Με «μεγάλη σοβαρότητα» εξετάζονται από τους μηχανικούς, τους συγκοινωνιολόγους και τις επιτροπές της Αττικό Μετρό ΑΕ, οι προτάσεις των δημάρχων της Θεσσαλονίκης για τις προς Δυσμάς επεκτάσεις τού μέσου σταθερής τροχιάς της πόλης και όσα αιτήματα δεν είναι εφικτό να ικανοποιηθούν από την εταιρεία, θα μεταβιβαστούν στο υπουργείο Μεταφορών, ώστε να ενταχθούν στους ευρύτερους σχεδιασμούς για τη δημιουργία προαστιακού σιδηροδρόμου.

Προϊόντα με Κρητική αλόη
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θα κρίνει την τύχη των εισηγήσεων των φορέων της αυτοδιοίκησης είναι αν το έργο θα παραμείνει ελκυστικό για χρηματοδότηση, σε περίπτωση που οι προτάσεις τους γίνουν δεκτές.

Τα παραπάνω διεμήνυσε, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στη Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος της εταιρείας, Γιάννης Μυλόπουλος, διαβεβαιώνοντας ότι η διοίκηση της Αττικό Μετρό προσπαθεί να βρει τη χρυσή τομή, χωρίς όμως να υπάρξουν «μαξιμαλισμοί», που θα έχουν ως αποτέλεσμα να μη χρηματοδοτηθεί από τους ευρωπαϊκούς φορείς και τράπεζες ένα έργο, που θα είναι πλέον διογκωμένο, όπως σημειώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

«Όλες οι προτάσεις που γίνονται εξετάζονται με μεγάλη σοβαρότητα (…). Και η πρόταση των δημάρχων χθες στο Ωραιόκαστρο (…) να περάσει το μετρό από ένα σημείο που μας υποδεικνύουν ως πιο κοντά και στην πόλη του Ωραιοκάστρου και τις γύρω περιοχές όπως ο Λαγκαδάς, και οι προτάσεις που γίνονται από τα ΚΤΕΛ (…) για σύνδεση του σταθμού υπεραστικών λεωφορείων «Μακεδονία» με το μετρό, και προτάσεις άλλες (…), όπως του δημάρχου Δέλτα που διεκδικεί κι αυτός με τη σειρά του να περάσει το μετρό από μία περιοχή εκτός Θεσσαλονίκης (…).»

» Πολύ σύντομα θα έχουμε απαντήσεις τεκμηριωμένες προς όλους. Θα προσπαθήσουμε να ικανοποιήσουμε το μεγαλύτερο μέρος των αιτημάτων, με γνώμονα πάντα, όμως, ότι το έργο θα πρέπει να συνεχίσει να είναι ελκυστικό για χρηματοδότηση. Εντάσσοντας περιοχές και μεγαλώνοντας τον προϋπολογισμό του έργου, κινδυνεύουμε να το κάνουμε να μην είναι ελκυστικό για χρηματοδότηση. Να μη μας πιάσει μαξιμαλισμός και θέλουμε να πάει το μετρό παντού (…)» ανέφερε ο κ. Μυλόπουλος.

Κατασκευή ιστοσελίδων και eshop στις πιο χαμηλές τιμές
Ο ίδιος πρόσθεσε ότι όσο και αν ορισμένα από τα αιτήματα ακούγονται ακραία, κάποια στιγμή θα ικανοποιηθούν, δεν θα είναι σε αυτή τη φάση, αλλά σε κάποια μελλοντική.

«Στον δήμο Δέλτα, π.χ., ακόμη και αν δεν πάει το μετρό, θα πάει σίγουρα ένας προαστιακός σιδηρόδρομος (…). Όλα αυτά εξετάζονται και τα αιτήματα που δεν μπορούν να ικανοποιηθούν από την ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ θα μεταβιβαστούν στο υπουργείο Μεταφορών για να ενταχθούν στους ευρύτερους σχεδιασμούς για προαστιακό σιδηρόδρομο» σημείωσε.

