Βυτιοφόρο όχημα προσέκρουσε πριν από λίγο στις μπάρες της Εγνατίας Οδού στο ύψος του κόμβου Λαγυνών, στο ρεύμα εξόδου από τη Θεσσαλονίκη.

Από την πρόσκρουση δεν υπήρξε κάποιος τραυματισμός.

Με μεγάλες δυσκολίες διεξάγεται αυτή την ώρα η κίνηση των οχημάτων στο Δερβένι, στο ρεύμα προς Καβάλα, λόγω του τροχαίου που σημειώθηκε νωρίτερα εκεί.

Αυτή την ώρα ο δρόμος στο σημείο είναι κλειστός, και η κυκλοφορία των οχημάτων διεξάγεται από παρακαμπτήριες οδούς.

Η Τροχαία βρίσκεται στο σημείο για να ρυθμίσει την κίνηση.

thestival.gr

Ο σύγχρονος άνθρωπος, ολοένα και περισσότερο, αποκομμένος από την προοπτική της ύπαρξης του, βιώνει την τραγικότητα του σε έντονους ρυθμούς. Ζει μέσα στον χρόνο, όμως, στην προσπάθεια του να χωρέσει το θέλημα του σε κάθε χρονική στιγμή και να υποτάξει την ατίθαση ορμή του χρόνου, καταφέρνει να γίνεται καταθλιπτικός.
Η επανάληψη των στιγμών είναι που βαραίνει τη ζωή του, και βυθίζει την ύπαρξη του σε άδομες συγκρούσεις της των υπαρξιακών του συνισταμένων. Τιθασεύεται ο χρόνος; Υπακούει; Εγκολπώνεται στο θέλημα του καθενός; Δύσκολα πράγματα αυτά. Αν δεν τα συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος, θα γίνεται ολοένα και πιο ανήσυχος, ανικανοποίητος. Πώς να χωρέσεις τον χρόνο, τις στιγμές του στην προσωπική σου πορεία; Δεν γίνεται. Μοιάζει ο χρόνος να παρασέρνει εσένα και ό,τι είσαι, ό,τι εκφράζεις. Τελικά, τί θα γίνει; Θα ζεις τη ροή του ή θα του δώσεις ουσία;
Κάθε χρόνο, ο άνθρωπος βιώνει τις ίδιες καταστάσεις. Δεν μπορεί να υπάρξει στο χρόνο και φαίνεται πως ο χρόνος υπάρχει σ’ εκείνον. Η καθημερινότητα και η επανάληψη της, δεν αφήνουν περιθώρια για πρωτοτυπίες. Παρασέρνεται ο άνθρωπος κι όπου βγει. Όπως έρθουν τα πράγματα, όπως τα φέρει ο χρόνος. Όχι, όμως, όπως ο άνθρωπος θέλει να είναι τα πράγματα μέσα στο χρόνο. Με τον τρόπο αυτό υποστασιοποιεί με οντολογικό τρόπο, ακόμη, και τον προσωπικό του εκμηδενισμό. Κι εκεί όπου ο εκμηδενισμός δεν έχει οντολογία, καθότι ως κατάσταση αποτελεί φθορά, αλλοίωση, της προσωπικής ολοκλήρωσης, καταφέρνει, εντούτοις, να έχει τη δική του ύπαρξη. Δεν ισχύει, βέβαια, κάτι τέτοιο. Δεν έχει ύπαρξη το σκοτάδι, που αποτελεί αλλοίωση του φωτός, αλλά το φως έχει ύπαρξη. Από την άλλη, γίνεται να υπάρξει ο χρόνος στον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος στο χρόνο; Ποιος υπηρετεί ποιον;
Η άχρονη αντίληψη των καιρικών στιγμών που συνθέτουν τη φύση του χρόνου ως κτιστή πραγματικότητα, άρα και αλήθεια, που παρόλα αυτά υφίστανται ως χρονικά σημεία, είναι ξένη προς την πραγματικότητα τούτου του κόσμου. Ενός κόσμου που με την περατότητα των δομών του αδυνατεί να ενσαρκώσει το άχρονο στο χρονικό, το αιώνιο στο παροντικό. Αυτά, λοιπόν, δείχνουν να είναι προϋποθέσεις μιας άλλης αντίληψης και συν - αντίληψης, καθώς αν δεν υπάρχει συν – αντίληψη, όλα είναι ουτοπία.
