Είναι πρωί και ανεβαίνω το στενό Καλντερίμι της οδού Μελενίκου απέναντι από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είχαν περάσει αρκετές ημέρες που τελείωσα τις εξετάσεις στην Στρατιωτική Ιατρική και δεν πέρασα.
Τότε οι εισαγωγικές εξετάσεις στην Σχολή γινόταν στα κτίρια της ΣΣΑΣ. όπως και τα αποτελέσματα έβγαιναν εκεί . Βέβαια όλοι οι υποψήφιοι πηγαίναμε στη Αθήνα στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο για ιατρικές εξετάσεις και μετά στο Γουδί για Αθλήματα και Τεστ.
Έμενα για λίγες ημέρες σε ένα διώροφο ξενοδοχείο Ρίτσ στην Βερανζέρου και εκεί συναντηθήκαμε τυχαία με τον αξέχαστο Παναγιώτη Μποζίνη αριστούχο (19.9) του Γυμνασίου Λαγκαδά και μεταξύ των πρώτων εισαχθέντων στην ΣΣΑΣ και αγαπητό γείτονά μου ντυμένο με την λευκή στολή του ανθυπιάτρου και το ξιφάκι του πήγαινε πρωί στο Στρ. Νοσοκομείο.
Χάρηκε που έδινα και εγώ εξετάσεις στην ΣΣΑΣ και μου ευχήθηκε καλή επιτυχία. Όσοι περνούσαμε από τους γιατρούς και τα τέστ ερχόμασταν στην Θεσσαλονίκη και δίναμε γραπτές εξετάσεις στην Έκθεση Φυσική Χημεία Ιστορία Γεωγραφία. Πρώτο μάθημα ήταν η Έκθεση με κατώτερο βαθμό το 14 αν έπαιρνες την βάση αυτή συνέχιζες στο επόμενο που ήταν η Φυσική με την ίδια βάση 14 και συνέχιζες στην Χημεία με την ίδια βάση αλλά εδώ χρειαζόταν και ο μέσος όρος 14 Φυσικής Χημείας και για μια μονάδα έμεινα εκτός ΣΣΑΣ.
Επειδή για στην πολιτική Ιατρική χρειαζόταν Έκθεση Φυσική Χημεία και Βιολογία ανέβαινα την Μελενίκου να βρω κανένα παλιό βιβλίο Βιολογίας γιατί στην ΣΣΑΣ δέν είχε στις εισαγωγικές εξετάσεις την Βιολογία .
Τυχαία βρεθήκαμε με ένα φίλο που και αυτός δεν πέρασε στην ΣΣΑΣ και μου είπε ότι το ίδιο πιστοποιητικό γεννήσεως που κατέθεσα στην ΣΣΑΣ μπορούσα να το πάρω και να το καταθέσω στο Πανεπιστήμιο για τις εξετάσεις της Ιατρικής σε λίγες ημέρες. Έτσι πήγα στην ΣΣΑΣ και πήρα το πιστοποιητικό που είχε καταθέσει ο πατέρας μου στην Στρατιωτική Ιατρική που στεγάζεται και σήμερα ακόμη στα ίδια κτίρια
Πήρα το πιστοποιητικό και πήγα στο σπίτι που καθόμουν μαζί με τον συμμαθητή και φίλο μου Βασίλη Σκαρλάτο στην Ιωαννίνων 2 κοντά στο Γαλλικό ινστιτούτο στην Ευζώνων. Άνοιξα την τσάντα μου να τακτοποιήσω και τα άλλα χαρτιά που χρειαζόταν την άλλη μέρα να καταθέσω στην Ιατρική Σχολή για τις εξετάσεις. Σε λίγο ήλθε και ο καλός φίλος μου από την πρώτη τάξη Γυμνασίου Βασίλης που ετοιμαζόταν να δόση στο Πολυτεχνείο. Πιάσαμε την συζήτηση για τις οικονομικές δυνατότητες των γονιών μας και τις δυσκολίες που θα βρούμε μπροστά μας αν πετύχουμε στο Πανεπιστήμιο πιάσαμε και μια άλλη κουβέντα και σχεδόν μας πήρε το ξημέρωμα. Ο Βασίλης ήταν άριστος στα μαθηματικά και τον είχαμε σίγουρο για το Πολυτεχνείο κατά κακή του τύχη δεν έγραψε καλά στην Έκθεση και πέρασε την επόμενη χρονιά στο Πολυτεχνείο.

