Αχ βρε Γιώργη μου
καλέ μου φίλε
τούτη την βραδιά
πού έχει καρατσαλι
θέλω να σου διηγηθώ,
τις ρίζες της Φυλής μου.
Δωριείς είμαστε
από την αρχαία Ελλάδα
πατρίδα έχουμε ψυχή
καρδιά γιομάτη ελπίδα.
Στην Πόλη στην Αγία Σοφία
Φορέσαμε τα μαύρα
σαν ένδειξη σαν σεβασμό
πενθησαμε οι ταπεινοι
την άλωση της πόλης
κάηκε η πόλη μάνα μου
κάηκαν τα πάντα
φωτιές εδώ
κλάμα παντού
και μέσα στην Αγία εκκλησιά
ο Κωνσταντίνος βασιλιάς
κείτεται πιο χάμω.
Πήραμε τα ομματια μας
και φύγαμε στην πατρίδα
εκεί ψηλά στης Πίνδου
τα βουνά , στην Ρούμελη
και στα Άγραφα να ζούμε.
Την άνοιξη πού ή γη
θεριευει το χορτάρι,
την μέρα τού Αη Γιώργη
μαζεύαμε τό κοπάδι,
και φεύγαμε για τά βουνά
ενα μεγάλο καραβάνι.
- "Φέρτε την κάπα την παλιά το κεντητό μου φέσι
να τα φορέσω και να βγω στις ράχες που μ’ αρέσει.
Να σεργιανίσω τα βουνά και τις κοντοραχούλες,
να ιδώ τα γρέκια τα παλιά και τις κρυοβρυσούλες".
Τό φθινόπωρο πού πέφτουν
στην γη τά πρώτα φύλλα
Την μέρα τού Αγίου Δημητρίου
στα χειμαδιά γυρίζαμε
στις στάνες και στα σπίτια
Μας προσμεναν οι πάντες.
Και να τοι οι οθωμανοί
πατρίδα μου σκλάβωσαν
σπαθί και βολι στην καρδιά
ο θάνατος θεριεύει
δάκρυ πικρό πόνος σκληρός.
Μα εμείς Γιώργη μου
είμαστε παλικάρια
έχουμε πρωτοπαλικαρα
που κλαίει η Ελλάδα
που δώσανε τη ζωή τους.
Τί να σου διηγηθώ....
Τού Χασιώτη την ορμή
τον Κώστα Λεπενιώτη
ξεψύχησε στα Άγραφα
ήταν Λαμπρής ημέρα.
Μα να τος ο ανδρείος
ο Δίπλας, ο πολεμιστής
αρματωσιά και Aντρειοσυνη
πατριώτης και αγωνιστής
στον πόλεμο μεγάλος.
Κάτσε βρε Γιώργη μου
ξύλα να ρίξω στη φωτιά
να φέρω κρασί για γιατρειά
έρχονται οι θύμησες
σου ανοίγω την καρδιά μου.
Ω θρυλικε παλικαρε
καί ήρωα Κατσαντώνη
Αντώνη σε βαφτίσανε
σε τρέμανε οι Τούρκοι
πατρίδα σου ήταν τ '
Άγραφα.
Αντώνη μου αγωνιστή
της κλεφτουριάς ψυχή μου
αρματωλός πολεμιστής
πολέμησες οθωμανούς
σημαία η καρδιά σου.
Κι όταν ο Αλή πασάς
σου ζήτησε τα γρόσια
περήφανα τραγούδησες
για την Ελλάδα
και για την πατρίδα.
Και ω, μαρτύριο θεϊκό
Τραγουδούσε, τούτος ο ανήρ
λεβέντικα τραγούδια
για της πατρίδος τον καημό
λίγο πριν να ξεψυχήσει.
Εμείς αδελφέ μου
δώσαμε παλικάρια
για την όμορφη πατρίδα
για της ψυχής τη λευτεριά
όλα για την Ελλάδα.
και τότε στους αγώνες
πού αίμα έσταζε η Μακεδονία
ένας Λεβέντης με ψυχή
Κώστας Γαρέφης σαν θεριό
έδωσε τη ζωή του.
«Μάνα, έλεγε συχνά. Θα φύγω, θα παντρευτώ και θα σου φέρω νύφη τη Μακεδονία». Κι άλλοτε πάλι: «Όταν με το καλό παντρευτώ, βρε μάνα, το πρώτο μου κορίτσι θα το πω Μακεδονία!».
Έχε γεια, μεγάλε σταυραετε του Πηλίου και ολακαιρης της Μακεδονίας.
