Η ιστορία του πρώτου εργοστασίου κονσερβοποιίας της Ελλάδας και όλα όσα θυμίζουν σήμερα την παλιά αίγλη του, μέσα από φωτογραφίες.

Το εργοστάσιο σαλτσοποιίας που βρισκόταν στον Λαγκαδά και έκλεισε το 1997 ήταν το πρώτο εργοστάσιο κονσερβοποιίας της Ελλάδας και βοήθησε την τοπική οικονομία για 40 ολόκληρα χρόνια. Μια επίσκεψη στο χώρο, φέρνει θλίψη για όλα όσα έμειναν εκεί μέχρι σήμερα. Ερημιά, εγκατάλειψη, λεηλασία για ένα εργοστάσιο που κάποτε έδινε δουλειά σε τριακόσιες περίπου οικογένειες. Ξηλωμένες σκεπές, κουτάκια με λογότυπα που προδίδουν μία καλύτερη, παλιά, εποχή, κούτες που θυμίζουν τα ένδοξα χρόνια, πεταμένα γυάλινα μπουκάλια σάλτσας.

Τους θερινούς μήνες, κάτοικοι της περιοχής αλλά και όλης της Θεσσαλονίκης, συνέρρεαν κατά εκατοντάδες για μεροκάματο στα χωράφια ντομάτας του Λαγκαδά όπου γινόταν η συγκομιδή της πρώτης ύλης, η οποία στη συνέχεια, πάνω σε καρότσες και κάρα, πήγαινε στο εργοστάσιο για επεξεργασία, συσκευασία και διάθεση σε όλη τη χώρα. Τα τρακτέρ και τα κάρα επί μέρες περίμεναν για να παραδώσουν την παραγωγή τους στο εργοστάσιο το οποίο δούλευε σε τρείς βάρδιες και έπαιρνε τις σοδειές με σειρά προτεραιότητας, κάτι που έκανε τους αγρότες να "στήνονται" στην περιοχή από μέρες πριν για να εξασφαλίσουν την παράδοση.

Το σαλτσοποιείο του Λαγκαδά δημιουργήθηκε το 1957, ως έμπνευση των ανθρώπων που ίδρυσαν την ένωση γεωργικών συνεταιρισμών της περιοχής Λαγκαδά. Σε ένα εξάμηνο σχεδόν δημιουργήθηκαν οι πρώτες υποδομές, χτίστηκε το λεβητοστάσιο, το κυτοποιείο και μετά οργανώθηκε το τμήμα κονσερβοποιίας. Τα πρώτα μηχανήματα ήρθαν από την Πάρμα της Ιταλίας και oι μηχανικοί Αντζελο και Φράνκο ανέλαβαν να τα στήσουν και να εκπαιδεύσουν το προσωπικό.

Τότε ήταν που κατασκευάστηκε από τον μηχανικό Νικόλα Λαγό και τον γιο του, το διάσημο φουγάρο του σαλτσοποιείου του Λαγκαδά, ώστε να μη ρυπαίνεται η περιοχή με τον καπνό του εργοστασίου, με τη βάση του να έχει διαστάσεις 14Χ14 και 1,70 μέτρα βάθος. Tο φουγάρο έχει ύψος 40 μέτρα και 10 εκατοστά και στην κορυφή του τοποθετήθηκε αλεξικέραυνο για την προστασία του εργοστασίου, αλλά και της πόλης από τους κεραυνούς.

Με τον σεισμό του 1978 κατέρρευσαν μερικά μέτρα από την κορυφή του, όμως οι ζημιές αποκαταστάθηκαν και τοποθετήθηκε ξανά το αλεξικέραυνο. Τα προϊόντα του εργοστασίου σαλτσοποιίας ήταν δημοφιλή και οι αφίσες του, κοσμούσαν συχνά τα μεγαλομπακάλικα της Θεσσαλονίκης. Στην ταινία «Ο Μπακαλόγατoς» του 1963 με τον περίφημο Ζήκο, υπάρχουν πλάνα με την αφίσα του εργοστασίου και η ατάκα του Χατζηχρήστου για την ντομάτα πελτέ του Λαγκαδά έχει αφήσει ιστορία. Φημολογείται ότι αυτή η πληρωμένη αναφορά στην ταινία «Ο Μπακαλόγατος» κόστισε 140.000 δραχμές, σε μία εποχή που ο βασικός μισθός ήταν κάτω από 1.000 δραχμές τον μήνα.