Εγώ ήμουν τυχερός γιατί πρόλαβα και έδωσα την ίδια χρονιά 1960-61 και πέρασα στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Τότε η εγγραφή ήταν δύο χιλιάδες δραχμές και τα βιβλία που αγοράζαμε από τα βιβλιοπωλεία έγραφαν το όνομά μας και το κοινοποιούσαν στους καθηγητές γιατί τις εξετάσεις οι περισσότεροι τις έκαμναν προφορικά και γνώριζαν αν πήραμε το βιβλίο τους και ανάλογα αποφάσιζαν. Στο τρίτο έτος στην βιοχημεία την στιγμή τών εξετάσεων με ρώτησε ο καθηγητής τι δουλειά κάνει ο πατέρας μου και του απάντησα γεωργός και ήλθες να γίνεις γιατρός και φυσικά με έκοψε. Βέβαια στον πρόλογο του βιβλίου του έγραφε ότι και ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν καθηγητές Πανεπιστημίου με πίκρανε τότε αλλά όταν τελείωσα την Ιατρική συλλογίστηκα μήπως είχε λίγο δίκιο με την δική του κουλτούρα αφού ο χορτάτος ποτέ δεν καταλαβαίνει τον νηστικό.
Ό πατέρας μου ήταν ένας άξιος και εργατικός μπαξεβάνης νοικοκύρης με ένα μικρό μπαξέ 3,5 στρέμματα που τον έφτιαχνε να τον λιμπίζεται άνθρωπος,αλλά δεν είχε οικονομική ευχαίρεια να με βοηθήσει πολύ και ζήτησα την βοήθεια από τον αδελφό της μάνας μου θείο μου Γιάννη Μαρμούρη και τον ευγνωμονώ μέχρι και σήμερα.
'Ο μπάρμπα Κώτσιος ξημέρωμα Κυριακή πήγαινε στην εκκλησία γιατί ήταν και Επίτροπος στην ‘Αγία Πάρασκευή.Το Πάσχα μετά την Ανάσταση στην αυλή της εκκλησίας κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, ξαναγυρίζαμε μέσα στον ναό και ακούγαμε την χαρμόσυνη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου με το Χριστός Ανέστη να λέει ο παππάς και αληθώς Ανέστη να απαντούμε εμείς μέσα σ’αυτή την χαρούμενη μυσταγωγία κοινωνούσαμε όλοι και μας μοίραζε από ένα κόκκινο αυγό ο παππάς, μεσάνυχτα και μαζί με την μάνα μου Βαγγελιό με αναμμένες λαμπάδες πηγαίναμε στο σπίτι που αφού θυμιάτιζε ο πατέρας μου στο πασχαλινό τραπέζι με όλα τα καλά , μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον φτωχικό αλλά με πολύ αγάπη και ανθρωπιά τρώγαμε την ζεστή μαγειρίτσα.

