούχου Αγίου ή Αγίας, όπως επί παραδείγματι του Αγίου Δημητρίου της Θεσσαλονίκης.
Σε ολόκληρο τον Ελλαδικό χώρο, αλλά και στην Μεσόγειο, από την Μαύρη Θάλασσα μέχρι την Σικελία και την Βόρειο Αφρική, όπου υπήρξαν και έζησαν Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι, η λατρεία τοπικών και πολιούχων Αγίων ήταν ευρύτατα διαδεδομένη ως μία αυτονόητα χριστιανική παράδοση συσπείρωσης και ενότητας των κοινοτήτων, των χωριών και των πόλεων. Η λατρεία, δηλαδή, τοπικών Αγίων αποτελεί μία ιδιαίτερη ελληνική παράδοση, παρ' όλον ότι μπορούμε να την διαπιστώσουμε αρκετά συχνά και σε άλλες Ορθόδοξες Χριστιανικές Εκκλησίες των Βαλκανίων και της Ρωσίας, όπως ακόμη και στην Καθολική Εκκλησία.
Τα “Αναστενάρια”, όμως, αποτελούν μία εντελώς ιδιαίτερη τοπική χριστιανική λατρεία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, η οποία και διατηρήθηκε, δίχως διακοπή, επί αιώνες στην Ανατολική Θράκη και εντοπίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε τέσσερα ελληνικά χωριά, το Κωστή και το Προδύλοφο, το Γαλάζιο και τον Άγιο Στέφανο. Όταν οι κάτοικοι των χωριών αυτών ήρθαν ως πρόσφυγες και εγκαταστάθηκαν στην Μακεδονία, και ειδικότερα στον Λαγκαδά και στην Αγία Ελένη, στην Μαυρολεύκη και στην Μελίκη, κ.ά., ήρθε όπως ήταν αυτονόητο και η λατρεία των Αναστεναρίων, η οποία αποτελούσε για τις κοινότητες αυτές την κεντρική τοπική λατρεία, με βάση και την οποία και ήταν οργανωμένη ολόκληρη η κοινοτική τους ζωή.
Θα ήθελα να επισημάνω εδώ, ότι για τις κοινότητες αυτές των Ελλήνων της Θράκης και πλέον και της Μακεδονίας, τα “Αναστενάρια” δεν αποτελούν ένα γεγονός μέσα στην καθημερινότητα της αγροτικής και κοινοτικής τους ζωής, αλλά ολόκληρη η κοινοτική τους κοινωνική και θρησκευτική ζωή είναι ενσωματωμένη στον κύκλο της λατρείας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Ο κύκλος λατρείας αυτός περιλαμβάνει συνεχόμενες καθ' όλη την διάρκεια του έτους τελετές και λατρευτικές πράξεις, με δεύτερους σημαντικούς Αγίους, τον Άγιο Παντελεήμονα και τους χειμερινούς Αγίους του Ιανουαρίου Αντώνιο, Αθανάσιο και Ευθύμιο.

Όπως, μ' άλλα λόγια, ίσχυε και ισχύει για όλους τους Έλληνες πρόσφυγες, αλλά και τους μετανάστες παντού στον κόσμο, τα ιερά κειμήλια και η Εκκλησίες, οι τοπικές λατρείες Αγίων και τα πανηγύρια ταξιδεύουν και αποκαθίστανται ξανά στην ζωή των μετοικούντων, ως εάν να μην υπήρχε καμία διακοπή, εξασφαλίζοντας την εθνική και χριστιανική συνέχεια και την ενότητα της ζωής των, βεβαιώνοντας την εθνική-Ελληνική και θρησκευτική τους χριστιανική ταυτότητα.
Το ίδιο συνέβη και με την ιδιαίτερη λατρεία των Αναστεναρίων. Ήταν αδιανόητο να μην εξασφαλιστεί και να μην επαναλαμβάνεται μία λατρεία πολλών αιώνων, συνεχίζοντας και ενισχύοντας την εθνική και χριστιανική ταυτότητα των Ελλήνων της Θράκης που εγκαταστάθηκαν πλέον στην Μακεδονία.

Τα Αναστενάρια: η ιδιαιτερότητα της παραδοσιακής λατρείας
Τα “Αναστενάρια”, όμως, δεν ήταν μία οποιαδήποτε άλλη λατρεία ή έθιμο, ανάμεσα σε τόσες άλλες τοπικές χριστιανικές ορθόδοξες λατρείες. Τα “Αναστενάρια” αποτελούν την ωραιότερη και σημαντικότερη ελληνική και ορθόδοξη χριστιανική τοπική λατρεία της Μεσογείου. Ο χορός και η μουσική των μελών της κοινότητας, οι ιδιαίτερες εικόνες των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, με τις οποίες χορεύουν οι μετέχοντες στο Πανηγύρι και στην Τελετή, όπως και της Παναγίας με τον Ιησού και του Αγίου Παντελεήμονα, η συναισθηματική και έντονη συγκινησιακή “ευφορία” των πανηγυριζόντων, την οποία λάθος ονομάζουν “έκσταση” συνήθως οι παρατηρητές, και, τέλος, η “πυροβασία” των μετεχόντων, πολύ γρήγορα οδήγησαν, όπως ήταν επόμενο, σε ερωτήσεις και εξηγήσεις.
Και λέγοντας “ωραιότερη και σημαντικότερη” τοπική χριστιανική λατρεία, δεν εννοώ ωραιότερη από την άποψη της θεαματικής και της τελετουργικής της μορφής, αλλά από την άποψη της βαθύτατης νοηματικής και ψυχικής σχέσης που αποκαθιστά, ανάμεσα, πρώτον, στον άνθρωπο και στους Αγίους, κυρίως, Κωνσταντίνο, Ελένη και Παντελεήμονα, και, δεύτερον, ανάμεσα στον άνθρωπο και τον θεό: σχέση βαθύτατα ενθουσιαστική και χαρισματική, ανησυχίας και ταυτόχρονα εμπιστοσύνης, αλλά κυρίως πλήρως αληθινή, γοητευτική και πανανθρώπινη.