Η συν - αντίληψη, αυτό το δέσιμο, η κοινωνία λόγου και στιγμών του κόσμου τούτου με το αιώνιο στοιχείο, έχει την αλήθεια του. Και την έχει μέσα στον χώρο της Εκκλησίας. Εκεί όλα τα κτιστά αφθαρτοποιούνται με χαρισματικό τρόπο, μυσταγωγικής διαδικασίας, όχι, όμως, μυστικιστικής, μαγικής. Ο χρόνος έχει άλλη υφή, χάνει την περατότητα του στην Εκκλησία. Με τον τρόπο αυτό, αφενός μεν η σκιά και εικόνα (Μάξιμος Ομολογητής) των πραγμάτων, βρίσκει απήχηση στην αλήθεια τους, δηλαδή στη Βασιλεία του Θεού, αφετέρου δε ο άνθρωπος δραπετεύει από το άγχος του ατίθασου χρόνου, αφού ο τελευταίος τιθασεύεται μέσα στην Εκκλησία, και δη στα ιερά της μυστήρια, που ανακεφαλαιώνουν την όλη ύπαρξη των όντων.
Ο χριστιανός δεν απογοητεύεται. Δεν τον φοβίζει ο χρόνος. Εξάλλου, ο χρόνος υπάρχει για να διακονεί τον άνθρωπο και το μυστήριο του Θεού. Δεν εξουσιάζει ο χρόνος τον άνθρωπο, τις αγωνίες του. Απλά, μέσα στην Εκκλησία λειτουργεί τον όλον άνθρωπο, την κτίση, την ιστορία, εν τέλει, την προοπτική όλων αυτών. Ο χριστιανός δεν εγκλωβίζεται στο χρόνο. Αν και βιώνει την εκφραστική του περατότητα, μέσα από τις επαναλαμβανόμενες στιγμές, εντούτοις, η μυσταγωγία των ιερών μυστηρίων, αυτή η εμπειρική έκφραση της εκκλησιαστικής ταυτότητας, του τρόπου ύπαρξης και κοινωνίας των πραγμάτων, μαρτυρεί βιωματικά την άχρονη του παρουσία, την αιωνιότητα του στο εδώ και τώρα των σημείων.
Ο χριστιανός μέσα στην Εκκλησία βιώνει όλες τις στιγμές παρουσίας του αγίου Πνεύματος. Την γέννηση, την ανάσταση, την επιφοίτηση. Όλα αυτά δεν είναι γεγονότα μιας στιγμής αλλά διαρκώς αποκαλύπτονται σ’ εκείνους που καθαρίζουν την ύπαρξη τους και έχουν μία αντι –ειδωλική αντίληψη περί Θεού. Ο χριστιανός επιζητά τα γεγονότα της θείας αποκάλυψης, φέτος, αύριο, την επόμενη χρονιά, πάντοτε. Δεν εχθρεύεται τον χρόνο, αλλά τον κάνει φίλο του! Ε, αυτό είναι σπουδαίο κατόρθωμα και ενσαρκώνεται εντός της Εκκλησίας. Πουθενά αλλού.
Ο xρόνος φέρνει γεγονότα, τα οποία ο άνθρωπος καλείται να εκτιμήσει, αξιολογήσει, ερμηνεύσει. Δεν είναι εύκολα τα πράγματα. Όμως δεν είναι απαισιόδοξα. Ο χριστιανός δεν είναι απαισιόδοξος. Ο άνθρωπος αν γίνει χριστιανός, θα είναι αισιόδοξος, χαρούμενος και θα ελκύεται από το πρόσωπο του Χριστού, ακόμη και στα δύσκολα και αδιέξοδα. Ο χρόνος δεν παύει να υπενθυμίζει στον άνθρωπο κάθε βαθύ ερώτημα που αναζητά απάντηση. Ένα τέτοιο ερώτημα, υπενθυμίζεται κάθε χρόνο στον άνθρωπο. Και το ερώτημα αυτό το φέρνει ένας τοίχος.
Υπάρχουν τοίχοι με συνθήματα όμορφων αναζητήσεων, ευχάριστων προκλήσεων, ελπιδοφόρων μηνυμάτων. Υπάρχουν, όμως, και τοίχοι που μαρτυρούν προσωπικά αδιέξοδα, υπαρξιακές απομονώσεις, δολιότητες, εμπάθειες. Κι όμως, ένας «αναρχικός» τοίχος στα Εξάρχεια, ξεπερνάει σε πρωτοπορία και περιεχόμενο τα μηνύματα τοίχων που καταδικάζει ο χρόνος και ο άνθρωπος. Αυτός ο τοίχος είναι πιο αναρχικός σε βάθος, ουσία και νόημα από τα μηνύματα τοίχων που υπάρχουν επειδή πρέπει να μην υπάρξει ο άλλος και αντλούν την ύπαρξη τους μέσα από την μείωση της προσωπικότητας του άλλου. Εκείνος ο τοίχος στα Εξάρχεια έχει αληθινή αναρχία, όχι φθηνή μαγκιά. Η μαγκιά του έγκειται στο γεγονός ότι εκφράζει μεταφυσικές αγωνίες, τις οποίες ο χρόνος καταθέτει κάθε στιγμή ενώπιον του ανθρώπου. Αυτός ο τοίχος των Εξαρχείων, είναι ειλικρινής, αληθινός, γιατί πάνω του φιλοξενεί μία μεταφυσική αγωνία, τέτοια αγωνία που οι φθηνές μπογιές δεν αντέχουν. «Υπάρχει ζωή πριν από τον θάνατο;».