Μέχρι την ημέρα που πέρασα στην Ιατρική μεγάλωσα στο πατρικό μου σπίτι στον Λαγκαδά που είχε ένα δωμάτιο και μια μικρή κουζίνα και διάβαζα μέχρι την τετάρτη Γυμνασίου με γκαζόλαμπα και μετά με ηλεκτρικό ρεύμα.
Βοηθούσα τον πατέρα μου στα χωράφια και κοντά του έμαθα να είμαι έντιμος και πώς βγαίνει το ψωμί. Έτσι γνώριζα όλους τους γεωργούς και μπαξεβάνηδες του Λαγκαδά γι'αυτό και τούς θυμάμαι ακόμη.
Δούλεψα εργάτης στο εργοστάσιο της Ε.Γ.Σ.Λ. δύο καλοκαίρια 1960 και 1961 και μετά το 1962 νοίκιασα ένα περίπτερο στην Θεσσαλονίκη μπροστά στην Μέριμνα του παιδιού Βασ.Σοφίας ,τότε έφερα και τους γονείς μου κοντά μου και τελείωσα με την βοήθεια τους την Ιατρική
Πήγα στρατιώτης στην φιλόξενη Δράμα και καλή μου τύχη αμέσως μετά το στρατό πήγα πάλι στην Καλλίφυτο Δράμας Αγροτικός Γιατρός. Στην Δράμα πήγαινα κάθε μέρα και στο Υγειονομικό Κέντρο για έλεγχο των βιβλιαρίων των Δ.Υ. Μια ημέρα μου έστειλε ο Νομίατρος σε ένα χωριό μέσα στο δάσος κοντά στο Νέστο να εξετάσω δύο χωρικούς γιατί τους έδειρε το παιδί τους που ήταν 18 ετών, πήγα στο χωριό που όλοι οι κάτοικοι ήταν τρείς .Εξέτασα προσεκτικά τους γονείς που μου είπαν τον καημό τους και ανάφερα τον λόγο στον Νομίατρο.
Εκείνη την ήμερα λυπήθηκα και τους γονείς και το παιδί τους όταν έμαθα για τον λόγο που έγινε ο καυγάς.Για τον ίδιο λόγο όταν ήμουν και εγώ 18 χρόνων αγάπησα περισσότερο τους γονεις μου.
Έφυγα από την Δράμα νωρίς στο μικρό χωριάτικο σπίτι που έμενα στην Καλλίφυτο άναψα την σόμπα με τα ξύλα γιατί εξω άρχιζε να χιονίζει και διαβάζοντας το [πίσω μου στέκι ο Θεός] του HANS KILLIAN με πήρε ήσυχα ο ύπνος.
Παντρεύτηκα την Νίνα Νιάπου Καθηγήτρια Αγγλικών και έχω δύο παιδιά την Ευαγγελία Δικηγόρο και τον Παναγιώτη Κτηνίατρο με εξειδίκευση στα Γεράκια. Υπηρέτησα στα Νοσοκομεία Καβάλας και ΑΧΕΠΑΝΣ Θεσσαλονίκης και πήρα την Ειδικότητα του Παιδιάτρου.
Δούλεψα στο ΙΚΑ και ελεύθερος Επαγγελματίας και όταν έγινε το ΕΣΥ έκλεισα το Ιατρείο μου και υπηρέτησα στο ΕΣΥ με το βαθμό Διευθυντού απ' όπου πήρα και την σύνταξή μου μετά τριάντα πέντε χρόνια υπηρεσίας.
Το 1995 μέχρι 1998 οι πατριώτες μου με τίμησαν και με εξέλεξαν Δήμαρχο Λαγκαδά. Υπηρέτησα με εντιμότητα και αγάπη την γενέτειρά μου .
Πέρασαν τα χρόνια και θυμήθηκα την ημέρα που πήρα το πιστοποιητικό από την ΣΣΑΣ για να το καταθέσω στο Πανεπιστήμιο για να δώσω εισαγωγικές εξετάσεις στην Ιατρική.
Αρχικώς ξαφνιάστηκα όταν διάβασα για πρώτη φορά το πιστοποιητικό αλλά ήρεμα αφού χαμογέλασα ήλθαν στο θυμικό μου γεγονότα που άρχιζαν από την γέννησή μου και έφθαναν μέχρι εκείνο το βράδυ του Αυγούστου του 1960 που συζητώντας με τον Βασίλη μας πήρε το ξημέρωμα.
Νόμιζα πως βρισκόμουν στην γιορτή του Αυγουστιάτικου Φεγγαριού είδα τον Αυγερινό που και αυτός πέρναγε γρήγορα και μας βρήκε το πρωί.