Όπως ήταν επόμενο, εμπρός σε μία τέτοια ισχυρή τελετουργική λατρεία, οι εξηγήσεις που επιχειρήθηκαν στράφηκαν σε πιθανές ομοιότητες με λατρείες των προ-χριστιανικών ελληνικών θρησκειών, και εύκολα συνδέθηκαν με τις πολλαπλές μορφές λατρείας του πανάρχαιου θεού Διονύσου και των ακολούθων του, όπως και με άλλους ανάλογους θεούς και θεότητες. Έτσι πολύ γρήγορα, οι ενδείξεις και μόνον, διότι τίποτε δεν έχει σαφώς καταδειχθεί παρά τις δεκάδες εργασίες ιστορικών, φιλολόγων και ανθρωπολόγων, οδήγησαν στο να συνδεθούν τα Αναστενάρια με τις Διονυσιακές λατρείες.
Πολύ εύκολα επίσης, δόθηκε η ευκαιρία στον οποιονδήποτε να προβαίνει στις οποιεσδήποτε συγκρίσεις και αναφορές με τις οποιεσδήποτε “εκστατικές” λατρείες ανά τον κόσμο, δίχως ενσυναίσθηση κυρίως των διαφορών που είναι βαθύτατες, σημαντικότατες, και αυτές που εν τέλει καθορίζουν την ιστορική και θρησκευτική μοναδικότητα της λατρείας. Έχω καταλήξει σχεδόν, με σοβαρό βαθμό βεβαιότητας, ότι το μέγιστο λάθος των καλόπιστων παρατηρητών, τόσο των απλών και των δημοσιογράφων, όπως και αξιολογότατων ερευνητών που μελέτησαν και μελετούν την λατρεία, όπως μελετούν και τόσες άλλες, είναι ότι αναζητούν τις ομοιότητες, με βάση και τις οποίες προσπαθούν να εξηγήσουν την καταγωγή των “Αναστεναρίων” και τις αναφορές τους στις προχριστιανικές Ελληνικές θρησκείες της Μεσογείου.
Επειδή δεν υπάρχει καμία θρησκεία και καμία λατρεία στην ιστορία της ανθρωπότητας, που να μην έχει υιοθετήσει, χρησιμοποιήσει και “χωνέψει” στις αντιλήψεις της, στην θεωρία-δόγματά της για τον άνθρωπο και τον θεό ή τους θεούς και τον κόσμο, για την ζωή και τον θάνατο, όπως και στην λατρεία και στο τελετουργικό της, αντιλήψεις και θεωρήσεις, δόγματα και μορφές λατρείας των προηγούμενων θρησκειών, θα ήταν πολύ εύκολο να διαπιστώσουμε τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δανείστηκε και ενσωμάτωσε η οποιαδήποτε θρησκεία ή και λατρεία από τις προηγούμενες που ήταν αποδεκτές και εν ζωή στις κοινωνίες και στις ιστορικές περιοχές, στις οποίες αναδύθηκε και αποκαταστάθηκε μία νέα.
Ο Πρώτος Χριστιανισμός του 3ου και 4ου αιώνα, δανείστηκε και οφείλει, επί παραδείγματι, τα μέγιστα στα ελληνικά φιλοσοφικά ρεύματα σκέψης, κυρίως του Στωικισμού και του Νεοπλατωνισμού, των Γνωστικών και των Πυθαγορείων, αλλά και άλλων θρησκευτικών μορφών σκέψης της Ελληνορωμαϊκής περιόδου. Τις βαθύτατες αντιλήψεις του Στωικισμού και του Νεοπλατωνισμού μπορούμε να τις βεβαιώσουμε, όχι μόνον στα κείμενα των σημαντικών πρώτων Πατέρων της Εκκλησίας, του Ωριγένη και των Απολογητών, για παράδειγμα, αλλά ακόμη και στα Ευαγγέλια.
Πολλοί είναι, επίσης, οι σημαντικοί χριστιανοί θεολόγοι της Παλαιάς Διαθήκης, και όχι μόνον, που αναγνωρίζουν με βεβαιότητα, την παρουσία κάποιων κεντρικών αντιλήψεων και δοξασιών της Αρχαίας Περσικής και Αιγυπτιακής Θρησκείας, στην συγγραφή της Παλαιάς Διαθήκης. Η πρώτη συγγραφή της Παλαιάς Διαθήκης άλλωστε, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, έγινε στην Βαβυλώνα από τους εξόριστους Εβραίους, που αναγκάστηκαν να ζουν εκεί μετά την ήττα τους από τους Βαβυλώνιους, λίγο πριν τους ελευθερώσει ο Πέρσης Μέγας Βασιλιάς Κύρος ο Δεύτερος, το 538 π. Χ. Και οι διαπιστώσεις αυτές δεν έχουν τίποτε το μειωτικό ούτε για την Παλαιά Διαθήκη, αλλά ούτε και για τον Χριστιανισμό και τις σύγχρονες δογματικές του αναμορφώσεις.
Κανείς όμως δεν διανοείται να υποστηρίξει ότι ο Χριστιανισμός αποτελεί Νεοπλατωνική ή Στωική φιλοσοφία, με την ίδια ευκολία, που ο οποιοσδήποτε ισχυρίζεται, και σε δημόσιες ιστοσελίδες μάλιστα, ότι τα Αναστενάρια έχουν κάποια μορφή “διονυσιακής προέλευσης”, ή, ακόμη περισσότερο, ότι είναι κατά κάποιον τρόπο “διονυσιακά”. Και παρ' όλον ότι γνωρίζουμε, και με κάθε βεβαιότητα, ότι στην Μεσογειακή Ελληνορωμαϊκή περίοδο, μπορούμε να συναντήσουμε θεούς και θεότητες που πεθαίνουν και ανασταίνονται: ο Αιγύπτιος Όσιρις, ο Έλληνας Διόνυσος, ο Άττης της Θράκης, ο Άδωνις και ο Πέρσης ή ορθότερα Μεσοποτάμιος Μίθρα, κανείς δεν διανοείται με ευκολία, αβίαστα και αβασάνιστα, δίχως τεκμήρια, να συνδέσει τον Ιησού Χριστό με έναν απ' αυτούς. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, για τις Κοινωνικές Επιστήμες, ότι ο Ιησούς Χριστός αποτελεί ένα εντελώς νέο θεϊκό πρόσωπο, ένα από τα Άγια Πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, και, ότι ο Χριστιανισμός αποτελεί μία εντελώς νέα Οικουμενική Θρησκεία, Αποκαλυπτική σύμφωνα με τα Ευαγγέλια.
Θα μπορούσα μάλιστα να υπενθυμίσω, ότι μία από τις πρώτες απεικονίσεις του Ιησού Χριστού από τους πρώτους Χριστιανούς, είναι εντελώς όμοια με μία από τις συχνές απεικονίσεις του Διονύσου. Ο Ιησούς Χριστός απεικονίζεται, όπως ακριβώς και ο Διόνυσος, του οποίου η λατρευτική παρουσία βεβαιώνεται εκατοντάδες χρόνια πριν. Ως νέος άνδρας, μόλις μετά την εφηβεία, με κοντό μέχρι το γόνατο ελληνικό χιτώνα, με ζώνη στην μέση, και εντελώς ελληνική κώμη (ένδυση, δηλαδή, χτένισμα και εμφάνιση εντελώς ελληνικά) και με έναν αμνό στους ώμους, γύρω από τον λαιμό του, να τον κρατά από τα πόδια με τα δύο του χέρια. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι πρόκειται για έναν Διονυσιακό Ιησού Χριστό; Όχι βέβαια. Δεν πρόκειται παρά για μία μίμηση, με την οποία οι πρώτοι χριστιανοί, μάλλον θα ήθελαν να πουν στους λάτρεις του Διόνυσου, ότι ο Ιησούς Χριστός αγαπά την φύση και την ζωή με τον ίδιο τρόπο που την αγαπά και ο Διόνυσος.

Μία χριστιανική Ορθόδοξη παράδοση, λατρεία και συνείδηση:
η προτεραιότητα της χριστιανικής θρησκευτικής συνείδησης και
ταυτότητας των μελών της κοινότητας των Αναστεναρίων
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Από την πρώτη στιγμή που τα “Αναστενάρια” μαρτυρούνται, διαπιστώνονται και καταγράφονται στην Ιστορία, αποτελούν μία εντελώς Ελληνική και εντελώς Χριστιανική Ορθόδοξη και τοπική λατρεία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Λατρεία των Ελλήνων χριστιανών της Θράκης, και από την στιγμή που οι κοινότητες αυτές των Ελλήνων εγκαθίστανται στην Βόρεια Ελλάδα, λατρεία των Ελλήνων πιστών χριστιανών Αναστενάρηδων των κοινοτήτων και πόλεων του Λαγκαδά, της Αγίας Ελένης, της Μελίκης, της Μαυρολεύκης, της Κερκίνης, κ. α.
Οφείλω να υπενθυμίσω, ότι στην καταγραφή ενός εθίμου ή μίας θρησκευτικής λατρείας, η συνείδηση και η ταυτότητα, ο τρόπος δηλαδή αυτοπροσδιορισμού αυτών που συμμετέχουν και τελούν την λατρεία και το πανηγύρι, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα τεκμήρια, κριτήρια και δεδομένα, που οφείλουν να λάβουν υπ' όψιν τους και να σεβαστούν οι οποιοιδήποτε διατυπώνουν ιδέες, γνώμες και σκέψεις, διαπιστώσεις και συμπεράσματα, ιστορικά, επιστημονικά ή άλλα, ή κριτική, σχετικά με το έθιμο ή και την λατρεία αυτή.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι οι Αναστενάρηδες αισθάνονταν και αισθάνονται, όπως και αυτονόητα θεωρούσαν ανέκαθεν και θεωρούν, ότι ήταν και είναι πάντοτε πιστοί χριστιανοί ορθόδοξοι. Κανείς δεν μπορεί και δεν δικαιούται να αμφισβητήσει την βαθύτατη αυτή χριστιανική τους συνείδηση και ταυτότητα, δίχως να παραβιάσει την ψυχική τους ευθύτητα και αξιοπρέπεια, όπως και τα ανθρώπινα, τα ατομικά και τα θρησκευτικά τους δικαιώματά, και δίχως να προβεί σε παραβίαση βασικών κανόνων και αρχών του Ανθρωπισμού.
Τούτο σημαίνει, ότι κανείς δεν μπορεί και δεν δικαιούται να αμφισβητήσει την παραδοσιακά χριστιανική τους μορφή, και την σταθερή ένταξή τους στην προαιώνια παράδοση του Ορθόδοξου Ελληνικού Χριστιανισμού. Και η διαπίστωση αυτή είναι εξίσου επιστημονική, πολιτική, αλλά και νομική, όσο και βαθύτατα ανθρώπινη: με βάση δηλαδή τις αρχές του Δυτικού Πολιτισμού και των Κοινωνικών Επιστημών, του Ελληνικού Συντάγματος, αλλά και των Καταστατικών Συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Οι οποιεσδήποτε επιστημονικές ή και άλλες μελέτες, οφείλουν να σεβαστούν τις αρχές της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης και της ιστορικής, πολιτισμικής και παραδοσιακής ταυτότητας, τόσο των Αναστεναρίων όσο και των πιστών Ελλήνων ορθοδόξων Αναστενάρηδων, που όχι μόνον τα σέβονται και τα τελούν με πλήρη αληθινή χριστιανική λατρεία έναντι των Αγίων, αλλά φέρουν το βαρύ ιστορικό και πολιτισμικό φορτίο της διατήρησής τους στη Ιστορία. Πολύ συχνά μάλιστα με βαθύτατη πίστη και δύναμη έναντι όλων όσων τους αμφισβήτησαν και του καταδίωξαν εντελώς παράνομα.