Για την πρόοδο του έργου και όσα ακούγονται για τον σταθμό Βενιζέλου

Ο πρόεδρος της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ υποστήριξε ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει «γενικότερη πολιτική πραγματικότητα στη Θεσσαλονίκη» και «επιχειρείται ενορχηστρωμένη προσπάθεια από το παλαιοκομματικό κατεστημένο της πόλης, να αμφισβητήσει την πρόοδο που σημειώνουν σήμερα τα έργα».

Πρόσθεσε, δε, ότι «πρόκειται για αυτούς που είναι υπεύθυνοι που το μετρό έγινε ανέκδοτο και η Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα της φτώχειας, της ανεργίας και της λαμαρίνας».

Όπως τόνισε, η σημερινή διοίκηση της εταιρείας, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά της τον Μάρτιο του 2016, βρήκε «μία πόλη απέραντη λαμαρινούπολη, εργοτάξια νεκρά, χιλιάδες εργαζομένους του έργου στην ανεργία κι εκατοντάδες εκατομμύρια εγκεκριμένων κονδυλίων παγωμένα στις τράπεζες».

Αντίθετα, επισήμανε, αυτό που βλέπουμε σήμερα είναι ότι όλα τα προβλήματα και οι εκκρεμότητες έχουν πλέον αντιμετωπιστεί: «Παραλάβαμε ολοκληρωμένο το 40% του έργου, που έγινε σε δέκα ταλαιπωρημένα χρόνια. Μέσα σε μόλις δύο χρόνια, καταφέραμε και το προχωρήσαμε στο 65% (…). Τρέχουμε με τριπλάσιους ρυθμούς από εκείνους με τους οποίους έτρεχαν την προηγούμενη δεκαετία αυτοί που σήμερα μας κατηγορούν. Η απορρόφηση ξεπέρασε σε έναν χρόνο τα 200 εκατ. ευρώ».

Αναφερόμενος σε όσους μιλούν για «κουτσουρεμένο έργο» και για καθυστερημένη ολοκλήρωση στον σταθμό Βενιζέλου, είπε ότι του θυμίζουν πατροκτόνο, που ζητά την επιείκεια του δικαστηρίου επικαλούμενος την ορφάνια του, αφού «προσπαθούν να κατηγορήσουν εμάς για όσα εκείνοι προκάλεσαν».
vimapress.gr

Τη συνέχιση της μόνιμης λειτουργίας του καταστήματος στο Ζαγκλιβέρι εγγυάται με επιστολή που απέστειλε η Βοηθός Γενική Διευθύντρια της Τράπεζας Πειραιώς Αναστασία Σεκέρη προς τον Δήμαρχο Λαγκαδά. Όπως διαβεβαιώνεται στην ίδια επιστολή, η Τράπεζα κατανοώντας την επιχειρηματολογία του Δήμου Λαγκαδά και τις ανάγκες για τραπεζική εξυπηρέτηση των κατοίκων της περιοχής του Ζαγκλιβερίου, αποφάσισε να αυξήσει τις ημέρες λειτουργίας σε τρεις (3) την εβδομάδα (Δευτέρα – Τετάρτη - Παρασκευή).
Η νέα απόφαση της Τράπεζας Πειραιώς ήρθε έπειτα από τις πιέσεις και τις διεκδικήσεις της τοπικής κοινωνίας και της δημοτικής αρχής, οι οποίες οδήγησαν στο σημερινό θετικό αποτέλεσμα.
Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Μαρτίου είχε πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Τράπεζα Πειραιώς στο Ζαγκλιβέρι, όπου ο Δήμαρχος, Δημοτικοί και Τοπικοί Σύμβουλοι, εκπρόσωποι της εκκλησίας, τοπικοί φορείς και πολλοί συνδημότες μας ζήτησαν τη διατήρηση λειτουργίας του καταστήματος.
Είχε προηγηθεί έγγραφο που απέστειλε ο Δήμαρχος Λαγκαδά προς τη διοίκηση του Ομίλου Πειραιώς στο οποίο τεκμηριώνονταν με συγκεκριμένα επιχειρήματα η ανάγκη λειτουργίας της Τράπεζας. Στις 22 Μαρτίου το Δημοτικό Συμβούλιο προχώρησε στην έκδοση Ομόφωνου Ψηφίσματος με το ίδιο αίτημα (Αριθμός Απόφασης: 44/22-03-2018).
Στις 4 Απριλίου ο Δήμαρχος κ. Γιάννης Καραγιάννης, ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Ζαγκλιβερίου κ. Αναστάσιος Οικονόμου και ο Γενικός Γραμματέας του Δήμου κ. Θεοδόσης Χατζηιωαννίδης πραγματοποίησαν συνάντηση στα κεντρικά γραφεία της Τράπεζας Πειραιώς με τον Ανώτερο Γενικό Διευθυντή κ. Βασίλειο Κουτεντάκη.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης οι εκπρόσωποι του Δήμου μας έθεσαν για άλλη μια φορά, την επιτακτική ανάγκη λειτουργίας του καταστήματος της Τράπεζας Πειραιώς στο Ζαγκλιβέρι, για την εξυπηρέτηση των κατοίκων και των επιχειρήσεων της ευρύτερης περιοχής που καλύπτει.
Η Διοίκηση του Δήμου Λαγκαδά κρίνει την εξέλιξη αυτή της μόνιμης διατήρησης του τραπεζικού καταστήματος στο Ζαγκλιβέρι ως θετική και συνεχίζει την προσπάθεια διεκδίκησης της λειτουργία της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Διαμαρτυρία έξω από τη δομή φιλοξενίας στα Λαγκαδίκια Θεσ/νίκης πραγματοποίησαν την Πέμπτη 26/4/2018 περίπου 30 πρόσφυγες και μετανάστες.