διάκονος Ι. Μ. Σταγών & Μετεώρων
π. Ηρακλής Αθ. Φίλιος (Βαλκανιολόγος, Θεολόγος)

Στη σύλληψη τριών ανδρών από το Ιράκ και τη Συρία ηλικίας 51, 31 και 25 ετών οι οποίοι ενέχονται σε υπόθεση παράνομης μεταφοράς αλλοδαπών, προχώρησαν αστυνομικοί του Τμήματος Διαχείρισης Μετανάστευσης Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με αστυνομικούς του Τμήματος Διαχείρισης Μετανάστευσης της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης.

Ειδικότερα, σήμερα το πρωί στην Εγνατία Οδό (ύψος διοδίων Ανάληψης), έπειτα από έλεγχο που διενεργήθηκε σε φορτηγό που οδηγούσε ο 51χρονος συλληφθείς, εντοπίστηκαν στο εσωτερικό του 13 αλλοδαποί, από τη Συρία, την Αίγυπτο, το Ιράκ και το Ιράν, που στερούνταν των απαραιτήτων εγγράφων για την παραμονή τους στην ελληνική επικράτεια.

Επιπλέον, οι αστυνομικοί εντόπισαν αυτοκίνητο που λειτουργούσε ως προπομπός, ο οδηγός του οποίου δε συμμορφώθηκε σε σχετικά σήματα στάσης και ανέπτυξε ταχύτητα προκειμένου να διαφύγει, πλην όμως το όχημα ακινητοποιήθηκε στο ύψος Δερβενίου και συνελήφθησαν τόσο ο 31χρονος οδηγός όσο και ο 25χρονος συνοδηγός.