'Ρώτησα εκείνο το βράδυ τον αγαπητό μου φίλο Βασίλη για τους δικούς του και για τους δικούς μου γονείς φτωχούς αλλά γεμάτους καλοσύνη. ‘Ο Βασίλης όταν πήγαινε στο Γυμνάσιο Λαγκαδά καθόταν σε μακρυνούς συγγενείς μου που από αυτούς γνώριζε την ζωή μου που εγώ δεν την γνώριζα όλη.
Έφερα στο μυαλό μου την Κλινική Μουτσούδη στο Βαρδάρη Θεσσαλονίκης όταν κόντεψα να πεθάνω πέντε χρόνων και με παρακολουθούσε ένας Στρατιωτικός γιατρός από την 'Οσσα Κώστας Δανιηλίδης και διέγνωσε ότι είχα τύφο και παράτυφο και για να σωθώ είπε ο γιατρός στον πατέρα μου να βρει πενικιλίνη.'Ο πατέρας μου το 1947 όργωσε ένα βράδυ όλη την Θεσσαλονίκη για να βρει πενικιλίνη που μόλις άρχισε να κυκλοφορεί στην Ελλάδα .
Θυμάμαι ακόμη και σήμερα μετά από 71 χρόνια ότι λόγω αδυναμίας και καταβολής αρκούδιζα και άρχισα να περπατώ μετά από μήνες . Θυμάμαι 14 Σεπτέμβρη του 1947 σηκώθηκα μόνος μου από το κρεβάτι και πήγα τοίχο τοίχο στην κουζίνα να δω τους γονείς μου και ξαφνιάστηκαν όλο χαρά που ξαναπερπάτησα . Ήταν του Τιμίου Σταυρού και μέχρι σήμερα και η μάνα μου πήγαινε και η γυναίκα μου πάει λειτουργιά στην εκκλησία την ημέρα ύψωσης του Τιμίου Σταυρού.
Θυμήθηκα τον φίλο μου Νικόδημο που παίζαμε μαζί στην μουσική του Δήμου και μία ημέρα πήγαμε στον μπαξέ του πατέρα τού Νικόδημου και είδα πρώτη φορά να ποτίζουν τον μπαξέ με τσάρκ. Φέρνω στο μυαλό μου την Γιαγιά Γαρυφαλλιά που ερχόταν στην γειτονιά μας να επισκεφθεί την κόρη της Ολγα και σταματούσε στο δρόμο να με χαϊδέψη τόσο στοργικά που καταλάβαινα ότι με αγαπούσε.
Τελείωσα το Δημοτικό και όταν πέρασα τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο Λαγκαδά πρώτος με πλησίασε μια κυρία άγνωστη με είπε μπράβο και πρόσθεσε είσαι και δικό μας παιδί, έμεινα με την απορία γιατί μου είπε είσαι και δικό μας παιδί αλλά δεν με απασχόλησε ποτέ να το ξανασκεφτώ .
Συναισθανόμουν την μεγάλη αγάπη της γιαγιάς μου Στεργιανής Μαρμούρη γιατί ήμουν εγγονός της, της Θείας μου Μαρίκας του θείου μου Κώστα και Γιάννη και επειδή ήταν αδέλφια της μάνας μου Βαγγελιός δεν ήταν υπερβολικό να μ'αγαπούν πολύ αφού ήμουν ο ανεψιός τους.
Το 1975 διορίστηκα στο ΙΚΑ Καβάλας και μετά μετατέθηκα στο σταθμό Α’ Βοηθειών ΙΚΑ Θεσσαλονίκης και άνοιξα ιατρείο στον Λαγκαδά.Μια μέρα μετά από χρόνια αφού αναπαύθηκαν οι γονείς μου συναντηθήκαμε με τον παιδικό μου φίλο Νικόδημο και μου είπε ότι και ο πατέρας του πέθανε. Συλληπητήρια του είπα για τον πατέρα σου και να βρεθούμε κάποια μέρα όταν ξαναέλθης στον Λαγκαδά. Θα προσπαθήσω να έλθω στο Ιατρείο σου μια μέρα να θυμηθούμε τα παλιά Νίκο.
. Ηταν δυο χρόνια μικρότερος αλλά οι σχέσεις μας και η φιλία μας ήταν περισσότερο στην μουσική του Δήμου. Δεν είχαμε οικογενειακές σχέσεις αλλά υπήρχε μια αμοιβαία συμπάθεια και εκτίμηση από την παιδική μας ηλικία. Αυτός κατοικούσε εκτός Λαγκαδά και εγώ έκλεισα το Ιατρείο μου στον Λαγκαδά αφού πήγα στο ΕΣΥ. Ετσι δεν έγινε ποτέ η συνάντηση στο Ιατρείο.
