Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017 09:35

"ΜΝΗΜΕΣ ΧΑΡΑΓΜΕΝΕΣ ΣΤΗ ΝΙΟΤΗ ΜΟΥ" ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΖΜΑΝΗΣ

Ξύπνα αγόρι μου, να φύγουμε , γιατί θα μας βρει ο ήλιος, μου είπε ήρεμα και καλοσυνάτα, ο μπάρμπα Κώτσος ο Πατέρας μου, μες στο βαθύ μου ύπνο. Ξύπνα για να μη μας πιάσει η ζέστη Νικόλα. Σηκώθηκα, έριξα λίγο νερό στα μούτρα μου, και ήπια ένα φλιτζάνι γάλα , που το είχε έτοιμο, η Μάνα μου η κυρά Βαγγελούδα. Ο Πατέρας μου κατέβηκε στην αυλή και έβαλε στο κάρο τα κοφίνια τα κασόνια τα τελάρα και τα έδεσε με το σχοινί. Μετά πήγε στο αχούρι στον Ντορή, και του έβαλε το καπίστρι, το χαμούτι, το σαμάρι, την πισινέλα, και έζεψε το άλογο , που και αυτό αγουροξυπνημένο, χλιμίντριζε μέσα στο πρωινό. Πήρε το μπαρντάκι και το ντουρβά με το μεσημεριανό κολατσιό απ' την Μάνα μου , έκανε το σταυρό του , και ξεκινήσαμε για το γιαλό.
Ο Ντορής που τραβούσε το κάρο ένα σπαθάτο μαύρο άλογο, ήταν το καμάρι μας, γι' αυτό ο μπάρμπα Κώτσος έβαζε στο καπίστρι του πολλές χάντρες και χαϊμαλιά για να μην τον ματιάζουν.
Ο Ντορής που μας όργωνε, μας έσπερνε, μας αλώνιζε, μας κουβαλούσε το στάρι, τα άχυρα, τις ντομάτες, τις μελιτζάνες, τα αγγουράκια και όλα τα λαχανικά.
Στρίψαμε δεξιά προς τις στρατώνες, και μετά αριστερά, φτάσαμε στου Γκόσιου τον μπαξέ , και στη συνέχεια στη διασταύρωση Σωχού - Λουτρών, όπου μπήκαμε στο δρόμο για τα Λουτρά.
Ένας δρόμος που ήταν ασφαλτοστρωμένος από τον Λαγκαδά μέχρι τα Λουτρά. Δεξιά και αριστερά, είχε αιωνόβιες λεύκες ,που ένωναν τις κορφές τους, και την ημέρα έκρυβαν τον ήλιο και τη νύχτα το φεγγάρι και τ' άστρα.
Μες στο χάραμα ακουγόταν το ρυθμικό κάλπασμα των αλόγων σαν ύμνος στον πλούσιο κάμπο μας που όταν μέστωνε το στόρι και το κριθάρι, τα χωράφια μας μοιάζαμε με χρυσαφένιες θάλασσες.
Ο θεός είχε ρίξει στα μέρη μας και μια άλλη ευλογία την Λιμνη , που όταν πλημμύριζε φαινόταν σαν θάλασσα
Χάρις σ' αυτή τη Λίμνη δεν πείνασε ποτέ ο Λαγκάδας.
Όταν δε είχαν ρασ, τα ψάρια, γέμιζαν οι καλαμιές , μικρά ψάρια, λιπαριές, τσιρόνια, σίρκες, γκουτζάρια , χέλια και μεγάλα ψάρια, όπως γριβάδια μέχρι και δέκα οκάδες .

Μόλις έπεφτε το σούρουπο, πήγαινα να πάρω το άλογο που βόσκαγε όλη μέρα κοντά στις καλύβες, μοσχοβολούσε φρέσκα ψάρια της λίμνης, που πάνω στις φουφούδες, τα τηγάνια έψηναν σπαρταριστά νόστιμα ψάρια για τους ψαράδες και τσίπουρο.
Στο σούρουπο άρχιζε το αεράκι απ' το Χορτιάτη και τη Λίμνη , ο μπάρμπα Κώτσος, κεφάτος απ' την σοδιά της ημέρας χαλάρωνε, άναβε το τσιγάρο του, και έπιανε κανένα αμανέ

[κι' από τα ψηλά μπαλκόνια πέφτω για να σκοτωθώ και το γιαβρί μου με φωνάζει για πιάστε τον για το θεό] .....

άλλοτε κανένα τραγούδι της εποχής,

[Το παλληκάρι απόψε πάλι έχει μεράκι και τα ‘χει πιει γιατ' έχει φύγει μακριά στα ξένα .και το κορίτσι του ανησυχεί]....

άλλοτε [ τσιγγάνες σεις που ξέρετε της τύχης τα γραμμένα , πάρτε και ρίξτε τα χαρτιά και πέστε μου και μένα, ο καλός μου , θα γυρίσει η με έχει λησμονήσει].....

Άλλοτε[ Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι, το σκοτάδι είναι βαθύ και όμως ένα παλληκάρι δεν μπορεί να κοιμηθεί] .....

και πολύ συχνά τραγουδούσε

[Σαράντα παλληκάρια αποφασίσανε στον πόλεμο να πάνε Παναγία μου, να πολεμήσουν.......]

Τραγούδια που χαράχτηκαν στην παιδική μου μνήμη και με συγκινούν και τώρα που τα γράφω.

Έτσι μας έβρισκε ανάλαφρους, μετά την μπερεκετλίδικη ημέρα, η δύση του ηλίου και περιμέναμε, πάντα τέτοια ώρα το φορτηγό, του μπάρμπα Δημητρού Σαρίκου, για να φορτώσουμε την σοδιά και τον ιδρώτα της ημέρας .

Ο Λόης ο βοηθός του φορτηγού, ένα φτωχόπαιδο Σαλονικιός , στοίβαζε τις κάσες τις έδενε με τα σχοινιά, και ξεκινούσαν για την λαχαναγορά [καπάνι] στην οδό Αγίου Δημήτριου, και παρέδιδαν τις ντομάτες, τα μεσάνυχτα στον καβάφη μας, μπάρμπα Χρυσόστομο Γκαγκάτση, ένα γελαστό άνθρωπο, που τον θυμάμαι ακόμα.

ΝΙΚΟΣ Κ. ΑΖΜΑΝΗΣ

   ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Λουτρών 62 - Λαγκαδάς

Phone: (23940) 25472

Mobile: 6937 027424

Email: info@lagadas24.gr  

© 2017 Expertin Danas