Από την αστυνομική έρευνα προέκυψε ότι οι 13 αλλοδαποί εισήλθαν από σημείο της ελληνοτουρκικής μεθορίου, έχοντας ως τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη, καταβάλλοντας για την παράνομη μεταφορά τους χρηματικό ποσό.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.
thestival.gr

Ο Πρόεδρος της Υ.Κ.Π.Α.Α.Π ανακοινώνει την πρόσληψη 13 Πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής (Π.Φ.Α.) που θα υλοποιήσουν τα Προγράμματα Άθλησης για Όλους 2018-2019 έως 31/7/2019 σύμφωνα με τους όρους του Οργανωτικού Πλαισίου των ΠΑγΟ (ΦΕΚ 1774 – ΤΕΥΧΟΣ 2ο – 17.07.2016).

Οι Υποψήφιοι Π.Φ.Α. πρέπει να διαθέτουν ως τυπικό προσόν το πτυχίο Τ.Ε.Φ.Α.Α. ή ισότιμου αναγνωρισμένου τίτλου σπουδών της αλλοδαπής των ειδικοτήτων Αντισφαίρισης, Δραστηριοτήτων Κλειστών Χώρων, Ειδικής Αγωγής, Ιστιοπλοΐας, Κλασικού Αθλητισμού, Κολύμβησης, Παραδοσιακών Χορών, Ποδοσφαίρου και Αθλητικού Τουρισμού. Για τις τρεις (3) από τις παραπάνω θέσεις (20%) θα προσληφθούν Π.Φ.Α. χωρίς την προσμέτρηση προϋπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 9.5 του Ο.Π. των ΠΑγΟ. Τέλος όσοι ΠΦΑ επιλεγούν θα πρέπει να εργαστούν σε όποια Δημοτική Ενότητα του Δήμου Λαγκαδά τους υποδειχθεί.

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

aftodioikisi.gr

 

Το Κέντρο Πολιτισμού Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας  διοργανώνει «Χριστουγεννιάτικο Παιδικό Φεστιβάλ»  την Παρασκευή 28, Σάββατο 29 Δεκεμβρίου και Κυριακή 30 Δεκεμβρίου 2018 στο Πολιτιστικό  Κέντρο «Αλέξανδρος» με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Στο φεστιβάλ συμμετέχει σήμερα Σάββατο 29/12/2018 το Theatrehouse με την θεατρική ομάδα ενηλίκων του  ΠΑΣ Λαγκαδά.

teliki

Το πρόγραμμα του φεστβαλ έχει ως εξής!      

Παρασκευή  28/12/18  Ώρα: 19:00

«Ο Κύκλος με την Κούκλα» παράσταση κουκλοθεάτρου από τον κουκλοθίασο Redicolo

Σάββατο  29/12/18  Ώρα 19:00

«Περπατώ εις το δάσος» από το Theatrehouse σε συνεργασία με το Θεατρικό Εργαστήριο ΠΑΣ Λαγκαδά

Κυριακή  30/12/18 Ώρα 12:00

O Καραγκιόζης και ο Χριστουγεννιάτικος Φούρνος» από το θέατρο σκιών Χρήστου Στανίση με συνοδεία παραδοσιακών οργάνων

Αντί εισιτηρίου θα συλλέγονται: τρόφιμα μακράς διαρκείας, χαρτικά – απορρυπαντικά – είδη προσωπικής υγιεινής , υπέρ της «ΑΡΩΓΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ»

Εκδήλωση - ομιλία με θέμα "Το προσύμφωνο των Πρεσπών και οι επιπτώσεις του", θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα δεξιώσεων στα Λουτρά Λαγκαδά, την Κυριακή 13 Ιανουαρίου στις 11:30 το πρωί.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Phd Νίκος Λυγερός. Την εκδήλωση θα προλογίσει ο διευθυντής του ΕΠΑΛ Λαγκαδά κ. Παπαπαρασκευάς.