Μια μέρα μου τηλεφώνησε και με προσκάλεσε να πάω στο εξοχικό του στους πρόποδες του Ολύμπου δέχθηκα την πρόσκληση και με την γυναίκα μου ένα Κυριακάτικο πρωινό φθάσαμε στο μικρό εξοχικό του. Ολο χαρά μας σύστησε την γυναίκα του έκοψε ντομάτες και αγγουράκια από το μπαξέ του έβαλε τσίπουρο στα ποτηράκια μας και τα τσουγκρίσαμε. Η γυναίκα του Νικόδημου κάποια στιγμή του φαγητού χαριτολογώντας λέει εσείς οι δυό μοιάζετε στα μάτια και το μέτωπο εγώ γελώντας συμπλήρωσα μόνο που ο Νικόδημος έχει μάτια μπλε και εγώ έχω μαύρα .
‘Ο πατέρας μου με τον πατέρα του ηταν γνωστοί και φίλοι απο χρόνια και είχαν περάσει χαρές και πίκρες που τις πήραν μαζί τους φεύγοντας απ'αυτόν τον αδικο και ψεύτικο ντουνιά .Περάσαμε εκείνη την Κυριακή όμορφα και αφού τον ευχαρίστησα γύρισα στο σπίτι μου στην Θεσσαλονίκη.
Ένα Σάββατο τών ψυχών πήγα στα κοιμητήρια του Λαγκαδά να ανάψω ένα κερί στους γονείς μου και επειδή στην μικρή κοινωνία μας είναι όλοι συγγενείς και φίλοι ανάβω και σ'αυτούς ένα κεράκι λέγοντάς τους και ένα γειά σου.
Αυτό το Ψυχοσάββατο μετά 33 χρόνια από τον Αύγουστο του 1960 ανάβοντας ένα κεράκι σε ένα ξεχασμένο από χρόνια φίλο έπεσε το βλέμμα μου δίπλα σε έναν όμορφο μαρμάρινο σταυρό με δύο μικρά αγγελούδια να πετούν προς στον ουρανό και στην βάση τού μαυρισμένου από τα πολλά χρόνια σταυρού διάβασα το όνομα Χρυσή 23 ετών 3-5-1942 που είναι η ημερομηνία της γέννησής μου.
Ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου που έμεινε γλυκιά χαρακιά στην ψυχή μου.
Συγκινήθηκα γιατί από την ημέρα που είχα διαβάσει το πιστοποιητικό γεννήσεως μου τον Αύγουστο του 1960 δέκα οχτώ χρόνων έμαθα ότι η μάνα μου πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία της μήτρας και με πήρε και με μεγάλωσε η αδελφή της Ευαγγελία .
Μετά 33 χρόνια από το 1960 και 51 από την γέννησή μου με αξίωσε ο Θεός να βρω τυχαία τον σταυρό της Μάνας μου Χρυσής που ψυχορραγώντας άκουσε το κλάμα μου μια Κυριακή πρωί την ώρα που έφευγε ο Αυγερινός και έφυγε ήρεμα μαζί του στις 3-5-1942 σαν δροσοσταλιά του Μάη, αφού μου έδωσε την πνοή της και την ευλογία της να ζήσω.
Θα ήμουν ευτυχισμένος αν την εύρισκα να την ευχαριστήσω και να θυμίσω στην ψυχούλα της ότι όλα αυτά τα χρόνια την έψαχνα και την λάτρευα χωρίς να φανερώσω το μυστικό μου στους αγαπημένους μου γονείς (Κώστα και Ευαγγελία) και τους άφησα να φύγουν ήρεμοι και ευτυχισμένοι παίρνοντας το μυστικό μαζί τους τους γιατί με πολύ αγάπη με μεγάλωσαν και με σπούδασαν.
Ήταν ένα μυστικό άγγιγμα ψυχής στην μικρή κοινωνία μας που το ήξεραν πολλοί και δεν ήθελαν από ευγένεια να το συζητήσουν μαζί μου και τους ευχαριστώ γιατί ελάχιστοι μέχρι σήμερα ήξεραν οτι το γνώριζα και εγώ από τα δέκα οχτώ μου χρόνια.
Σήμερα για να τιμήσω και αυτούς που με έφεραν στον κόσμο αυτόν και αυτούς που με μεγάλωσαν και μου στάθηκαν να διαβώ χαρούμενα την ζωή μου αφιερώνω αυτό το χρονοχράφημά μου στην καλοσύνη όλων .
Νίκος Κ. Αζμάνης Παιδίατρος τ.Δήμαρχος Λαγκαδά.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Λαγκαδάς 6-12-2018

