Από προσωπική τοπική εμπειρία (Λαγκαδάς, Θεσ/νίκη) και από διάφορες φυσιολατρικές ομάδες των ΜΚΔ στις οποίες είμαι μέλος, εδώ και 25 περίπου χρόνια παρατηρώ μια εντεινόμενη επιδημία αποψίλωσης των κατοικημένων περιοχών της χώρας, χωρίς… να κουνιέται φύλλο από την Πολιτεία και τους πολίτες! Σε όλες τις χώρες (συμπεριλαμβανομένων και των «υπανάπτυκτων» βαλκάνιων γειτόνων μας), λόγω της κλιματικής αλλαγής φροντίζουν το πράσινο και φυτεύουν περισσότερα δέντρα, ενώ εμείς στην Ελλάδα, είτε τα κόβουμε απ’ ευθείας κι αναίτια, είτε τα κουτσουρεύουμε, καταδικάζοντάς τα σε αργό θάνατο! Γεμάτες όλες οι πόλεις από θλιβερά τοτέμ εγκληματικής ανοησίας! Δεν ξέρω γιατί οι διοικούντες και πολλοί πολίτες δεν αντιλαμβάνονται μια πολύ απλή εξίσωση: περισσότερο μπετόν (οικοδομές) και λαμαρίνες (αυτοκίνητα) και λιγότερο πράσινο = αύξηση της θερμοκρασίας στον αστικό ιστό.

Κι ενώ έχει ήδη μειωθεί δραματικά το πράσινο στην πόλη μας, ακούω, εδώ και καιρό, ότι στο στόχαστρο είναι μια από τις τελευταίες σωζόμενες εστίες, η δεντροστοιχία επί της βασιλέως Αλεξάνδρου, πίσω από το Γυμνάσιο, επειδή, λέει, σήκωσε τις πλάκες του πεζοδρομίου! Και ρωτάω ο αφελής και μη-ειδικός: τι είναι πιο απλό και φθηνό, να παραμείνουν τα δέντρα και να φτιαχτεί το πεζοδρόμιο, ή να κοπούν και να απομακρυνθούν τα δέντρα, να αφαιρεθούν οι ρίζες τους και να φυτευτούν νέα, που θα χρειαστούν φροντίδα και χρόνια για να μεγαλώσουν;! Φυσικά, και δεδομένου ότι η κοινή λογική έχει χαθεί προ πολλού από αυτή τη χώρα του «πιο έξυπνου λαού στον κόσμο», σίγουρα πολλοί θα απαντήσουν το δεύτερο!..

Επίσης, σχετικά με την αναγγελθείσα περίφημη «βιοκλιματική ανάπλαση της πλατείας», πιστεύω να μην συμβεί κι εδώ σ’ εμάς αυτό που διαπίστωσα, μέσα από φωτογραφίες από αναπλάσεις πλατειών άλλων πόλεων: δραματική μείωση του υπάρχοντος πρασίνου και μπετονοποίηση. Κανονικά η βιοκλιματική ανάπλαση προβλέπει τα εξής…

Μείωση της θερμοκρασίας: Αξιοποιούνται ψυχρά υλικά (πλακοστρώσεις που δεν απορροφούν τη θερμότητα) για την αποφυγή του φαινομένου της αστικής θερμικής νησίδας.

Φυτεύσεις και Σκίαση: Δημιουργούνται «πράσινες» διαδρομές με πυκνή βλάστηση και φυσικά σκίαστρα για τη φυσική σκίαση και τη δροσιά.
Διαχείριση Νερού: Ενσωματώνονται συστήματα απορρόφησης ομβρίων υδάτων και υδάτινα στοιχεία (σιντριβάνια, κανάλια) που συμβάλλουν στην εξάτμιση και την ψύξη της ατμόσφαιρας.

Οικολογικός Φωτισμός: Χρησιμοποιούνται φωτιστικά σώματα τύπου LED χαμηλής κατανάλωσης και αυτόνομα συστήματα με φωτοβολταϊκά.

Δυστυχώς, πολύ φοβάμαι ότι και σ’ εμάς θα συμβεί αυτό που συνέβη σε άλλες πόλεις, περαιτέρω μπετονοποίηση, με αποτέλεσμα να χάσουμε ένα σημαντικό μέρος του συνολικά λιγοστού πρασίνου που έχει απομείνει, αυτό της κεντρικής πλατείας… Δυστυχώς, καθώς φαίνεται το «κάθε πέρυσι και καλύτερα» είναι μια μελαγχολική αλήθεια για την πόλη μας!…