Το ιερό σφάγιο, η θυσία ή το “κουρμπάνι”
(Το προσφερόμενο ζώο: μόσχος ή και αμνός)
Το ιερό σφάγιο, η θυσία ενός ή περισσοτέρων ζώων, ή το “κουρμπάνι”, όπως έχει επικρατήσει να λέγεται σ' ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο και όχι μόνον, είναι μία πανάρχαια συνήθεια που την συναντάμε σε όλες τις θρησκείες σχεδόν και τις λατρείες της Μεσογείου, όπως και στις λατρείες και τις τελετές που γίνονται προς τιμήν και άλλων τοπικών Αγίων.
Στην συντριπτική πλειονότητα των χριστιανικών πανηγυριών στην Ελλάδα, όπως τα γνωρίζουμε μέχρι και τον 20 αιώνα, υπήρχε συνήθως ένας μόσχος, ο οποίος πολλές φορές εσφάζετο εντός του προαυλίου της Εκκλησίας του χωριού, στα σκαλοπάτια της Εκκλησίας, ή ακόμη και σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις στην είσοδο του πρόναου. Το ζώο ήταν προσφορά στον Άγιο/Αγία και στην κοινότητα των πιστών, σε όλα τα μέλη της που το μοιράζονταν ή και το κατέλυαν κατά την διάρκεια της συλλογικής τράπεζας, την παραμονή το βράδυ της εορτής ή και ανήμερα. Κατά την διάρκεια της τελετής, στην οποία ήταν αυτονόητα καλεσμένη κατ' αρχάς ολόκληρη η κοινότητα, υπήρχαν μουσικά όργανα και γίνονταν χορός μέχρι αργά την νύχτα.
Το ιερό σφάγιο είχε και έχει ακόμη και σήμερα, όπου τελούνται αυτού του είδους τα πανηγύρια στο όνομα των τοπικών Αγίων, πρωτεύουσα θέση στο τελετουργικό. Αποτελεί ένα από τα κεντρικά λατρευτικά έθιμα. Άλλωστε, στα χωριά παλαιότερα, δεν ήταν δυνατόν συνήθως να υπάρξει άλλο βασικό φαγητό, από το προσφερόμενο σφάγιο, το οποίο μάλιστα κατέλυαν ευχαρίστως οι πάντες. Η κοινή τράπεζα, ο χορός και η μουσική, όπως και το συλλογικό τραγούδι, αποτελούσαν την κορύφωση του πανηγυριού, που σηματοδοτούσε την ενότητα και την αγαπητική συνύπαρξη όλων των μελών της κοινότητας, του χωριού ή και της πόλης.
Χάρις στο ιερό σφάγιο επιβεβαιώνονταν στο Πανηγύρι του Αγίου ή της Αγίας η εκ νέου συναδέλφωση των πιστών μεταξύ τους αλλά και με τον Άγιο/Αγία, με την αγνότητα και τις θεϊκές συμφιλιωτικές, αγαπητικές δυνάμεις του/της Αγίου/Αγίας, αλλά εν τέλει και με τον ίδιο τον Θεό. Κατά την έναρξη του πανηγυριού και λίγο πριν την θυσία του ζώου, γίνονταν συνήθως από τους ιερείς αγιασμός που καθαγίαζε το προσφερόμενο ζώο και τους παρευρισκόμενους, όπως και ολόκληρη την κοινότητα των πιστών.
Το ιερό σφάγιο-ζώο διαλέγονταν με προσοχή αρκετά συχνά από την αρχή της παραγωγικής χρονιάς, δηλαδή κατά τον μήνα Οκτώβριο, και μάλιστα με τελετουργικό τρόπο. Ήταν πάντοτε ιερό, διότι αποτελούσε αντικείμενο λατρείας από ολόκληρη την κοινότητα των πιστών και το χωριό. Έχουμε μάλιστα παραδόσεις, κατά τις οποίες το επιλεγμένο ζώο αποκόπτονταν από το κοπάδι και εκτρέφονταν σε ιδιαίτερο χώρο, απολαμβάνοντας την προσοχή και την φροντίδα ολόκληρης της κοινότητος. Σε κάποιες περιπτώσεις του δίδονταν, μάλιστα, και ιδιαίτερο όνομα.
Το ιερό σφάγιο-προσφερόμενο ζώο (ή και, αρκετές φορές, ζώα, συνήθως ενός έτους), δεν ήταν δυνατόν σε καμία περίπτωση να αποτελέσει αντικείμενο βάναυσης ή αποτρόπαιης και βλάσφημης πράξης, όπως και βίαιης ή και απρόσεκτης σφαγής. Το τυπικό και οι συνήθειες της λατρείας επέβαλαν πάντοτε ιδιαίτερο σεβασμό και τήρηση όλων των κανόνων της ζωής.
Θα ήθελα να υπενθυμίσω, ότι η θυσία αποτελεί την ιδρυτική πράξη πολλών θρησκειών και λατρειών της Μεσογείου, ότι για τους Πατέρες της Εκκλησίας η θυσία του Ιησού Χριστού αποτελεί το “συστατικό στοιχείο του σχεδίου του Θεού για την σωτηρία της Ανθρωπότητας”, και ότι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός χαρακτηρίζεται επίσης από τους Πατέρες της Εκκλησίας, ως ο “το αρνίον το εσφαγμένον από αρχής Κόσμου”. ( Α. Πέτρος, 1,19, και Ιωάννου Αποκάλυψη, 13, 8). Οι δε συζητήσεις για την ίδρυση της Χριστιανικής Εκκλησίας, από τον 15ο αιώνα και μετά, εκλαμβάνουν την θυσία του Ιησού Χριστού ως την ιδρυτική πράξη της Εκκλησίας, το δε μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας παραπέμπει σταθερά στην εικόνα του Ιησού Χριστού ως “ιερού Αμνού”, το “αίμα” και το “σώμα” του οποίου κοινωνούν οι πιστοί κάθε Κυριακή.

Και ενώ αυτή είναι η ιερή παράδοση όλων των χριστιανικών λατρευτικών τοπικών παραδόσεων των Αγίων, στην οποία εντάσσεται αυτονόητα και αυτόματα και η παράδοση των Αναστεναρίων, με βάση τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν την σφαγή των ζώων στην βιομηχανία παραγωγής κρέατος, στην οποία σφάζονται χιλιάδες ζώα καθημερινώς, κάποιοι καταγγέλλουν την σφαγή του ιερού ζώου στις τοπικές λατρείες των Αγίων, και των Αναστεναρίων, ως αποτρόπαιη και βίαια πράξη που πρέπει να σταματήσει. Το λατρευόμενο, μ' άλλα λόγια, ιερό σφάγιο, το οποίο αποτελεί ιδιαίτερο λατρευτικό αντικείμενο στις τελετές του πανηγυριού και όλων των πανηγυριών, παρουσιάζεται ως βασανιζόμενο ζώο.
Εκεί που το ιερό σφάγιο προστατεύονταν ανέκαθεν και προστατεύεται και τώρα περισσότερο από κάθε άλλη περίπτωση, ώστε η σφαγή ή, ορθότερα, η θυσία του, να τελείται με τους καλύτερους όρους, παρουσιάζονται έξωθεν “μάρτυρες”, οι οποίοι αγνοώντας τον σεβασμό της κοινότητας των πιστών έναντι του προσφερόμενου ζώου, καταγγέλλουν την πράξη ως βίαιη και αποτρόπαιη, προσβάλλοντας τόσο τους πιστούς και την λατρευτική παράδοση όσο και την συνείδηση των πιστών. Εύκολα μάλιστα, επεκτείνουν την “ονομαζόμενη” βία έναντι του ιερού σφάγιου σε ολόκληρο το τελετουργικό της λατρείας, καταγγέλλοντας την ίδια την θρησκευτική λατρεία στο σύνολό της, την θρησκευτική παράδοση, αλλά και τα θρησκευτικά αισθήματα και την θρησκευτική ελευθερία των πιστών.