Καταθέτω επίσημα σε εσάς, τους Δημότες μας, την υποψηφιότητά μου ως Δήμαρχος για τον Δήμο του Λαγκάδα στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν τον Μάιο του 2019.

Η αγάπη μου για τον τόπο μου δεν είναι ευκαιριακή.
Κατάγομαι από το Καρτεραί του Λαγκαδά και σε αυτόν τον μικρό τόπο έπαιξα, γνώρισα τους ανθρώπους του, βίωσα τις χαρές και τις λύπες τους.

Επέστρεψα ως γιατρός του ΕΣΥ και στην καθημερινή μου επαφή με χιλιάδες συνδημότες μας, είδα από κοντά την αγωνία τους για ένα καλύτερο αύριο για αυτούς και τα παιδιά μας.

Εκλέχθηκα πρώτη Δημοτική Σύμβουλος Λαγκαδά το 2014, μου ανατέθηκε η Αντιδημαρχία Κοινωνικής Πολιτικής και Πρόνοιας και από το 2017 το αξίωμα της Προέδρου του Δημοτικού Συμβούλιου.

Δούλεψα, γνώρισα αλλά προπάντων κατάλαβα αυτά τα πέντε χρόνια ότι, για να μπορείς να προσφέρεις στους Δημότες θα πρέπει να απαγκιστρωθείς από τις παλαιοκομματικές αντιλήψεις, από τις γερασμένες μορφές πολιτικής έκφρασης και οργάνωσης και προπάντων από τις εξαρτημένες σχέσεις.

Κατάλαβα ότι για να μπορείς να προσφέρεις σε αυτόν τον πλούσιο σε ιστορία, σε πολιτισμό, σε φυσικά αγαθά τόπο, δεν αρκεί μόνο το όραμα, αλλά απαιτείται οργανωμένο σχέδιο και παθιασμένοι άνθρωποι με γνώση για να δουλέψουν.

Δεν θα μπω ποτέ στη λογική του «τι δεν έγινε»!

Κοιτάω μπροστά και αφήνω πίσω την ανικανότητα και τον αρνητισμό.

Ξέρω τι μπορώ να κάνω!

Είμαι έτοιμη να χτυπήσω το χέρι στο τραπέζι και να αντιμετωπίσω το «δεν γίνεται».
Δεν θα υποσχεθώ για να υφαρπάξω την ψήφο των συνδημοτών μου.

Ελάτε μαζί να αγωνισθούμε για αυτόν τον δήμο, να καταθέσουμε νέες ιδέες, να οργανώσουμε ένα σύγχρονο δήμο, οικονομικά και οργανωτικά επαρκή και να βελτιώσουμε την καθημερινότητα όλων μας.

Ελάτε μαζί να αναδείξουμε σε όλη την Ελλάδα, την ιστορία, τον πολιτισμό και τον φυσικό πλούτο του δήμου μας.

Ελάτε μαζί να δουλέψουμε για ένα δήμο ικανό να προστατεύει τους ευάλωτους και να δημιουργεί ίσες ευκαιρίες για όλους.

Ελάτε μαζί να αξιοποιήσουμε τα νεανικά μυαλά του δήμου μας στις νέες τεχνολογίες, στην προσέλκυση τουρισμού, στις οργανωτικές και κοινωνικές δομές, στις δημοτικές υπηρεσίες και στην επιχειρηματικότητα.