Η διοργάνωση ανήκει στον Ποντιακό Σύλλογο Πολυδενδρίου Λαγκαδά, τον Ποντιακό Σύλλογο Κολχικού και τον Πολιτιστικό - Αθλητικό Σύλλογο Λαγκαδά με τη συμμετοχή του Δήμου Λαγκαδά.

Την εκδήλωση υποστηρίζουν επίσης ο Σύλλογος Σαρακατσάνων Επαρχίας Λαγκαδά "ΤΑ ΣΤΑΥΡΑΔΕΛΦΙΑ" και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πολυδενδρίου Ασκού "Ο ΦΑΡΟΣ".

Το φορτηγό ήταν σταθμευμένο σε εγκαταλελειμμένη αποθήκη σε αγροτική περιοχή του Λαγκαδά. Συνελήφθησαν δύο άτομα για την υπόθεση.

Δύο άτομα, τα οποία ενέχονται σε υπόθεση παράνομης μεταφοράς αλλοδαπών, συνέλαβαν αστυνομικοί του τμήματος Διαχείρισης Μετανάστευσης της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Θεσσαλονίκης.

Ειδικότερα, ανήμερα των Χριστουγέννων σε αγροτική περιοχή του Λαγκαδά, κοντά στο χωριό Δρακόντιο εντόπισαν σταθμευμένο Ι.Χ.Φορτηγό αυτοκίνητο πλησίον εγκαταλελειμμένης αποθήκης.

Από την αποθήκη εξήλθε και συνελήφθη 34χρονος αλλοδαπός από τη Ρουμανία, ενώ λίγο αργότερα εντοπίσθηκε και συνελήφθη και η 27χρονη ομοεθνής συνεργός του.

Στο εσωτερικό της αποθήκης βρέθηκαν συνολικά (44) παράτυποι αλλοδαποί, οι οποίοι όπως προέκυψε από την αστυνομική έρευνα, εισήλθαν στη χώρα τις προηγούμενες ημέρες από σημείο της ελληνοτουρκικής μεθορίου και τα Χριστούγεννα παρελήφθησαν από το προαναφερόμενο όχημα με τελικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη, καταβάλλοντας για τη μεταφορά τους χρηματικό ποσό.

Οι συλληφθέντες οδηγήθηκαν στον κ. Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης.

voria.gr

Σε ηλικία 78 ετών έφυγε από τη ζωή ο Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος, ιδιοκτήτης της εταιρείας Μπαμπατζίμ, που παράγει τα πολύ γνωστά ούζα και τσίπουρα. Υπήρξε εμβληματική μορφή της οινοποιίας της Μακεδονίας και είναι ο άνθρωπος που οδήγησε σε νέα εποχή την οικογενειακή επιχείρηση, η οποία ξεκίνησε από τον παππού του Ανέστη Μπαμπατζιμόπουλο το 1875 στην Κωνσταντινούπολη και με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 έφτασε στη Χρυσούπολη Καβάλας. Ο Ανέστης Μπαμπατζιμόπουλος το 1988 παρουσίασε πρώτος το τσίπουρο Μακεδονίας, ενώ το 2000 άνοιξε το επισκέψιμο οινοποιείο του.
tanea.gr

Καὶ ἔτεκεν τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον, καὶ ἐσπαργάνωσεν αὐτόν, καὶ ἀνέκλινεν αὐτὸν ἐν τῇ φάτνῃ,
διότι οὐκ ἦν αὐτοῖς τόπος ἐν τῷ καταλύματι. (Λουκ. β,7)

Κανένα πανδοχείο και κανένας συγγενής δεν φιλοτιμήθηκε να προσφέρει στον Νεογέννητο Χριστό τόπο για φιλοξενία.
Στην μικρή Βηθλεέμ, για όλους τους ανθρώπους υπήρχε χώρος. Για τον Πλάστη όμως και Σωτήρα, ούτε μια μικρή γωνιά δεν βρέθηκε, παρεκτός από το σπήλαιο και την φάτνη!
Σήμερα, στο δικό μας κατάλυμα, δηλαδή, στην Πατρίδα μας, στο χωριό μας, στις οικογένειές μας, στις καρδιές μας, υπάρχει άραγε διαθέσιμος τόπος για τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό;