Εάν επί αιώνες τώρα, η σφαγή του ιερού ζώου πραγματοποιούνταν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τον πιο φιλικό έναντι του προσφερόμενου ζώου, τρόπο που σέβονταν την ιερότητα της κάθε πράξης και της κάθε στιγμής μάλιστα, την ιερή τελετή, δηλαδή, της κάθε στιγμής και της κάθε πράξης, την σφαγή, τον τεμαχισμό, μέχρι και την κοινή κατάλυση στην κοινή τράπεζα, είναι δυνατόν σήμερα να μην λαμβάνονται υπ' όψιν και να μην τηρούνται από τις λατρευτικές κοινότητες παντού στην Ελλάδα και από την κοινότητα των Αναστεναρίων όλοι οι κανόνες προστασίας των προσφερόμενων ζώων; Όταν μάλιστα το ιερό σφάγιο ανάγεται σε κεντρικό σύμβολο και λατρευτικό αντικείμενο από τους πιστούς;
Είναι δυνατόν οι κοινότητες που οργανώνουν τα πανηγύρια στο όνομα των Αγίων να μην τηρήσουν όλους τους νέους κανόνες και νόμους κατά την σφαγή του προσφερόμενου ζώου ή και ζώων;
Είναι δυνατόν να “διδάσκουν” σεβασμό έναντι του ιερού σφάγιου οι μη έχοντες αντίληψη της ιερότητας των ζώων, και να παρουσιάζουν στα Μέσα Επικοινωνίας και Κοινωνικής Δικτύωσης την πράξη ως πράξη αποτρόπαιης βίας, η οποία θα πρέπει να απαγορευτεί;
Πολύ φοβούμαι, ότι οι νέοι ακτιβιστές κατά της βίας πολύ σύντομα θα ζητήσουν από την Ορθόδοξη Εκκλησία να μην αναφέρεται στην σταύρωση του Ιησού, κατά την Μεγάλη Πέμπτη, όπως και στην αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου, και να καταργήσει την περιφορά του Ιησού την Μεγάλη Παρασκευή. Πολύ φοβούμαι, ότι θα ζητήσουν να μην αναφέρεται η “ιερή και άγια μετουσίωση του οίνου και άρτου σε αίμα και σώμα Κυρίου” στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, διότι θα παραπέμπει στην αποτρόπαιη θυσία του Ιησού Χριστού.

Θεωρώ ότι οι Θεσμοί και οι Αρχές του Κράτους καλούνται να προστατεύσουν τις θρησκευτικές λατρευτικές παραδόσεις όλων των Ελλήνων Ορθοδόξων πιστών, όπου τελούνται εδώ και αιώνες, όπως και την ελευθερία της θρησκευτικής τους συνείδησης, έναντι όλων εκείνων, οι οποίοι εύκολα και αβασάνιστα την προσβάλουν δημόσια.

Παπαρίζος Αντώνης
Καθηγητής Κοινωνιολογίας
και Κοινωνιολογίας της Θρησκείας
Τμήματος Κοινωνιολογίας
Παντείου Πανεπιστημίου

Η παροχή θα αρχίσει με την έναρξη της χειμερινής περιόδου. Ολοκληρώθηκαν τα έργα σε δίκτυο-σταθμό αποσυμπίεσης.Τι γίνεται με τις τιμές στην περιφέρεια
Ο Λαγκαδάς αναμένεται πλέον να είναι το πρώτο εκτός των πολεοδομικών συγκροτημάτων αστικό κέντρο της ελληνικής περιφέρειας, που οι πολίτες του θα απολαύσουν τα προνόμια του φυσικού αερίου.

Αφού ο δήμαρχος Λαγκαδά, Γιάννης Καραγιάννης, πέτυχε να εξομοιωθεί η τιμή του συμπιεσμένου αερίου, με το οποίο τροφοδοτούνται τα αστικά κέντρα της περιφέρειας, με εκείνη του φυσικού αερίου εντός των πολεοδομικών συγκροτημάτων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, η ένταξη των πρώτων νοικοκυριών στο δίκτυο είναι πλέον ζήτημα χρόνου.

Ήδη υπάρχουν στο Λαγκαδά 1.000 αιτήσεις που πρόκειται να ενεργοποιηθούν εντός της χειμερινής περιόδου, ώστε να αρχίσουν να επωφελούνται οι χρήστες από τη χρήση του φυσικού αερίου. Μάλιστα, θα γίνει συνάντηση με τη διοίκηση της εταιρίας διανομής του φυσικού αερίου σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως ενημερώνει ο δήμος, με σκοπό πλέον την τροφοδότηση του δικτύου με φυσικό αέριο.

Χτες πραγματοποίησε επίσκεψη στο σταθμό αποσυμπίεσης της «ΕΔΑ ΘΕΣΣ», στο Λαγκαδά κλιμάκιο της ENI Gas e Luce, αποτελούμενο από το διευθύνοντα σύμβουλο, Alberto Chiarini, το διευθυντής νομικών και ρυθμιστικών θεμάτων, Pietro Galizzi, το γενικό διευθυντή, Λεωνίδα Μπακούρα και στελέχη της Εταιρείας Διανομής Αερίου Θεσσαλονίκης – Θεσσαλίας Α.Ε. (ΕΔΑ ΘΕΣΣ).

Ο σταθμός αποσυμπίεσης φυσικού αερίου στο Λαγκαδά είναι ο πλέον σύγχρονος τεχνολογικά σταθμός και έχει άμεση δυνατότητα τροφοδότησης του δικτύου με φυσικό αέριο. Κατά την επίσκεψη του, ο κ. Chiarini συνομίλησε με τον κ. Καραγιάννη, τον πρώην αντιπεριφερειάρχη, Φάνη Παπά, τoν πρόεδρο του Δ.Σ. της «ΕΔΑ ΘΕΣΣ», Βενέτη Μπούρα και το μέλος του Δ.Σ., Παντελή Μάνη.

Ο κ. Chiarini, εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πορεία και τα αποτελέσματα της εταιρείας που επιβεβαιώνονται από την υψηλή διείσδυση του φυσικού αερίου στις περιοχές της αδείας, όπου το 57% του πληθυσμού κάνει ήδη χρήση του φυσικού αερίου και υπογράμμισε τη δέσμευση της ENI Gas e Luce να συνεχίσει να στηρίζει το πρόγραμμα επενδύσεων της «ΕΔΑ ΘΕΣΣ» με στόχο την περαιτέρω επέκταση του δικτύου, καλύπτοντας τα αιτήματα των καταναλωτών και των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τον κ. Chiarini η ΕΔΑ ΘΕΣΣ είναι πρωτοπόρος του ενεργειακού τομέα του φυσικού αερίου στην Ελλάδα. Διαθέτοντας την κατάλληλη τεχνογνωσία, έχει ήδη ολοκληρώσει τις σχετικές εργασίες των εγκαταστάσεων σταθμών αποσυμπίεσης σε δύο δήμους, Λαγκαδά και Τυρνάβου, με γνώμονα πάντα τον ασφαλή εφοδιασμό του δικτύου και την απρόσκοπτη παροχή φυσικού αερίου στους καταναλωτές αλλά και την τεχνική επάρκεια των υποδομών φυσικού αερίου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Ανάπτυξης 2018-2022, η ΕΔΑ ΘΕΣΣ εντός του 2018 πρόκειται να προχωρήσει στην εγκατάσταση επιπλέον έξι σταθμών αποσυμπίεσης για τη σύνδεση των απομακρυσμένων περιοχών με το δίκτυο φυσικού αερίου και είναι έτοιμη με την οριστικοποίηση του ρυθμιστικού πλαισίου να προχωρήσει στην τροφοδότηση τους με φυσικό αέριο.

Ο κ. Μπακούρας ανέφερε ότι, οι επενδύσεις για την επέκταση του δικτύου πραγματοποιούνται με τεχνικοοικονομικά κριτήρια εξασφαλίζοντας την απόδοση τους, προσδίδοντας όφελος στον τελικό καταναλωτή και διασφαλίζοντας τη διατήρηση της τιμής όσον αφορά στα τιμολόγια διανομής στα χαμηλότερα επίπεδα της αγοράς φυσικού αερίου στην Ελλάδα.

Ο δήμαρχος Λαγκαδά, Γιάννης Καραγιάννης, επεσήμανε ότι η τροφοδότηση των απομακρυσμένων περιοχών με φυσικό αέριο θα συνεισφέρει στον περιορισμό των δαπανών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ενώ θα προσφέρει και τη δυνατότητα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις να επωφεληθούν από ένα οικονομικότερο και οικολογικότερο καύσιμο.

Ο περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας, Φάνης Παππάς, τόνισε την υψηλή ικανοποίηση και την αποδοχή των καταναλωτών φυσικού αερίου στην ευρύτερη περιοχή του νομού Θεσσαλονίκης, καθώς και την υποστήριξη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας με χρηματοδότηση των έργων κατασκευής δικτύων φυσικού αερίου ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ από ευρωπαϊκά προγράμματα, μόνο για τη Θεσσαλονίκη και συνολικά 35 εκ. ευρώ για τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κεντρικής Μακεδονίας.