Με την εντυπωσιακή αύξηση της παραγωγής και τη μεγάλη επιτυχία, τα προϊόντα δεν περιορίστηκαν μόνο στην σάλτσα και τον χυμό ντομάτας, αλλά κατασκευάστηκαν κομπόστες, μαρμελάδες, χυμοί φρούτων, φασολάκια, μπάμιες, μπιζέλια και ό,τι μπορούσε να αξιοποιηθεί από τον κάμπο του Λαγκαδά.

Τα προϊόντα του τροφοδοτούσαν τα Βαλκάνια, τα Αραβικά Εμιράτα ακόμα και την Κίνα, με μεγάλες ποσότητες τότε να περνούν τα σύνορα και να γίνονται ανάρπαστα.

Σταμάτησε να λειτουργεί το 1997 χτυπημένο από την νόσο του αρρωστημένου συνεταιρισμού και έκτοτε παραδόθηκε στη λήθη και την ανυπαρξία, περιορίζοντας πλέον τις ελπίδες για πώς και πότε θα αξιοποιηθεί.Το εργοστάσιο που κάποτε η σειρήνα του ήταν το ρολόϊ για όλη την πόλη, στις αλλαγές της βάρδιας, έπαψε να αποτελεί σημείο αναφοράς και ζωής για την πόλη και από τότε παραμένει έρμαιο της φθοράς που εξασφαλίζει ο χρόνος.

parallaximag.gr

Aντεξε στις κακουχίες και τους ψυχολογικούς εκβιασμούς και έκλεισε την τραυματική εμπειρία του στις σελίδες ενός συγκλονιστικού βιβλίου με τον τίτλο «Έξι χρόνια στα κάτεργα της ΣΤΑΖΙ» που παρουσιάστηκε στη Θεσσαλονίκη.

Η ζωή του Γιώργου Μπακαλιού μετανάστη της δεκαετίας του ’60 στη Δυτική Γερμανία ανατράπηκε μία ανοιξιάτικη μέρα του 1970. Ήταν 15 Μαΐου και βάδιζε αμέριμνος στους δρόμους του Ανατολικού Βερολίνου μαζί με τον πατέρα του όταν απήχθη από τρεις άγνωστούς του άνδρες οι οποίοι επέβαιναν σε αυτοκίνητο με συμβατικές πινακίδες κυκλοφορίας.

Ο Μπακαλιός έζησε για τα επόμενα έξι χρόνια τις «ζωές των άλλων» ή μάλλον τη δική του μαρτυρική ζωή στα χέρια της ΣΤΑΖΙ και επιβίωσε για να μαρτυρήσει ότι η βραβευμένη ταινία του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ δεν ήταν παρά η αποτύπωση της τραγικής καθημερινότητας στο ολοκληρωτικό καθεστώς Χόνεκερ που περιφρουρούσε με τις πλέον σύγχρονες μεθόδους καταστολής η ΣΤΑΖΙ και οι χιλιάδες υπάλληλοι και υποτακτικοί της.

Ο Γιώργος Μπακαλιός μετανάστευσε το 1964 στη Γερμανία με την σύζυγό του Αγγέλα για να σπουδάσουν και ν’ αποκτήσουν μία καλύτερη ζωή. Αυτός ήθελε να γίνει γιατρός κι εκείνη δικαστικός. Τελικά, αφού δεν βρήκαν τις βοήθειες που περίμεναν, εκείνη έγινε νηπιαγωγός κι ο ίδιος κοινωνικός λειτουργός επιφορτισμένος με το να βοηθά τους Έλληνες του Δυτικού Βερολίνου στις δυσκολίες των επαφών τους με το Ανατολικό τμήμα. Βλέπετε ο Γιώργος Μπακαλιός είχε εκπαιδευτεί σ’ αυτό ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Σχολή Κοινωνικών Λειτουργών της Κολωνίας και προσελήφθη από την Ευαγγελική Εκκλησία στο Διακονικό της έργο.