(1). Και πρώτα-πρώτα ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας.
Εμείς, οι βαφτισμένοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε άραγε τόπο για τον Κύριό μας στο κατάλυμα της καρδιάς μας;
Καθαριζόμαστε από τα πάθη, ώστε να γίνει η καρδιά μας φάτνη άνετη και ζεστή για τον Χριστό, που γεννιέται;
(2) Ευρίσκει ο Χριστός τόπο στο κατάλυμα του δικού μας σπιτιού;
Έχει θέση ο Χριστός στην οικογενειακή μας ζωή;
(3). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα μέσα στον χώρο της Εκκλησίας;
Ευρίσκει τόπο να σταθεί στους διαθρησκειακούς διαλόγους και στις σχέσεις μας με τους παπικούς και τους προτεστάντες;
(4). Ευρίσκει σήμερα ο Χριστός κατάλυμα στο πνευματικό πανδοχείο του Γένους μας, που είναι το σχολείο το Ελληνικό;
Ποια είναι η θέση του Χριστού στην αγωγή και την εκπαίδευση της νεότητας;
(5). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στο μεγάλο ’’φροντιστήριο’’ της σύγχρονης ελληνικής οικογένειας, που είναι η τηλεόραση;
Έχει τόπο ο Χριστός να αναπαυθεί στα τηλεοπτικά προγράμματα και ιδιαίτερα στα προγράμματα ψυχαγωγίας των παιδιών;
(6). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στις ολόφωτες πλατείες των ημερών των Χριστουγέννων με τους κλόουν, με τα ξωτικά και με τους μάγους;
(7). Ευρίσκει ο Χριστός κατάλυμα στην Βουλή των Ελλήνων;
Υπάρχει τόπος για τον Σαρκωθέντα Λόγο μέσα στις καρδιές των πολιτικών μας ανδρών, στις αποφάσεις τους και στους νόμους, που ψηφίζουν;

Εάν αποπειραθούμε με στοιχειώδη ειλικρίνεια, να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα, τότε θα καταλήξουμε στην θλιβερή διαπίστωση, ότι και σήμερα στην πολύπαθη Πατρίδα μας μέρα Χριστουγέννων, συνεχίζουμε κατά τα φαινόμενα και μιλάμε την γλώσσα της Βηθλεέμ:
- Δεν έχουμε χώρο για Σένα, Χριστέ, στην οικογένεια.
- Δεν μπορούμε να Σε φιλοξενήσουμε στην κοινωνική μας ζωή.
- Δεν έχουμε για Σένα κατάλυμα στους νόμους μας και στα βουλευτήριά μας.
- Δεν έχουμε τόπο για Σένα μέσα στα σχολεία μας.
- Σε θέλουμε έξω από την προσωπική μας ζωή.
- Δεν μπορείς να μείνεις μαζί μας.

Πρ’ όλα αυτά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι, όπως πάντοτε, υπάρχει και σήμερα η μικρή μαγιά, που λαβώθηκε μεν, αλλά δεν πειράχτηκε θανάσιμα από τα μικρόβια του μισόκαλου, δηλαδή τα πάθη, τον ευδαιμονισμό, την φιλαυτία, την εκκοσμίκευση και τον οικουμενισμό.
Αυτή η μαγιά, με την χάρη του Θεού, δίνει στις ημέρες μας τις πρώτες μαρτυρίες, ότι ο Λαός μας, ’’καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου’’ επί έτη πολλά, αρχίζει τώρα και βλέπει ’’φώς μέγα’’. Αρχίζει και δείχνει την απογοήτευσή του από τις φαύλες επιλογές του παρελθόντος και στρέφει σιγά-σιγά τις ελπίδες του προς τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό.