« Παιδιά πήρε Χινόπωρος – παιδιά πήρε Χειμώνας
Πέσαν τα φύλλα απ΄τα κλαριά – τα φύλλα από τα δέντρα
Πέσαν τα ελατοκλώναρα απ΄τα βαριά τα χιόνια
Κι εμείς παιδιά μ΄χωρίζουμε, από δυο από τρεις θα πάμε.»
Τραγούδια ψυχής
Και λεβεντιάς
Και τό κλαρίνο νά ηχεί
Σ' ολακερη την πλάση:
- Είμαστε οι μαύροι λιγοστοί, λίγοι κι διαλεγμένοι,
όλοι παιδιά του είκοσι, παιδιά του εικοσιένα.
Φορούν τσαρούχια Λαρ’σινά, με μεταξένιες φούντες,
φορούν κι στα φεσάκια τους, βασιλικιά κορώνα
και παν για να πατήσουνε τα τούρκικα λημέρια" .
Άντε νά πούμε Γιώργη
Και κάτι ευλογημένο.
Πού διάβασα στο ευαγγέλιο
Μιλά για τούς βοσκούς
Στην Γέννηση Του Σωτήρος
Άκουσε με προσοχή τί θα πω:
Κατά Λουκάν Κεφάλαιο 2
Η γέννησις του Ιησού Χριστού
8 Καὶ ποιμένες ἦσαν ἐν τῇ χώρᾳ τῇ αὐτῇ ἀγραυλοῦντες καὶ φυλάσσοντες φυλακὰς τῆς νυκτὸς ἐπὶ τὴν ποίμνην αὐτῶν. 9 καὶ ἰδοὺ ἄγγελος Κυρίου ἐπέστη αὐτοῖς καὶ δόξα Κυρίου περιέλαμψεν αὐτούς, καὶ ἐφοβήθησαν φόβον μέγαν. 10 καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ ἄγγελος· μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ γὰρ εὐαγγελίζομαι ὑμῖν χαρὰν μεγάλην, ἥτις ἔσται παντὶ τῷ λαῷ, 11 ὅτι ἐτέχθη ὑμῖν σήμερον σωτήρ, ὅς ἐστι Χριστὸς Κύριος, ἐν πόλει Δαυΐδ. 12 καὶ τοῦτο ὑμῖν τὸ σημεῖον· εὑρήσετε βρέφος ἐσπαργανωμένον, κείμενον ἐν φάτνῃ.
13 καὶ ἐξαίφνης ἐγένετο σὺν τῷ ἀγγέλῳ πλῆθος στρατιᾶς οὐρανίου αἰνούντων τὸν Θεὸν καὶ λεγόντων· 14 δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.
15 καὶ ἐγένετο ὡς ἀπῆλθον ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸν οὐρανὸν οἱ ἄγγελοι, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ποιμένες εἶπον πρὸς ἀλλήλους· διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ρῆμα τοῦτο τὸ γεγονός, ὃ ὁ Κύριος ἐγνώρισεν ἡμῖν. 16 καὶ ἦλθον σπεύσαντες, καὶ ἀνεῦρον τήν τε Μαριὰμ καὶ τὸν ᾿Ιωσὴφ καὶ τὸ βρέφος κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ. 17 ἰδόντες δὲ διεγνώρισαν περὶ τοῦ ρήματος τοῦ λαληθέντος αὐτοῖς περὶ τοῦ παιδίου τούτου· 18 καὶ πάντες οἱ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν περὶ τῶν λαληθέντων ὑπὸ τῶν ποιμένων πρὸς αὐτούς. 19 ἡ δὲ Μαριὰμ πάντα συνετήρει τὰ ρήματα ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. 20 καὶ ὑπέστρεψαν οἱ ποιμένες δοξάζοντες καὶ αἰνοῦντες τὸν Θεὸν ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἤκουσαν καὶ εἶδον καθὼς ἐλαλήθη πρὸς αὐτούς.
Βλέπεις φίλε μου τί λέει;
Πρώτοι οι ποιμένες-οι βοσκοί
Προσκύνησαν τον Χριστό
Άγγελος εφανερωθη σ'αυτούς
Απλές και ταπεινές ψυχές
Πού 'χουν αγάπη στην καρδιά.
Καλά Χριστούγεννα να πούμε
Σέ όλον τον κόσμο με υγεία
Καί σέ όλους τους ανθρώπους
Ειρήνη και αγάπη νά 'χωμεν
Σέ όλη την πατρίδα μας
Στον κόσμο όλον αδέλφια.
Καλή και ευλογημένη χρονιά
στους φίλους και στις φίλες.