Είχε βοηθήσει φυσικά και αυτούς που τον «έδωσαν». Στον Έλληνα ρουφιάνο του μάλιστα, έχει αφιερώσει και ολόκληρο κεφάλαιο του βιβλίου του. Όταν πολύ αργότερα κατέρρευσε το καθεστώς κι αφού είχε καταφέρει να μην καταρρεύσει ο ίδιος, βρήκε το φάκελό του που αριθμούσε 11.000 (!) σελίδες. Σελίδες γεμάτες συκοφαντίες από συμπατριώτες του αφού οι «υπηρέτες» της ΣΤΑΖΙ είχαν ταξιδέψει μέχρι και το Σοχό για να στηρίξουν το αφήγημά τους ότι ήταν κατάσκοπος του δυτικού μπλοκ.

Όλα γύρισαν ανάποδα

Η ζωή του κ. Γιώργου και της συζύγου του που είχαν ήδη αποκτήσει δύο παιδιά κυλούσε κανονικά στην ξενιτιά ως εκείνη τη μαύρη μέρα του 1970. Γύρισαν όλα ανάποδα για έξι χρόνια και 11 μέρες, κι όμως άντεξαν. Εκείνος τα υπέμεινε όλα.

Και τα σωματικά και κυρίως τα ψυχολογικά βασανιστήρια στα οποία τον υπέβαλε η ΣΤΑΖΙ . Στάθηκε δυνατός ως το τέλος και κράτησε τα λογικά του, δεν σάλεψε. Όλα τα χρόνια αλλά και τις τελευταίες 11 μέρες. Aντεξε όμως κι η κυρία Αγγέλα. Τον περίμενε υπομονετικά με μόνη παρηγοριά την αγάπη που τους ένωσε κι αποφάσισαν να πορευτούν μαζί σαν ένας άνθρωπος. Μόνο αυτό απαντά η κυρία Αγγέλα, όταν τη ρωτάς ακόμη και τώρα πώς κατάφερε κι η ίδια απέξω να αγνοήσει τις σειρήνες και να υπομείνει το κακό που έλαχε στην οικογένεια. «Μόνο η αγάπη, κορίτσι μου, αυτό. Είμαι 80 χρονώ, κι είμαι σίγουρη. Αυτό μας κράτησε».

Όσοι έκριναν υπερβολική την ταινία «Οι ζωές των άλλων» θα άφηναν στην άκρη όλους τους δισταγμούς τους για την ζοφερή πραγματικότητα στην Λαοκρατική Δημοκρατία (ευφημισμός ή ειρωνεία, διαλέξτε) της Γερμανίας ξεφυλλίζοντας και μόνο το βιβλίο «Έξι χρόνια στα κάτεργα της ΣΤΑΖΙ». (Εκδόσεις Επίκεντρο).

Η ταινία, κατά κοινή ομολογία κατάφερε να αποδώσει το μέγεθος της αδικίας, της παραφροσύνης και του πόνου που έζησαν καθημερινοί άνθρωποι όπως ο συγγραφέας μας στα χέρια της ΣΤΑΖΙ. Όσοι όμως έχουν ακόμη κενά, ας διαβάσουν προσεκτικά «το πιο δυνατό βιβλίο γύρω από τη ΣΤΑΖΙ το οποίο παράλληλα ρέει σαν νεράκι» όπως είπε στην παρουσίαση ο καλός συνάδελφος Σταύρος Τζίμας. Παρόντες και ο εκδότης Πέτρος Παπασαραντόπουλος και ο φιλόλογος Δημήτρης Δεμιρτζής ο οποίος μίλησε για ένα βιβλίο γραμμένο με δάκρυα και αίμα «απόσταγμα των οδυνηρών εμπειριών του συγγραφέα του».