Όσο για τους συνανθρώπους μας εκείνους, που φέρονται τάχα αδιάφορα ή ακόμα και εχθρικά απέναντι στο γεγονός της Βηθλεέμ, φαίνεται πως τώρα αρχίζουν κι αυτοί –κάτω από τις απειλές του πορτοφολιού- να προβληματίζονται και να συσπειρώνονται γύρω από αξίες πατροπαράδοτες, που λησμονήθηκαν: την αλληλεγγύη, το φιλότιμο, την συμπόνια, την ανθρωπιά.
Άλλωστε -όπως έγραψε κάποιος- τώρα που μας τέλειωσαν τα λεφτά, τι μας μένει εκτός από τον Χριστό, για να ακουμπήσουμε επάνω του;

Ο πολυαγαπημένος μας Άγιος Παΐσιος , σε κάποια από τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν, είπε:
’’Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σήμερον.
Άμα ο νους μας είναι εκεί, στο «παράδοξον», τότε θα ζήσουμε και το μεγάλο μυστήριο της Γεννήσεως του Χριστού. Εύχομαι η καρδιά σας να γίνει Αγία Φάτνη και το Πανάγιο Βρέφος της Βηθλεέμ να σας δώσει όλες τις ευλογίες Του’’.

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους μας.

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018 11:00

"Αύγουστος 1960" του Νίκου Αζμάνη

Είναι πρωί και ανεβαίνω το στενό Καλντερίμι της οδού Μελενίκου απέναντι από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είχαν περάσει αρκετές ημέρες που τελείωσα τις εξετάσεις στην Στρατιωτική Ιατρική και δεν πέρασα.
Τότε οι εισαγωγικές εξετάσεις στην Σχολή γινόταν στα κτίρια της ΣΣΑΣ. όπως και τα αποτελέσματα έβγαιναν εκεί . Βέβαια όλοι οι υποψήφιοι πηγαίναμε στη Αθήνα στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο για ιατρικές εξετάσεις και μετά στο Γουδί για Αθλήματα και Τεστ.
Έμενα για λίγες ημέρες σε ένα διώροφο ξενοδοχείο Ρίτσ στην Βερανζέρου και εκεί συναντηθήκαμε τυχαία με τον αξέχαστο Παναγιώτη Μποζίνη αριστούχο (19.9) του Γυμνασίου Λαγκαδά και μεταξύ των πρώτων εισαχθέντων στην ΣΣΑΣ και αγαπητό γείτονά μου ντυμένο με την λευκή στολή του ανθυπιάτρου και το ξιφάκι του πήγαινε πρωί στο Στρ. Νοσοκομείο.
Χάρηκε που έδινα και εγώ εξετάσεις στην ΣΣΑΣ και μου ευχήθηκε καλή επιτυχία. Όσοι περνούσαμε από τους γιατρούς και τα τέστ ερχόμασταν στην Θεσσαλονίκη και δίναμε γραπτές εξετάσεις στην Έκθεση Φυσική Χημεία Ιστορία Γεωγραφία. Πρώτο μάθημα ήταν η Έκθεση με κατώτερο βαθμό το 14 αν έπαιρνες την βάση αυτή συνέχιζες στο επόμενο που ήταν η Φυσική με την ίδια βάση 14 και συνέχιζες στην Χημεία με την ίδια βάση αλλά εδώ χρειαζόταν και ο μέσος όρος 14 Φυσικής Χημείας και για μια μονάδα έμεινα εκτός ΣΣΑΣ.
Επειδή για στην πολιτική Ιατρική χρειαζόταν Έκθεση Φυσική Χημεία και Βιολογία ανέβαινα την Μελενίκου να βρω κανένα παλιό βιβλίο Βιολογίας γιατί στην ΣΣΑΣ δέν είχε στις εισαγωγικές εξετάσεις την Βιολογία .
Τυχαία βρεθήκαμε με ένα φίλο που και αυτός δεν πέρασε στην ΣΣΑΣ και μου είπε ότι το ίδιο πιστοποιητικό γεννήσεως που κατέθεσα στην ΣΣΑΣ μπορούσα να το πάρω και να το καταθέσω στο Πανεπιστήμιο για τις εξετάσεις της Ιατρικής σε λίγες ημέρες. Έτσι πήγα στην ΣΣΑΣ και πήρα το πιστοποιητικό που είχε καταθέσει ο πατέρας μου στην Στρατιωτική Ιατρική που στεγάζεται και σήμερα ακόμη στα ίδια κτίρια
Πήρα το πιστοποιητικό και πήγα στο σπίτι που καθόμουν μαζί με τον συμμαθητή και φίλο μου Βασίλη Σκαρλάτο στην Ιωαννίνων 2 κοντά στο Γαλλικό ινστιτούτο στην Ευζώνων. Άνοιξα την τσάντα μου να τακτοποιήσω και τα άλλα χαρτιά που χρειαζόταν την άλλη μέρα να καταθέσω στην Ιατρική Σχολή για τις εξετάσεις. Σε λίγο ήλθε και ο καλός φίλος μου από την πρώτη τάξη Γυμνασίου Βασίλης που ετοιμαζόταν να δόση στο Πολυτεχνείο. Πιάσαμε την συζήτηση για τις οικονομικές δυνατότητες των γονιών μας και τις δυσκολίες που θα βρούμε μπροστά μας αν πετύχουμε στο Πανεπιστήμιο πιάσαμε και μια άλλη κουβέντα και σχεδόν μας πήρε το ξημέρωμα. Ο Βασίλης ήταν άριστος στα μαθηματικά και τον είχαμε σίγουρο για το Πολυτεχνείο κατά κακή του τύχη δεν έγραψε καλά στην Έκθεση και πέρασε την επόμενη χρονιά στο Πολυτεχνείο.