Ο κ. Μπούρας και ο κ. Μάνης, επεσήμαναν ότι η «ΕΔΑ ΘΕΣΣ» αποτελεί πρότυπο και συνεχάρησαν τη διοίκηση για τις προσπάθειες που καταβάλλει, ενώ εξήραν την άριστη και αποτελεσματική συνεργασία της με τους εμπλεκόμενους φορείς. Το ιδιαίτερα αξιόλογο έργο που επιτελείται από την εταιρεία αντανακλάται στο έντονο ενδιαφέρον των πολιτών για να συνδεθούν με το φυσικό αέριο και στην ικανοποίηση των καταναλωτών.

Επιβεβαίωσαν, επίσης, τα θετικά αποτελέσματα της εταιρείας και έδωσαν έμφαση στις προοπτικές που υπάρχουν στην αγορά του φυσικού αερίου με την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών.

voria.gr

Αποδεκατισμένο είναι το κέντρο υγείας Νέας Μαδύτου το οποίο εξυπηρετεί όλο το δήμο Βόλβης. Το λιγοστό προσωπικό καταβάλλει υπεράνθρωπες προσπάθειες, ωστόσο είναι επιτακτική η ανάγκη στελέχωσης του τόσο σε έμψυχο δυναμικό όσο και σε ασθενοφόρα, καθώς σήμερα υπάρχει μόνο ένα. Ο δήμος έχει υποβάλλει αιτήματα, ωστόσο δεν έχουν απαντηθεί.

ATLAS TV Κεντρικής Μακεδονίας

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO ΕΔΩ

 

Το τροχαίο ατύχημα σημειώθηκε τα ξημερώματα μετά από καταδίωξη σε αγροτική περιοχή της Γερακαρού στη Θεσσαλονίκη.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο 40χρονος οδηγός του αυτοκινήτου από τη Μολδαβία, που μετέφερε παράνομα 12 αλλοδαπούς μετανάστες, δεν σταμάτησε σε σήμα των αστυνομικών.

Ακολούθησε καταδίωξη μέχρι που το όχημα του 40χρονου ανετράπη κάτω από άγνωστες συνθήκες. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα ένας από τους δώδεκα αλλοδαπούς να τραυματιστεί και να μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Μάλιστα, χρειάστηκε η επέμβαση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας για τον απεγκλωβισμό του.

Για τις πρώτες βοήθειες στο νοσοκομείο μεταφέρθηκαν και άλλοι 8 αλλοδαποί, οι οποίοι στη συνέχεια όλοι τους αποχώρησαν. Ο 40χρονος οδηγός συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές και θα οδηγηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης εντός της ημέρας.
volvi24.gr

Ολοκληρώθηκε από τις 10 έως τις 13 Μαΐου ένα τετραήμερο ενεργούς συμμετοχής των νέων στα κοινά του τόπου, στο πλαίσιο της 1ηςΠροσομοίωσης Δημοτικού Συμβουλίου Νέων του Δήμου Λαγκαδά

Φοιτητές, μαθητές και νέοι με καταγωγή από τον Δήμο Λαγκαδά, κάθισαν στα έδρανα της Ολομέλειας και των Επιτροπών του Δήμου και συγκροτώντας δικό τους σώμα, διαβουλεύτηκαν σε ένα ιδεατό περιβάλλον.

Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της 1ης Προσομοίωσης Δημοτικού Συμβουλίου Νέων, μια ιδέα - πρωτοβουλία φοιτητών του Δήμου που σκοπό είχε να δημιουργήσει ένα δημοτικό συμβούλιο, το οποίο σε επίπεδο διήμερων συνεδριάσεων συζήτησε για καίρια ζητήματα του τόπου ενώ ακολούθησε τις ισχύουσες διαδικασίες του κανονισμού ενός δημοτικού συμβουλίου. Έτσι, οι νέοι χωρισμένοι σε «φανταστικές» παρατάξεις, κλήθηκαν να αποφασίσουν κι έπειτα να ψηφίσουν για θέματα που άπτονται της επιτακτικής διαχείρισης της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Νεαροί δημότες Λαγκαδά έλαβαν θέσεις προέδρων επιτροπών, δημοτικών συμβούλων, αντιπροέδρου και προέδρου ολομέλειας, αντιδημάρχων, δημάρχου, ακόμη και νομικής υπηρεσίας και γραμματέα ολομέλειας. Με νεανική φρεσκάδα και ματιά από αυτούς που κρατούσαν ιδεατά στα χέρια τους το μέλλον του Λαγκαδά, συζητήθηκε η διαχείριση των Λουτρών, η κατάσταση με τα απορριμματοφόρα, η ανάπλαση του αστικού ιστού και η δημιουργία Κέντρου Κοινότητας Νεολαίας.

Η ιδέα για μια τέτοιου τύπου προσομοίωση υλοποιήθηκε υπό την αιγίδα, αρωγή και καθοδήγηση του Δήμου Λαγκαδά. Ο Δήμος, στηρίζοντας την άποψη πως η νεανική φωνή έχει ισχύ και πως πρέπει να υποστηρίζονται οι πρωτοβουλίες της νέας γενιάς, έκανε πράξη την προσομοίωση δημοτικού συμβουλίου από νέους ανθρώπους.

Τα συμπεράσματα της 1ης Προσομοίωσης Δημοτικού Συμβουλίου Νέων θα κατατεθούν στον Δήμο Λαγκαδά, ώστε να αξιολογηθούν από την Διοίκηση όλες οι προτάσεις και οι ιδέες των «νέων δημοτικών συμβούλων» για ζητήματα που αφορούν την ποιότητα ζωής στην περιοχή μας.

Ο πρώτος στόχος της ενεργούς συμμετοχής των νέων στα κοινά του τόπου επιτεύχθηκε, αφού όλοι μαζί έκαναν πράξη το σύνθημα «Μπορούμε Μαζί για τον Δήμο Λαγκαδά»! Σκοπός είναι η συγκεκριμένη δράση να καταστεί θεσμός και να δραστηριοποιηθούν ακόμη περισσότερα νέα παιδιά στην πραγματική αυτοδιοίκηση.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ

 

Εκδήλωση του Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας (ΣΔΕ)  Λαγκαδά με θέμα "Ελληνοτουρκικές Σχέσεις". Ομιλητής ο Δημοσιογράφος Παντελής Σαββίδης |Δευτέρα 21 Μαΐου στις 18:00 στην αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου στο Δημαρχείο Λαγκαδά

Στις πρόσθετες ανάγκες για δομές φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών, που έχουν δημιουργηθεί από την αύξηση των προσφυγικών ροών στην Ελλάδα κατά τους τελευταίους μήνες, αναφέρθηκε ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, Δημήτρης Βίτσας.

Όπως είπε, «είναι έξι σημεία και ιδιαίτερα τα τρία νησιά του Βορείου Αιγαίου που πρέπει να αποσυμπιεστούν», ενώ πρόσθεσε πως είναι αναγκαίο «να πάρουμε τα εξής μέτρα: Πρέπει να απαλύνουμε, να αποσυμπιέσουμε τα Λαγκαδίκια και τα Διαβατά, όπως και τον Σκαραμαγκά στη Νότια Ελλάδα, όπως και τα νησιά. Αυτό αντικειμενικά βάζει την ανάγκη να προχωρήσουν δύο πράγματα μαζί. Το ένα είναι να ανοίξουν ένα με δυο camps από αυτά που υπήρχαν, π.χ. στο Βαγιοχώρι, και το δεύτερο να προχωρήσει με συνέπεια το πρόγραμμα εγκατάστασης σε διαμερίσματα, άρα αυτό που επιζητούμε είναι περισσότεροι δήμοι να συνεργαστούν, ώστε και αυτό το πρόγραμμα να προχωρήσει με ικανοποιητικό βαθμό».

Σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα ένταξης των προσφύγων ο υπουργός διευκρίνισε πως «πρέπει να υπάρξει ένα καινούριο πρόγραμμα εξάμηνης εγκατάστασης αυτών που έχουν πάρει άσυλο, αλλά διαμένουν στην ουσία σαν να είναι αιτούντες άσυλο, χρειαζόμαστε ένα μεσοπρόγραμμα».