Όλα τα έκλεισε στην ψυχή του και τα κράτησε τόσα χρόνια μόνο για τον εαυτό του για να τα περιγράψει μισό αιώνα μετά ο Γιώργος Μπακαλιός. Γι’ αυτό και κόβουν την ανάσα οι λεπτομέρειες για τον φοβερό μηχανισμό του καθεστώτος που είχε αλώσει τον κόσμο των Ελλήνων μεταναστών στη Δυτική Γερμανία με τα δίκτυα των χαφιέδων του. Κι ήταν τόσα πολλά αυτά που κράτησε μέσα του που όταν έπεσε το τείχος ο Μπακαλιός βρέθηκε με μια βαριοπούλα στα χέρια να βαράει με μανία το μπετόν. «…Αισθανόμουν πως σε κάθε χτύπημα έμπηζα και ένα καρφί στο φέρετρο ενός βάρβαρου συστήματος που μου κατέστρεψε τη ζωή και τώρα κειτόταν νεκρό μπροστά μου.

Ήταν η εκδίκησή μου…», αφηγείται σ’ αυτό το συναρπαστικό βιβλίο. Στην παρουσίαση του ο Γ. Μπακαλιός μίλησε λίγο αλλά τα είπε όλα για το μαρτύριό του κι έκλεισε τη ζεστή εκδήλωση ευχόμενος το πιο σημαντικό όλων: «Να μη συμβεί τέτοια αλλαγή στη ζωή σας από τη μια στιγμή στην άλλη. Ποτέ να μη συμβεί…». Κι εμείς που δεν είμαστε σε θέση να συλλάβουμε το μέγεθος του μαρτυρίου του και τη δύναμη που του επέτρεψε να επιβιώσει, κρατάμε στα χέρια το καθηλωτικό βιβλίο του ως απόδειξη μιας μεγάλης προσωπικής νίκης αλλά και ως μήνυμα ελπίδας ενάντια σε κάθε βία που στοχεύει στο σώμα (ή) και στην ψυχή.

thessnews.gr

Από την Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης – Αποχέτευσης Λαγκαδά ανακοινώνεται ότι την Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2022 θα πραγματοποιηθούν εργασίες για την αξιοποίηση – αντικατάσταση γεώτρησης στη περιοχή της Δορκάδας.

Οι προαναφερόμενες εργασίες είναι πιθανό να επηρεάσουν τη θολότητα και τα στοιχεία του νερού, γι'αυτό η ΔΕΥΑ Λαγκαδά εφιστά την προσοχή των καταναλωτών της περιοχής της Δορκάδος στη χρήση του νερού ιδιαίτερα στην πόση, το μαγείρεμα και την παρασκευή τροφίμων.

Οι εργασίες αναμένονται να ολοκληρωθούν εντός της εβδομάδος. Η ΔΕΥΑ Λαγκαδά θα σας κρατάει ενήμερους σχετικά με οποιαδήποτε νεότερη ενημέρωση υπάρξει για τη χρήση του νερού.

Ο Παραολυμπιονίκης από τον Λαγκαδά Κώστας Τζούνης, μετά την εκπληκτική του εμφάνιση στους Παραολυμπιακούς του Τόκιο, θα συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Παρισιού το 2024.

Ο Κωνσταντίνος εξασφάλισε τη συμμετοχή του και θα διαγωνισθεί στη δισκοβολία, προσδοκώντας την πολυπόθητη πρωτιά. Ο ίδιος προπονείται καθημερινά προκειμένου να προετοιμασθεί όσο το δυνατόν καλύτερα για τον σημαντικότερο αγώνα της ζωής του.

Στους Παραολυμπιακούς του Τόκιο κατέλαβε την τέταρτη θέση και αναδείχτηκε μεταξύ των καλυτέρων δισκοβόλων του κόσμου.

Διαβάστε την ανάρτηση του:

Σήμερα παρέλαβα την επιστολή ένταξης μου στην προ ολυμπιακή ομάδα για τους παραολυμπιακους αγώνες του Παρισιού το 2024!

Καθημερινα δίνω τα πάντα στην προπόνηση για να είμαι έτοιμος 100% και να διεκδικήσω ένα ολυμπιακό μετάλλιο!

Οι συνθήκες προετοιμασίας είναι δύσκολες όμως όπως έμαθα να χαμογελώ και να μην τα παρατάω πάρα τα προβλήματα της αναπηρίας μου έτσι θα συνεχίσω να πορεύομαι στην ζωή μου!

lagadas.net