ΥΠ' ΟΨΙΝ ΤΩΝ ΤΑΛΙΜΠΑΝ ΜΕ ΤΑ ΑΛΥΣΟΠΡΙΟΝΑ...
1. Τα κλαδέματα δεν πρέπει να γίνονται ποτέ εκτός εποχής (τέλος φθινοπώρου, αρχή άνοιξης).
2. Όλες οι δεντροκομικές πρακτικές ορίζουν ότι ποτέ δεν κλαδεύεται πάνω από το 15% της κόμης του δέντρου (ακόμη και στα παραγωγικά είδη). Οτιδήποτε άλλο καταπονεί το δέντρο και μειώνει το προσδόκιμο ζωής του, ενώ μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε οριστική ξήρανση. Φυσικά, ακόμη πιο επιζήμια είναι η πρακτική του «βαθέος κλαδέματος», που έχει γίνει επιδημία τα τελευταία χρόνια.
3. Σε μια εποχή που θερίζει το μεταγχρωματικό έλκος του πλατάνου, κάθε επέμβαση σε πλατάνια θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτική και να γίνεται μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο (π.χ. αφαίρεση κλάδου που φέρει ασθένεια ή ενέχει επικινδυνότητα).
4. Κάθε δέντρο αποτελεί ξεχωριστό ζωντανό οργανισμό και η παροχή φροντίδας πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα. Η απόφαση για την κλάδευση ολόκληρης δεντροστοιχίας δεν στηρίζεται σε επιστημονικά δεδομένα.
5. Πρέπει να αποφεύγεται η κοπή μεγάλων κλάδων, εκτός αν το επιβάλλουν εξαιρετικές συνθήκες (π.χ. σπάσιμο, ασθένεια, επαφή με καλώδια), διότι οι μεγάλης διαμέτρου τομές διευκολύνουν την είσοδο των μικροοργανισμών που προκαλούν τις ασθένειες.
6. Μετά από την κοπή κλάδου, το δέντρο ανταποκρίνεται με τη δημιουργία πολλών νέων βλαστών, οι οποίοι όμως δεν εκφύονται φυσιολογικά, ως συνέχεια της δομής του δέντρου, αλλά από «μάτια» που βρίσκονται σε κορμό και κλαδιά. Αυτοί οι νέοι κλάδοι έχουν ασθενέστερη πρόσφυση από τους παλαιότερους, με αποτέλεσμα μεγαλύτερο κίνδυνο θραύσης ή πτώσης, πράγμα το οποίο εγκυμονεί κινδύνους σωματικών βλαβών για τους περαστικούς και αγωγών κατά των Δήμων.
7. Είναι απαραίτητη η απολύμανση των εργαλείων από δέντρο σε δέντρο, όπως και η εφαρμογή επουλωτικής πάστας στις τομές.
8. Αν και η κλάδευση είναι απαραίτητη στα παραγωγικά δέντρα για την βελτίωση των καρπών, στα αστικά δέντρα τα ζητούμενα είναι διαφορετικά, όπως η παραγωγή οξυγόνου και σκιάς, η θερμορρύθμιση και η αισθητική αναβάθμιση. Εννοείται πως η συρρίκνωση της κόμης ενός αστικού δέντρου είναι από περιττή έως επιζήμια, καθώς μειώνει το επιζητούμενο αποτέλεσμα.
9. Ιδιαίτερα σε πόλεις με πυκνή δόμηση, στόχος πρέπει να είναι η αύξηση της κόμης των δέντρων, ώστε να σκιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις δομημένες επιφάνειες και να μειώνουν το φαινόμενο θερμικής νησίδας, και όχι η μείωσή της.
10. Σε όλη την Ευρώπη οι Δήμοι προβαίνουν σε εντατικές δεντροφυτεύσεις και προγράμματα πρασίνου για την αποσόβηση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής. Οι σχετικοί πόροι των Δήμων θα έπρεπε να επενδύονται σε προγράμματα αύξησης της δεντροκάλυψης της πόλης τους, και όχι σε πρακτικές που μειώνουν τη φυλλική επιφάνεια που ήδη υπάρχει.
11. Από τα αποτελέσματα αποδεικνύεται ότι, τόσο τα συνεργεία των Δήμων, όσο και οι ιδιώτες εργολήπτες κλαδεμάτων δεν εφαρμόζουν τις ενδεδειγμένες δεντροκομικές πρακτικές. Η μη-ορθή πρακτική κλαδέματος υπό μια έννοια είναι παράνομη, διότι προκαλεί φθορά δημόσιας και ξένης περιουσίας, και πιο συγκεκριμένα:
- Μείωση σκιάς και θερμορύθμισης.
- Μείωση του προσδόκιμου ζωής της δενδροστοιχίας.
- Έκθεση των δέντρων σε κίνδυνο μόλυνσης και ξήρανσης.
- Αύξηση του κόστους κλιματισμού στα γειτονικά κτίρια.
- Μείωση της κίνησης στα καταστήματα της περιοχής λόγω θερμικής καταπόνησης των περαστικών.
- Μείωση της αισθητικής και συνεπώς και εμπορικής αξίας των παρακείμενων ακινήτων.
- Πιθανό κίνδυνο από πτώση κλαδιών στο μέλλον.
(Ομάδα γεωπόνων του «Cut it Right» - FB)