Είμαι βέβαιη ότι όλοι μαζί ενωμένοι, με κοινούς ανιδιοτελείς στόχους, μπορούμε να δώσουμε τις μάχες μας και να νικήσουμε.

Αυτή θα είναι .... η δική μας Νίκη!

Νίκη Ανδρεάδου
Δημοτική Σύμβουλος

Ποια είναι η Νίκη !

H Νίκη Ανδρεάδου κατάγεται από το Καρτεραί του Λαγκαδά, αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου στη συνέχεια έγινε κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη Επείγουσα Προνοσοκομειακή Ιατρική. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.

Την θέληση για τη συμμετοχή της στα κοινά την ανέδειξε αρκετά νωρίς. Το 2005 εκλέχθηκε στο Γ.Ν.Παπαγεωργίου ως εκπρόσωπος των ειδικευόμενων γιατρών. Το 2009 της αποδόθηκε η ειδικότητα της Γενικής Οικογενειακής Ιατρικής και από το 2012 εργάζεται στο Κέντρο Υγείας Λαγκαδά κατέχοντας σήμερα τον βαθμό της Επιμελήτριας Α’.

Με τα κοινά του Δήμου Λαγκάδα ενεπλάκη το 2014 όπου στην πρώτη της εκλογική συμμετοχή ανεδείχθη 1η δημοτική σύμβουλος της δημοτικής ενότητας Λαγκαδά. Διετέλεσε Αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής και Πρόνοιας από τον Σεπτέμβριο του 2014 έως τον Φεβρουάριο του 2017 καθώς και Αντιδήμαρχος της δημοτικής ενότητας του Λαχανά. Στη συνέχεια εξελέγη Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Λαγκαδά.

Είναι εκλεγμένο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Διαδημοτικού Δικτύου Υγειών και μέλος της Επιτροπής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας της ΚΕΔΕ από το 2015.

Κατά τη διάρκεια της θητείας της παρουσίασε πλούσιο έργο και συνέβαλε στην οργάνωση, στην επέκταση καθώς και στο διπλασιασμό των δικαιούχων του κοινωνικού παντοπωλείου. Πρωτοστάτησε σε δεκάδες δράσεις για την πρόληψη και την προαγωγή της υγείας των δημοτών, στην ίδρυση του ΚΕΠ Υγείας, δημιούργησε και καθιέρωσε τον θεσμό της εκμάθησης και απόκτησης του τίτλου σπουδών της αγγλικής γλώσσας για οικονομικά αδύναμους μαθητές. Φρόντισε για τη δωρεάν παροχή ιατροφαρμακευτικού υλικού στον καταυλισμό φιλοξενίας των προσφύγων στα Λαγκαδίκια και έλαβε την πρωτοβουλία για την ανακαίνιση του οικήματος και εγκατάστασης της πρώτης εξοχικής κατοικίας του «Χαμόγελου του Παιδιού» στις Πέντε Βρύσες. Οργάνωσε τη φιλοξενία της κινητής μονάδας «Ιπποκράτης» του «Χαμόγελου του Παιδιού» και συνέβαλε στον προληπτικό ιατρικό έλεγχο σε περίπου 600 μαθητές του δήμου μας.

Είναι ένας νέος, προσιτός, ενεργητικός άνθρωπος, με εμπειρία στη δημόσια διοίκηση και διακατέχεται από ένα πηγαίο πάθος προσφοράς και αλληλεγγύης.

Ένα συναρπαστικό αγώνα είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν όσοι παρευρέθηκαν στο ΔΑΚ Λαγυνών όπου οι αθλήτριες του ΑΣΚ έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και απέδειξαν πόσο δεμένες είναι σαν ομάδα και πως το επίπεδο τους είναι πολύ υψηλό.

Μπορεί να μην πήραν τη νίκη εντυπωσίασαν όμως με την εμφάνιση τους οι κορασίδες του ΑΣΚ Λαγκαδά στον αγώνα με τον ΑΡΗ. Ο αγώνας κρίθηκε στο tie – break με 2-3 υπέρ της ομάδας του ΑΡΗ.