Τέλος, αναφερόμενος στο πρόγραμμα επανεγκατάστασης που έχει ανακοινώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υποδοχή 50.000 προσφύγων μέσα σε δύο χρόνια στην ΕΕ απευθείας από χώρες της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και την Τουρκία, ώστε να προσφέρει μια «ασφαλή και νόμιμη» εναλλακτική στον επικίνδυνο διάπλου της Μεσογείου ο κ. Βίτσας παρατήρησε πως «αυτή τη στιγμή ο αριθμός 50.000 που προτείνεται -και δεν έχει ξεκινήσει- νομίζω ότι δεν είναι ικανοποιητικός για τις πέντε χώρες πρώτης υποδοχής, αλλά πρέπει έτσι κι αλλιώς να ξεκινήσει το πρόγραμμα, έτσι ώστε το σύστημα να έχει και βαλβίδες από όπου θα πηγαίνουν άνθρωποι σε άλλες χώρες, αν και το καλύτερο θα ήταν να μπορούσαν να επιστρέψουν με ασφάλεια και να αναγεννήσουν τις πατρίδες τους».
thestival.gr

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή 21-22-23 ΜΑΪΟΥ στή πόλη πού αγαπάμε αναβιώνει τό πιό σημαντικό λαικό δρώμενο από όσα τελούνται σήμερα στήν Ελλάδα ΤΑ ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΛΑΓΚΑΔΑ
Πού αποτελούν άλλωστε καί παραδοσιακό γνώρισμα τού λαού μας.
Από μικρά παιδιά μέσα καί έξω από τό κονάκι καί σέ απόσταση αναπνοής από τήν φωτιά..
Ο ήχος τής Θρακιώτικης λύρας μαζί μέ τό νταούλι καί τίς παιδικές χαρούμενες φωνές ήταν τό εύνασμα γιά νά αρχίσουν τά Αναστενάρια
Χρόνια πολλά
Καλό Πανηγύρι
Καλό δρόμο
ευχές πού τίς συνόδευαν θερμές αγκαλιές καί χειραψίες.
Σάς καλώ λοιπόν όλους καί τόν καθένα σας ξεχωριστά νά τιμήσουμε καί νά βιώσουμε μέ σεβασμό , αγάπη καί πίστη τά Αναστενάρια όπως οί πατεράδες μας όπως οί παππούδες μας στηρίξτε,μέ τήν παρουσία σας τό πατρογονικό μας έθιμο .
Κάθε σπίτι στόν Λαγκαδά έχει καί μιά ρίζα από τά Αναστενάρια ,και είστε όλοι ευσπρόδεκτοι καί καλοδεχούμενοι στό απλό και φτωχικό μας κονάκι..!!

ΑΝΑΣΤΕΝΑΡΙΑ ΛΑΓΚΑΔΑΣ
Σαρρή 13, Λαγκαδάς 572 00, Ελλάδα
+30 2394 023139 https://goo.gl/maps/xskyvaPYciA2
Μέ σεβασμό
καί
εκτίμηση
Σωτήριος
Γκαιντατζής

Τις ίδιες ημέρες το έθιμο θα διεξαχθεί και στην Θρακική Εστία.
Με την ευκαιρία αναδημοσιεύουμε το χρονογράφημα του Νίκου Αζμάνη "Και πάλι απόψε πάτησαν στη φωτιά" προκειμένου να καταλάβουμε καλύτερα το κλίμα που επικρατεί στο Λαγκαδά

Ήταν   μεσημέρι όταν μού τηλεφώνησε ο Σωτήρης , γιός τού Αρχιαναστενάρη Τάσου Γκαϊτατζή ,    και ευγενικά μού   είπε, απόψε κ. Αζμάνη έχουμε τήν γιορτή μας, θά σάς περιμένουμε. Ναί θά έλθω άν καί κάνει πολύ κρύο, ευχαριστώ γιά τήν πρόσκληση.

Είχα ξεχάσει ότι εκτός τής 21 ,22,23 Μαΐου του Αγίου Κωνσταντίνου πού πατούν στην φωτιά, πατούν και στις 27 Ιουλίου του Αγίου Παντελεήμονος και στις 20 Ιανουαρίου του Αγίου Ευθυμίου.

Μέ τά αναστενάρια είχα συνδεθεί από μικρό παιδί γιατί η Γιαγιά μου Στεργιανή Μαρμούρη ήταν φίλη μέ τήν αναστενάρησα πού φύλαγε στο σπίτι της τίς εικόνες από την πατρίδα, τήν κ. Μαρούλα, αλλά και ό γιός της, Κώστας Γιαννακόπουλος τσαγκάρης πού μετανάστευσε το 1954 στην Αυστραλία ήταν φίλος μέ τόν θειό μου Γιάννη Μαρμούρη .Με συγκινεί ακόμη γιά την αγάπη του, όταν μετά από πολλά χρόνια, ήλθε να μέ συναντήσει στήν Δράμα, πού υπηρετούσα στρατιώτης.

Πήγαινα   σέ όλες τις γιορτές τών αναστενάρηδων και γνώριζα όλα τά τελετουργικά τους.   Τά πρώτα χρόνια πατούσαν κρυφά στήν αυλή τής κ. Μαρούλας ή και μπροστά στό τζάκι  τού αρχιαναστενάρη Σωτήρη Λιούρου ,γιατι απαγορευόταν η πυροβασία δημόσια μέχρι σχεδόν το1951 Το 1952 και αργότερα αρχίσαν να γίνονται οι πυροβασίες ανοιχτά και επεσκέπτονταν χιλιάδες κόσμος τόν Λαγκαδά το τριήμερο 21-23 Μαΐου .Το1952 ήλθε στόν Λαγκαδά ο ψυχοερευνητής Άγγελος Τανάγρας και έκαμνε ψυχολογικά τέστ στούς αναστενάρηδες γιά νά ερευνήσει τό  φαινόμενο τής πυροβασίας(τόν θυμάμαι πού είχε μονόκλ και μας έκαμνε εντύπωση)Τήν χρονιά εκείνη ήλθαν   επιστήμονες και τηλεοράσεις από πολλές χώρες για μελετήσουν το φαινόμενο τής πυροβασίας. Οι αναστενάρηδες και οι πυροβασίες έγιναν παγκόσμιο γεγονός, και οι πυροβασίες άρχισαν να γίνονται οργανωμένα σέ δημόσιους χώρους, όπως στο παλιό γήπεδο μέσα στο στρατόπεδο Μπαρέτη, σε χώρους μπροστά στο σπίτι Γεωργιάδη, στο χώρο μπροστά στο φούρνο τού Λούκα, και στο σπίτι Καλογερόπουλου, στην αυλή της κ. Μαρούλας πάντα , όταν ο Δήμος απέφευγε την διοργάνωση. Το 1974 ιδρύεται η Θρακική Εστία με σκοπό την οικονομική βοήθεια και διοργάνωση των αναστεναρίων. Τό 1995-1998 έγιναν τά αναστενάρια Δημόσια, με ευθύνη τού Δήμου , στα Λουτρά Λαγκαδά με πρωτοβουλία τού τότε Δημάρχου Νίκου Αζμάνη . Τότε με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου χορηγήσαμε, στούς τρείς συλλόγους τών αναστενάρηδων ανάλογα μέ τά μέλη , χρήματα , γιά νά κάνουν ανεξάρτητα πυροβασίες όπως αυτοί , είχαν αποφασίσει. Οί δύο σύλλογοι έκαναν τήν πυροβασία στό κονάκι τους, ο σύλλογος τού Γκαϊτατζή έκανε τήν πυροβασία στό χώρο τών Λουτρών απο το1995 μέχρι το1998, μάλιστα κάναμε και προκάτ κερκίδες. Ερχόταν χιλιάδες επισκέπτες και με ευθύνη  τού Δήμου καθοδηγούνται με τάξη τα τροχοφόρα σε καθορισμένους χώρους και οι πεζοί στο χώρο των τριών πυροβασιών με ανάλογες πινακίδες. . Μετά το 1998 μέχρι το 2015   ατόνησε πάλι η δημόσια προβολή του εθίμου της πυροβασίας. Πρίν από τρία χρονιά    άρχισε και πάλι η δημόσια προβολη του εθίμου σε μεγάλο χώρο του Δήμου Λαγκαδά από το σύλλογο πάλι του Τάσου Γκαϊτατζή .’Τό 2017 δέν έγιναν πυροβασίες

 
   


σε δημόσιο χώρο αλλά μόνο μπροστά στο κονάκι τους.

‘Ετσι το 2018 τούς συνάντησα προβληματισμένους και στεναχωρημένους στις 20-1-2018   όταν πήγα   στό φτωχικό κονάκι τους ,γύρω στίς επτά το βράδυ. Κτύπησα τήν πόρτα και μέ καλοσώρισε ενας νεαρός αναστενάρης . Πέρασα στό κονάκι και χαιρέτησα  όλους αφού γνωριζόμαστε πολλά χρόνια. ‘Αλλωστε απόψε ήμασταν   λίγοι, γιατί και οί αναστενάρηδες ηταν λίγοι, και οι προσκεκλημένοι λίγοι. ‘Ηταν όλα όμορφα και γιορτινά με τά παλιά υφαντά κιλίμια και μπάντες κεντημένες   από δωρεές Λαγκαδιανών,   παλιές φωτογραφίες προγόνων τους στό μικρό χωρίς καμιά πολυτέλεια κονάκι τους, έτσι όπως αρμόζει σε τέτοιους παραδοσιακούς χώρους πού στεγάζουν πατρογονικές μνήμες και αναμνήσεις αιώνων

.’Ανθρωποι απλοί γεωργοί πού προσπαθούν στό πείσμα τών καιρών νά διατηρήσουν τά έθιμα από τίς χαμένες Πατρίδες τους, αλλά κανείς δέν τούς ακούει, κανείς δέν τούς βοηθά , γιατί είναι φτωχοί και περήφανοι.