Κατά τη διαμαρτυρία, για τις συνθήκες διαβίωσης στο camp, προκάλεσαν υλικές ζημιές στο γραφείο που στεγάζει ΜΚΟ.

Τα πνεύματα ηρέμησαν με την άφιξη των αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίες δεν προχώρησαν σε συλλήψεις, καθώς ο υπεύθυνος της ΜΚΟ δεν υπέβαλε μήνυση.

Να σημειωθεί πως πριν από δυο μέρες, μετά από αυτοψία του δημάρχου Λαγκαδά, διαπιστώθηκε πως στον χώρο φιλοξενούνται 600 άτομα, ενώ οι υποδομές έχουν σχεδιαστεί για 400.

strymonikostoday.gr 

Oί πελαργοί πάνω στόν τρούλο τής Αγίας Παρασκευής, κροτάλιζαν τά ράμφη τους βλέποντας πρός τόν ουρανό, λές καί ευχαριστούσαν τήν Αγία , πού τούς εξασφάλισε καί γιά σήμερα τήν τροφή τους.

Τήν φωλιά τών πελαργών στόν τρούλο , τήν θυμάμαι από μικρό παιδί, πού πήγαινα στήν Γιαγιά μου, Στεργιανή Μαρμούρη πού καθόταν κοντά στήν Εκκλησία καί μέ έκαμνε μεγάλη εντύπωση πώς σέ εκείνο τό σημείο τού τρούλου κατάφερναν νά τήν στερεώσουν . Οί πελαργοί σεργιάνιζαν μιά βολτα μέχρι τήν Αφρική τόν Χειμώνα καί τήν ‘Ανοιξη επέστραφαν στήν φωλιά τους στόν τρούλο τής εκκλησίας μας. Μέχρι πρίν μερικά χρόνια πίστευα ότι οί πελαργοί και τά χελιδόνια ,έφευγαν τόν Χειμώνα μαζί με τά αλλά αποδημητικά , μόνο γιά τό κρύο , πού έκαμνε τόν χειμώνα.

Ένας Λαγκαδιανός επιστήμων πού εξειδικεύτηκε στά πουλιά και τά γεράκια μέ πληροφόρησε ότι φεύγουν , τόν χειμώνα οί πελαργοί γιατί δέν βρίσκουν καί τροφή. [Σαύρες ,μικρά φίδια, ακρίδες,καί ποντίκια απ’τόν απέραντο κάμπο , καί μικρά βατράχια καί ψαράκια από τήν λίμνη, ] Τό ίδιο συμβαίνει καί μέ τά χελιδόνια πού τόν χειμώνα δέν βρίσκουν εύκολα τροφή [ενώ τό καλοκαίρι εξολοθρέφουν, τόνους εντόμων, κουνούπια , σκνίπες κ,λ.π ,ημερησίως,] ] γι’αυτό επιστρέφουν τήν άνοιξη , πού τά βρίσκουν μπόλικα.

