Και εν μέσω ολοένα και πιο συχνών καλοκαιρινών καυσώνων, που πιάνουν πλέον 45άρια, συνεχίζονται ανεμπόδιστα τα «εγκλήματα κατά του πρασίνου» (πλέον «εγκλήματα κατά της ζωής»), πανελλαδικά και τοπικά... Πριν από 2-3 χρόνια ο Δήμος έκοψε όλα τα δέντρα που βρίσκονταν περιμετρικά του ερειπωμένου Μύλου Γεωργιάδη, δίπλα στον τοίχο της περίφραξης, τα οποία όχι μόνο ήταν μια εστία πρασίνου και δεν ενοχλούσαν πουθενά, αλλά έκρυβαν και το αντιαισθητική θέαμα... Φέτος είδα με ικανοποίηση ότι άρχισαν να ξαναφυτρώνουν, αλλά η χαρά μου δεν κράτησε για πολύ: διαπίστωσα ότι δυστυχώς οι ταλιμπάν με τα αλυσοπρίονα ξεκίνησαν νέα επιχείρηση ξεπαστρέματός τους, φυσικά, ως συνήθως, χωρίς την παραμικρή αντίδραση από τους κατοίκους - τους οποίους ακούω συνεχώς... να διαμαρτύρονται για την ανυπόφορη πια ζέστη!!!... Ο γεμάτος ξερά χόρτα κι επικίνδυνος για πυρκαγιά κεντρικός χώρος, παραμένει ακαθάριστος...

Κι ενώ Δήμος και πολίτες κάνουν τα πάντα για να γίνουμε μια κανονική τερατούπολη (αποψίλωση, θηριώδεις οικοδομές, αύξηση των αυτοκινήτων, κ.ά.), παράλληλα συνεχίζεται από τον Δήμο η παραδοσιακή πρακτική του ασβεστώματος του κρασπέδου των πεζοδρομίων (κι αυτό ένα βιαστικό πασάλειμμα πλέον)!!!... Και όπως το συνηθίζω πλέον, δυστυχώς δεν μπορώ παρά μόνο να αναφωνήσω για άλλη μια φορά το σαιξπηρικό: «η Κόλαση άδεια, όλοι οι δαίμονες είναι εδώ»!!!...