Πρόκειται για την 3^η φάση του πρωταθλήματος κορασίδων και στόχος της ομάδας είναι να περάσουν στην επόμενη φάση στους 8. Τα σετ του αγώνα κυμάνθηκαν ως εξής: 1ο (25 -18) 2ο (24-26) 3ο (14-25) 4ο (25-17) 5ο( 9-15).

Εμείς να ευχηθούμε καλή επιτυχία στα κορίτσια και στους επόμενους αγώνες και να συνεχίσουν να μας εντυπωσιάζουν με το απερίγραπτο αγωνιστικό πνεύμα και το επίπεδο στο οποίο έχουν φτάσει!

Απίστευτη χαρακτήρισε την εμφάνιση της ομάδας στις δηλώσεις του ο Δημήτρης Καραγεωργίου πρόεδρος του ΑΣΚ Λαγκαδά.

Μπορεί να μην πήραν τη νίκη εντυπωσίασαν όμως με την εμφάνιση τους δηλώνει ο προπονητής της ομάδας Γιώργος Κνάπεκ.

Ο Γιάννης Τσαϊρέλης, προπονητης των κορασίδων του ΑΡΗ, αναγνωρίζει το υψηλό επίπεδο της ομάδας στις δηλώσεις του και εύχεται καλή συνέχεια στους επόμενους αγώνες.

Ο team manager του ΑΡΗ Γιάννης Γιαννάκης και ο Δημήτρης Καραγεωργίου σε από κοινού δηλώσεις μετά το τέλος του αγώνα.

Φίλες και φίλοι. Σκαλίζοντας την επικαιρότητα διαπιστωνουμε ότι
Πολλοί είναι οι κύριοι υποψήφιοι που θέλουν να ανθίσει ο Δήμος Λαγκαδά. Κάποιοι δοκιμάστηκαν αλλά επιζητούν την δεύτερη ευκαιρία. Άλλοι πριν μερικά χρόνια παραιτήθηκαν από την εκλογή τους αλλά σήμερα έρχονται το 2018-2019 να σώσουν τον Δήμο. Άλλοι κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση για μια νέα αρχή. Σήμερα λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Μαΐου αναρωτιέμαι "που θα πάει άραγε το καράβι του Δήμου μας" . Ως Μιχάλης και όχι ως πρόεδρος μου έμαθε η οικογένεια μου να κυνηγώ τα όνειρα αλλά και τους στόχους μου. Σήμερα λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Μαΐου, ακούμε δεξιά και αριστερά διάφορα να λένε καθώς και να προωθούν τον Δήμαρχο που θέλουν να εκλέξουν .. Λέγοντας αυτός έχει. Προσοχή! Όχι τη δύναμη και την θέληση να αλλάξει το Δήμο; αλλά τους περισσότερους υποψήφιους φαβορί αλλά και συνεργασίες φαβορί . Άρα φίλοι μου συνδημοτες δυστυχώς δε μιλάμε για την αλλαγή του σήμερα. Μιλάμε για προσωπικά στοιχήματα.Με αυτές τις επιλογές. Αύριο λοιπόν και λίγους μήνες μετά τις εκλογές τα πράγματα δεν θα αλλάξουν θα μείνουν τα ίδια αλλά ίσως χειρότερα. Ο Δήμος μας πέρασε, περνά, αλλά και θα συνεχίζει να περπατά σε δύσκολα μονοπάτια . Ο Δήμος Λαγκαδά φίλοι μου χρειάζεται μια ομάδα ανθρώπων που θα στελεχώσει σε υπηρεσίες και με όρεξη και μεράκι θα αλλάξει τόσο την ποιότητα ζωής των νέων όσο και των ανθρώπων την τρίτης ηλικίας. Η επιλογή είναι δική μας. Εμείς τοποθετούμε άρα εμείς είμαστε υπεύθυνοι για το αν ο δήμος κάποτε ανθίσει ή μαραθει.

Φίλες και φίλοι συνδημότες σας εύχομαι ολόψυχα καλές γιορτές με υγεία και να μη ξεχνάτε τους ανθρώπους που έχουν πραγματικά την ανάγκη μας.

Φιλικά
Πρόεδρος Τ.Κ Χρυσαυγής
Σκορδάς Α Μιχάλης