‘Η Πρωτομαγιά τού 1942 ήταν μιά σοπελίδικη , (υποπτη) πρωτομαγιά, πού φαινόταν από τίς βαθιές και μαύρες από τήν πείνα κόγχες τών ματιών τους.
Παρασκευή, πρώτη Μάη 1942 .Ένας κόσμος που πήγαινε στά χωράφια , μές στό χάραμα , πικραμένος, αλλά δέν ξεχνούσε και τήν γιορτή του.
Έβαζε καί ένα φεγγαρίτσι (παπαρούνα) στό καπίστρι τού αλόγου του, έτσι γιά νά ελπίζει , ότι θά ξανανθίσουν καί γ’αυτόν οί πασχαλιές.

Οί γυναίκες πού πρίν ένα μήνα στόλισαν τόν επιτάφιο σήμερα βγήκαν και μάζεψαν λουλούδια από τα λουτρά και τον κάμπο, έπλεξαν στεφάνια πού κρέμασαν στίς μεγάλες σανιδένιες αυλόπορτες πού είχαν τότε όλα τά σπίτια.
‘Ολες ήταν πάλι μαζί, εκτός από τήν καλοσυνάτη Χρυσούλα πού περίμενε να γεννήση με χαρά το παιδί της. Πέρασαν από τό σπίτι της και τής ευχήθηκαν ή ώρα ή καλή γιά τίς λίγες ώρες πού τίς έμειναν, μέχρι τόν τοκετό στόλισαν καί τήν εξώπορτάτης μέ λουλούδια τού Μάη καί πήγαν ήσυχα στάσπίτια τους.

‘ Η καταραμένη Γερμανική κατοχή , τυραννούσε τήν ψυχή τους, αλλά ο καταπράσινος μαγιάτικος κάμπος τούς έδωνε τήν κρυφή ελπίδα, ότι θά έλθουν καλλίτερες ημέρες.’
‘Αρχισε νά βραδιάζει ό κόσμος στούς δρόμους αραίωσε , και οί λίγοι γεωργοί μέ τά κάρα τους γύριζαν στά σπίτια τους, με τήν κούραση τής ημέρας αλλά καί στό πρόσωπο χαραγμένη ή πίκρα καί ή αγωνία, τι άραγε τούς περιμένει αύριο.

‘Ετρωγαν λίγο ζεστό κουρκούτι , και κούρνιαζαν στόν καναπέ , στό χαγιάτι , για νά ξεφύγουν λίγο, από τίς μαύρες σκέψεις , αφού έμαθαν ότι οι Γερμανοί μάζευαν , και από τόν Λαγκαδά , εργάτες , για τήν πολεμική τους βιομηχανία.
Είχαν μάθει από μερικούς Ελληνες πού πήγαν στά στρατόπεδα εργασίας , όπως τό στρατόπεδο τού Μπούχενβαλντ.
Τό στρατόπεδο ήταν δέκα μόλις χιλιόμετρα, βορειοδυτικά έξω από τήν παλιά πρωτεύουσα τής Γερμανίας τήν Βαϊμάρη πόλη τού Γκαίτε και τού Σίλερ[Σύνταγμα Βαϊμάρης]

