Ξεκινώντας από τις παιδικές αναμνήσεις οι οποίες, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν και το δασάκι με τις «Μουριές» που υπήρχε δίπλα στο «σαλτσοποιείο» (το αξέχαστο εργοστάσιο της «Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Λαγκαδά» - «ΕΓΣΛ»), αναρωτήθηκα για την αιτία της ύπαρξής του, κι έκανα μια σχετική έρευνα στο Διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα ήταν να μάθω κάτι που αγνοούσα, ότι παλιά υπήρχε σηροτροφία στην περιοχή…
Μαζί με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία, η σηροτροφία ήταν ιδιαίτερα αναπτυγμένη στη Μακεδονία, συμπεριλαμβανομένων των περιοχών γύρω από τον Λαγκαδά, κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα. Η περιοχή της Θεσσαλονίκης γενικότερα είχε παράδοση στην παραγωγή μεταξιού, με την περιοχή των Βασιλικών να αναφέρεται επίσης ως κέντρο σηροτροφίας ήδη πριν από το 1800. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο Λαγκαδάς (ως καζάς) είχε αναπτύξει εμπορικές σχέσεις με αντικείμενο το μετάξι. Υπάρχουν αναφορές για κατοίκους που λειτουργούσαν ως μεταπράτες, διακινώντας το μετάξι στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας.
Η εκτροφή μεταξοσκωλήκων γινόταν κυρίως σε επίπεδο οικογένειας. Πολλά παλιά σπίτια στον Λαγκαδά είχαν μεγάλες και ευάερες «σάλες», ειδικά διαμορφωμένες για να φιλοξενούν τα «μαμούδια» (μεταξοσκώληκες) και τα κουκούλια τους. Η περιοχή ήταν κατάφυτη από μουριές, καθώς τα φύλλα τους αποτελούν την αποκλειστική τροφή του μεταξοσκώληκα. Ακόμη και σήμερα, η παρουσία πολλών μουριών στην πόλη και τον κάμπο του Λαγκαδά αποτελεί «ζωντανό» μάρτυρα εκείνης της εποχής.
Η δραστηριότητα ενισχύθηκε σημαντικά μετά από το 1922 με την έλευση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, οι οποίοι έφεραν μαζί τους τεχνογνωσία και νέες μεθόδους εκτροφής.
Η συλλογή των κουκουλιών («ξεκλάδωμα»), που γινόταν στα τέλη Ιουνίου, έπαιρνε συχνά τη μορφή πανηγυριού, με τη συμμετοχή φίλων και συγγενών, συνδυάζοντας την εργασία με το γλέντι. Η σηροτροφία άρχισε να φθίνει σταδιακά μετά από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω της εμφάνισης των συνθετικών ινών και της αλλαγής των καλλιεργειών στην περιοχή.
Οι «Μουριές» πάνε, το «σαλτσοποιείο» πάει, η «ΕΓΣΛ» πάει, το πανηγύρι των Κωνσταντίνου κι Ελένης πάει, τα Λουτρά πάνε, η λίμνη πάει, ο παλιός Λαγκαδάς πάει, και τελευταία δεν αισθάνομαι και πολύ καλά ούτε εγώ!!!... Κοιτάξτε γρήγορα, η Ιστορία επιταχύνεται!!!...