Δέν έχουν χρήματα, ούτε γιά τά ξύλα πού κάνουν τά κάρβουνα,ούτε γιά τό λάδι πού καίνε μέρα νύχτα στίς καντήλες , μπροστά από τις πολύτιμες εικόνες πού έφεραν οί γονείς τους από τήν πατρίδα τους τό Κωστή, ούτε έχουν την οικονομική δυνατότητα νά αφήσουν ένα φώς να φωτίζει τήν νύχτα τό σκοτεινό κονάκι τους γιά λόγους ασφαλείας.

Ένα φωτιστικό Δήμαρχε στό δρόμο μπροστά στό κονάκι τους, δέν στοιχίζει τίποτε μπροστά στίς τύψεις πού θά έχουμε όλοι μας ,γιά την αδιαφορία και αμέλεια άν χαθεί αυτή  ή ανεκτίμητη κληρονομιά , πού άν χαθεί θά είναι ντροπή γιά όλους μας.

Δέν έκαναν καμιά κουβέντα οί αναστενάρηδες από αυτά που γράφω, γιατί είναι απλοί φτωχοί γεωργοί, και δέν πάει τό μυαλό τους σέ κακό, το μόνο πού μού είπαν   ήταν ,ότι δέν είχαμε στο σύλλογο,   ούτε διακόσια ευρώ γιά τήν γιορτή μας σήμερα. Οι καντήλες όλες αναμμένες μπροστά στίς παλιές εικόνες πού έφεραν από τήν πατρίδα τό Κωστή οι γονείς τους.Οί οργανοπαίκτες ρύθμιζαν   τα όργανα , μιά λύρα μιά φυσούνα και το νταούλι.Σέ λίγο άρχισαν   την γιορτή, θυμιάτισε πρώτα τίς εικόνες ο αρχιαναστενάρης και μετά όλους μας, αφού έκανε τρείς φορές τόν σταυρό   μέ το θυμιατό. Άρχισαν νά παίζουν οι μουσικοί και οι αναστενάρηδες να παίρνουν ένας- ένας τό εικόνισμα από τα χεριά τού αρχιαναστενάρη φιλώντας τό χέρι του. ΄Σιγά- σιγά η μουσική δυνάμωνε, οι κινήσεις τους είναι γρήγορες , τό πάθος και ο   εκστασιασμός τους πιό έντονος, χορεύουν όλοι κρατώντας εικόνες και[ μαντίλια(αμανέτια) που αποτελούν προγονικά κειμήλια και θεωρούνται ισοδύναμα μέ τις χάρες]. Σε λίγο ο αρχιαναστενάρης δίνει εντολή στόν   αναστενάρη [που αυτός πάντα ανάβει τήν φωτιά ] νά ανάψει τήν φωτιά.Μετά αφού γίνουν τά κάρβουνα, σταματούν για λίγο τόν χορό και ο αρχιαναστενάρης δίνει κατά τήν κρίση του σε άλλους εικόνες και σε άλλους μαντίλες(αμανέτια) και αφού κάνουν τόν σταυρό τους πορεύονται χορεύονυας πρός τά αναμμένα κάρβουνα, απόψε στην μικρή αυλή έξω από τό κονάκι τους.

Αρχικά χορεύουν γύρω από τά πυρακτωμένα κάρβουνα και πρώτος μπαίνει ο αρχιαναστενάρης και ακολουθούν όλοι οι άλλοι άνδρες και γυναίκες. Όσοι μυούνται γιά πρώτη φορά τούς παίρνουν από τό χέρι και τούς περνούν οί αρχαιότεροι   στην φωτιά. Αφού σβήσουν την φωτιά επιστρέφουν χορεύοντας με μουσική χαρούμενη, λυτρωτική, στο κονάκι τους . Στρώνουν τό τραπέζι στό πάτωμα μέσα στό κονάκι μπροστά στίς εικόνες, και αφού θυμιατίσουν, τις εικόνες ,τα φαγητά, τίς πίτες , και τα γλυκίσματα πού έκαναν στα σπίτια τους, κάνουν τόν σταυρό τους πρίν το φαγητό και με χαρούμενη  μουσική

 
   


τελείωσε ήρεμα η γιορτή, μέ χρόνια πολλά και καλή αντάμωση τού Αγίου  Κωνσταντίνου.

Τό τελετουργικό αυτό γίνεται στις 20 Ιανουαρίου και    27 Ιουλίου( μιάς ημέρας γιορτή )στις 21-23 Μα’ι’ου   είναι διαφορετικό τριήμερο και θά τό περιγράψω στήν συνέχεια.  

Τά αναστενάρια   είναι ενα παραδοσιακό λατρευτικό έθιμο πού το γνωρίζουν όλοι από τήν πυροβασία πού κάνουν κυρίως τού Αγίου Κωνσταντίνου οί αναστενάρηδες.

Τά αναστενάρια γίνονταν σε μιά περιοχη τής Βορειοανατολικής Θράκης τό Κωστί. Σύμφωνα μέ τήν παράδοση πού διηγούνται οι αναστενάρηδες , οι πρόγονοί τους στήν πατρίδα τό Κωστί , είχε πάρει φωτιά   η Εκκλησία και μπήκαν μέ τήν οραματική   παραίνεση τού Αγίου Κωνσταντίνου και τής Ελένης στήν Εκκλησία πού καιγόταν,   και διέσωσαν από τήν φωτιά τίς εικόνες πού σώζονται μέχρι και σήμερα στά κονάκια τους .


Τό 1923 μέ τήν ανταλλαγή τών πληθυσμών οι   περισσότεροι κάτοικοι από τό Κωστί εγκατεστάθηκαν στήν Μακεδονία και συγκεκριμένα στόν Λαγκαδά, στήν Αγία Ελένη Σερρών, στήν Μαυρολεύκη Δράμας, και στήν Μελίκη Ημαθίας, και είναι συγγενείς μεταξύ τους.     Αναστενάρισες με άσπρες λαμπάδες και τάματα πηγαίνουν στο κονάκι

Άλλοι ήταν από τό Κωστί και άλλοι από τό Μπορντίβο.

Στον Λαγκαδά ήταν κοινό μυστικό   ότι οι καλοί μας φίλοι πατούσαν κρυφά στήν φωτιά έστω και μπροστά στο τζάκι τους, , και μάς μοίραζαν και εμάς μέ χαρά,   αγιασμό και λίγο κρέας από τό κουρμπάνι. Το 1952 μετά τό καταλάγιασμα τού εμφυλίου άρχισαν νά έρχονται στόν Λαγκαδά επιστήμονες όπως ό Αγγελος Τανάγρας , Καναδοί, Γερμανοί, Αμερικανοί, Ιάπωνες, και νά ερευνούν αμέσως μετά την πυροβασία τά πέλματα τών αναστενάρηδων, νά    κάνουν ιστολογικές εξετάσεις τού  δέρματος, ηλεκροκαρδιογραφήματα, εγκεφαλογραφήματα και ψυχολογικά τέστ   ό Τανάγρας, και νά προσπαθούν νά   εξηγήσουν τό φαινόμενο τής πυροβασίας, εμείς πιτσιρικάδες τότε τρέχαμε από πίσω τους, και παρακολουθούσαμε, τις εξετάσεις και τα τέστ πού τους έκαμναν αμέσως μετά τήν πυροβασία.

‘Αρχισαν νά αναθαρέβουν και νά χαίρονται και οί αναστενάρηδες πού τόσοι επιστήμονες και τηλεοράσεις τούς θαυμάζουν και άρχισαν νά καθιερώνουν τήν γιορτή τους Δημόσια.

‘Ετσι θυμάμαι παραμονή τού Αγίου Κωνσταντίνου άρχισαν να φθάνουν στό κονάκι τού   Σωτήρη Λιούρου και τής κ. Μαρούλας συγγενείς τους με μεγάλες άσπρες λαμπάδες γιά νά τίς ανάψουν στό κονάκι   και τά ασημένια και χρυσά τάματά τους νά τά κρεμάσουν στούς παππούδες. Κάποια στιγμή τό απόγευμα μέ εντολή του αρχιαναστενάρη Σωτήρη Λιούρου άρχιζαν νά παίζουν η λύρα και το νταούλι και να τραγουδούν τά τραγούδια τής γιορτής, ο Κωνσταντίνος ο μικρός, ο μικροκαμωμένος κλπ,,,. Οι αναστενάρηδες αφού πάρουν τις εικόνες «χάρες» και τα αμανέτια «μαντίλες» (που είναι ισοδύναμα με τις εικόνες) από τον αρχιαναστενάρη φιλώντας το χέρι του, χορεύουν και υψώνουν παρακλητικά τα χέρια πρός τίς χάρες , γιά νά τούς καλέσει ό ‘Αγιος και νά του ς δώσει τήν εντολή νά πατήσουν αύριο στήν φωτιά , ο χορός σταματά τα μεσάνυχτα.