‘Ετυχε σέ μιά εκδρομή μου νά επισκεφθώ τό Μπούχενβαλντ.
.Ηταν κατασκευασμένο σε μιά έκταση διακοσίων πενήντα στρεμμάτων.
Στά σιδερέενια κάγκελα τής εισόδου τού στρατοπέδου τού Μπούχενβαλντ γράφει ακόμη, άν θυμάμαι καλά . [ ό θεός ευλογεί τήν εργασία]
Τώρα ποιόν Θεό είχε ο Χίτλερ , ίσως θά μάς τό έλεγαν οί ελληνες πού άφησαν τήν ψυχή τους εκεί.
Πάνω από τήν πόρτα τής εισόδου, είναι ακόμη και σήμερα οι θάλαμοι πού βασάνιζαν τούς κληρικούς πού ήταν αντίθετοι στόν Χιτλερ. Γιατί τό στρατόπεδο αυτό έγινε και για εργάτες πού δούλευαν στήν πολεμική βιομηχανία της Γερμανίας πού μάζευαν από όλες τίς χώρες αλλά καί για αντιχιτλερικούς κληρικούς και Γερμανούς πολίτες. Οι περισσότεροι πέθαιναν από ασθένειες κακουχίες και πείνα ,όσοι δεν μπορούσαν να δουλέψουν τούς έκαιγαν στους φούρνους.
Προχωρώντας αριστερά, υπαρχουν, κτισμένα κτήρια που λειτουργούσε τότε η σχολή των Ναζί αξιωματικών, και στρατιωτών.
Δεξιά, τής σχολής , είναι οί φούρνοι , πού έβγαζαν καπνό μέρα καί νύχτα, καίγοντας εργάτες, από όλη τήν Ευρώπη [φυσικά καί από τήν Ελλάδα] πού δέν μπορούσαν νά δουλέψουν . Προχωρώντας στό βάθος, μακριά από κρεματόρια, ήταν ΄χιλιάδες ξύλινες παράγκες πού έμεναν σέ κτηνώδεις συνθήκες 250.000 εργάτες.

Σήμερα υπάρχει μία τεράστια εκταση μέ μερικές παράγκες καί λίγα φυλάκεια στήν πρόσωψη τού στρατοπέδου. Οί φούρνοι , οί προθάλαμοι αερίων, τά αποδητήρια πού άφηναν τά χρυσαφικά τους, διατηρούνται σέ αρίστη κατάσταση, γιά νά θυμίζουν, σέ όλους πού επισκέπτονται, τό Μπούχενβαλντ, τά εγκλήματα πού έγιναν από τούς Χιτλερικούς.

‘Η ξενάγηση στό στρατόπεδο, γίνεται , από επίσημο Ανατολικογερμανό ξεναγό ανά δίωρο όπου και εμείς ακολουθήσαμε , μιά ομάδα τουριστών.
Όταν ό ξεναγός αντιλήφθηκε, ότι πέντε τουρίστες ήμασταν ‘Ελληνες, έδειξε τήν συμπάθειά του. Μάς έδειξε στα αριστερά, τού στρατοπέδου, έντεκα μνημεία γιά τούς εργάτες έντεκα Ευρωπαϊκών κρατών , πού έκαψαν στούς φούρνους τού Μπούχενβαλντ. Τό πρώτο μνημείο, είπε μέ σεβασμό, είναι αφιερωμένο στούς Έλληνες εργάτες.Στήν ξενάγηση ήταν καί Γερμανοί τουρίστες, όταν βρεθήκαμε στους φούρνους καί ο ξεναγός αναφέρθηκε, στήν αφιέρωση στούςΈλληνες εργάτες, μιά Γερμανίδα είπε στον ξεναγό , μέ βλοσυρό ύφος, αυτούς τούς κλεφτές. Οργισμένος τήν απάντησα . Εμείς δεν καίγαμε ανθρώπους σ’αύτους τούς φούρνους, αλλά εσείς οί έντιμοι και πολιτισμένοι Γερμανοί. Έφυγε από τό δικό μας γκρούπ , και ελπίζω νά μήν εκφραστεί ξανά δημόσια έτσι, γιατί , όλο και θά βρεθεί κάποιος Έλληνας, να τήν θυμίσει και πόσο έντιμοι και πόσο πολιτισμένοι ήταν, όταν έκαιγαν μερικά εκατομμύρια αθώους ανθρώπους,
Βέβαια οι αριστοκράτες της Βαϊμάρηςς, ούτε είδαν ποτέ κανέναν απ’ τις 250.000 κρατούμενους, ούτε μύρισαν, ποτέ την τσίκνα από τούς φούρνους, που έκαιγαν μέρα και νύχτα, στο διπλανό τους Μπούχενβαλντ.Ηταν κατά τύχη πρωτομαγιά πού πήγα στό Μπούχενβαλντ
ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΖΜΑΝΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