Ανήμερα τού Άγιου Κωνσταντίνου οί εικόνες μεταφέρονταν από το κονάκι στήν Εκκλησία (κάποτε γινόταν) γιά να λειτουργηθούν. Μετά τήν Εκκλησία ακολουθεί, η θυσία τού μαύρου μέχρι τριών ετών ταύρου(κάποτε γινόταν). Οι εικόνες τοποθετούνται   σέ πρόχειρο προσκυνητάρι και εκεί   γίνεται ό αγιασμός   από τόν παπά (κάποτε γινόταν), προσφέρεται αγίασμα, προσκυνούν τίς εικόνες και αποχωρούν στό κονάκι.

Τό απόγευμα επαναλαμβάνεται ο χορός με έκσταση   και επιφωνήματα ιχ, ιχ με τις εκόνες και τα αμανέτια στά χέρια, σέ πλήρη έκσταση πορεύονται πρός τα αναμμένα κάρβουνα .

Μετά από μικρό   δισταγμό, κατευθύνονται με γυμνά πόδια στα πυρακτωμένα κάρβουνα.Αυτοί θεωρούνται οι εκλεκτοί πού όπως πιστεύεται,πήραν τήν εντολή ή την χάρη , από τόν ‘Αγιο νά πατήσουν στήν φωτιά   αυτή τήν φορά. Μετά   τήν φωτιά επιστρέφουν στό κονάκι και συνεχίζουν τόν χορό για λίγο.Την άλλη μέρα 22 Μάη κάποτε γύριζαν στά σπίτια και τίς γειτονιές μέ τίς εικόνες και τά θυμιάματα καθώς πίστευαν η περιφορά αύτη απομάκρυνε κάθε κακό από το χωριό. Το βράδυ άρχιζε πάλι ο χορός στό κονάκι μέχρι νά έλθη ή χάρις, να πατήσουν πάλι στά κάρβουνα.Πολλές φόρες εκείνα τά χρόνια πατούσαν 11 και 12 το βράδυ, έρχόταν αργά η εντολή , και χιλιάδες κόσμος περίμεναν στά πάρκα τίς ταβέρνες και τά καφενεία. Την επόμενη μέρα 23 Μάη αρχίζουν να χορεύουν από τίς 7, και στίς 9 τό βράδυ,  πατούσαν στήν φωτιά , μετά πηγαίνουν όλοι στό κονάκι και μέ τούς ήχους τής λύρας, πού σήμερα τελευταία μέρα, είναι χαρμόσυνη και λυτρωτική . Στό τέλος μοιράζουν σε όλους τούς αναστενάρηδες και τούς προσκεκλημένους, κομμάτι από τό κουρμπάνι(ταύρο) γιά τό σπίτι, γιά ευλογία όλου τού χρόνου. ‘Ετσι τελειώνει και η τριήμερη γιορτή 21-23 Μάη του Άγίου Κωνσταντίνου και Ελένης.

                                         Νίκος Αζμάνης

                 Παιδίατροςτ.Δήμαρχος Λαγκαδά    20-1-2018

Ο Δήμαρχος, το Δημοτικό Συμβούλιο και οι Ποντιακοί Σύλλογοι του Δήμου Λαγκαδά, σας προσκαλούν στις εκδηλώσεις μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΜΑΪΟΥ 2018 – ΔΡΑΚΟΝΤΙΟ
20:00 “Η Καμπάνα του Πόντου”, Αίθουσα Μορφωτικού Πολιτιστικού Συλλόγου Δρακοντίου

ΚΥΡΙΑΚΗ 20 ΜΑΪΟΥ 2018 – ΛΑΓΚΑΔΑΣ
10:30 π.μ.: Επιμνημόσυνη Δέηση στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Παρασκευής Λαγκαδά
11:00 π.μ.: Κατάθεση Στεφάνων στο Ηρώο Πεσόντων της πόλης του Λαγκαδά
20:30: Εκδήλωση Μνήμης στην Κεντρική Πλατεία Λαγκαδά
• Το χρονικό της Γενοκτονίας: Προβολή βίντεο, Αφηγήσεις, Μαρτυρίες, Ποιήματα
• Χορωδία – Τραγούδια για τη Γενοκτονία
• Χορός Σέρρα

ΚΥΡΙΑΚΗ 27 ΜΑΪΟΥ 2018 – ΠΕΝΤΕ ΒΡΥΣΕΣ
11:00 π.μ.: “Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι”, Αίθουσα Ιερού Ναού Πέντε Βρυσών

ΔΕΥΤΕΡΑ 28 ΜΑΪΟΥ 2018 – ΚΟΛΧΙΚΟ
20:30 Κεντρική Πλατεία Κολχικού
• Θεατρικό δρώμενο για τη σφαγή των νηπίων της Σάντας
• Συμμετέχει η Βυζαντινή χορωδία της Ιεράς Μητρόπολης Λαγκαδά
• Κεντρική Ομιλία: Παρασκευή Τεκτονίδου, Αντιπρόεδρος ΠΟΠΣ
• Παρουσίαση: Μιχάλης Καϊκουνίδης, Συγγραφέας

Γ' ΕΛΜΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Συνάδελφοι –συναδέλφισσες

Στο camp στα Λαγκαδίκια έχουν μεταφερθεί πρόσφυγες από το Αφρίν.

Οι συνθήκες διαβίωσης τους είναι απαράδεκτες : 300 άνθρωποι που αντιστοιχούν περίπου σε 70 οικογένειες διαμένουν οι 250 σε σκηνές, και οι υπόλοιποι σε κοντέινερ χωρίς τα απαραίτητα είδη για ύπνο (sleeping bags, κουβέρτες, σεντόνια, κ.ά.), ενώ δεν έχουν εξασφαλιστεί οι απαραίτητες και κατάλληλες συνθήκες υγιεινής διαβίωσης (νερό, τουαλέτες, κ.ά.).
Άλλοι πρόσφυγες διαμένουν έξω από τον καταυλισμό του camp, χωρίς να τους επιτρέπεται να μπουν μέσα, γιατί ήδη διαμένουν άλλοι περίπου 350 πρόσφυγες (Υπάρχουν πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στο camp από το καλοκαίρι του 2016) και οι εγκαταστάσεις δεν επαρκούν για όλους.
Υπάρχει παντελής έλλειψη μέριμνας για τη διατροφή των προσφύγων από το Αφρίν που πριν από το Πάσχα έχουν μεταφερθεί στο camp στα Λαγκαδίκια και σιτίζονται με την αλληλεγγύη των άλλων προσφύγων. Δηλαδή 300 πρόσφυγες, από τους οποίους πολλά μικρά παιδιά, εδώ και ένα μήνα περίπου δεν έχουν μέριμνα ούτε για ένα γεύμα την ημέρα!

Επιτακτική είναι πλέον η ανάγκη όχι μόνο για έμπρακτη αλληλεγγύη, αλλά και άμεσα μέτρα από το κράτος και τους αρμόδιους φορείς για τη στήριξη και την ανακούφιση των προσφύγων από το Αφρίν και το Ιράκ στα Λαγκαδίκια και στα Διαβατά.
Επιτακτική είναι η ανάγκη έμπρακτης αλληλεγγύης.

Το Δ.Σ. καλεί τους συναδέλφους και τους συλλόγους διδασκόντων να συμβάλλουν στην κίνηση αλληλεγγύης των ΕΛΜΕ.

Τα αναγκαία είδη :

Τρόφιμα: γάλα για παιδιά, γάλα Νονού μακράς διαρκείας για ενήλικες, ξηρά τροφή άμεσης κατανάλωσης (μπισκότα, κρουασάν, παστέλια, κτλ.), όσπρια και ζυμαρικά, ρύζι.
Είδη υγιεινής: μωρομάντηλα, πάμπερς (Νο 3, 4, 5), μπιμπερό (μεγάλα), σαπούνια και σαμπουάν.
Ρούχα: Κουβέρτες, σεντόνια, υπνόσακοι, παιδικά ανοιξιάτικα - καλοκαιρινά ρούχα για παιδιά, παπούτσια για όλες τις ηλικίες, κ.ά.
Ημέρα πρώτης επίσκεψης στα Λαγκαδίκια : Σάββατο 12/5, 10.00 πμ. από το 1ο ΓΕΛ Συκεών

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Γιάννης Λαθήρας Νίκος Παλάντζας

www.alfavita.gr

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Λουτρών 62 - Λαγκαδάς

Phone: (23940) 25472

Mobile: 6937 027424

Email: info@lagadas24.gr  

© 2017 Expertin Danas