Εγώ ήμουν τυχερός γιατί πρόλαβα και έδωσα την ίδια χρονιά 1960-61 και πέρασα στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Τότε η εγγραφή ήταν δύο χιλιάδες δραχμές και τα βιβλία που αγοράζαμε από τα βιβλιοπωλεία έγραφαν το όνομά μας και το κοινοποιούσαν στους καθηγητές γιατί τις εξετάσεις οι περισσότεροι τις έκαμναν προφορικά και γνώριζαν αν πήραμε το βιβλίο τους και ανάλογα αποφάσιζαν. Στο τρίτο έτος στην βιοχημεία την στιγμή τών εξετάσεων με ρώτησε ο καθηγητής τι δουλειά κάνει ο πατέρας μου και του απάντησα γεωργός και ήλθες να γίνεις γιατρός και φυσικά με έκοψε. Βέβαια στον πρόλογο του βιβλίου του έγραφε ότι και ο πατέρας του και ο παππούς του ήταν καθηγητές Πανεπιστημίου με πίκρανε τότε αλλά όταν τελείωσα την Ιατρική συλλογίστηκα μήπως είχε λίγο δίκιο με την δική του κουλτούρα αφού ο χορτάτος ποτέ δεν καταλαβαίνει τον νηστικό.
Ό πατέρας μου ήταν ένας άξιος και εργατικός μπαξεβάνης νοικοκύρης με ένα μικρό μπαξέ 3,5 στρέμματα που τον έφτιαχνε να τον λιμπίζεται άνθρωπος,αλλά δεν είχε οικονομική ευχαίρεια να με βοηθήσει πολύ και ζήτησα την βοήθεια από τον αδελφό της μάνας μου θείο μου Γιάννη Μαρμούρη και τον ευγνωμονώ μέχρι και σήμερα.
'Ο μπάρμπα Κώτσιος ξημέρωμα Κυριακή πήγαινε στην εκκλησία γιατί ήταν και Επίτροπος στην ‘Αγία Πάρασκευή.Το Πάσχα μετά την Ανάσταση στην αυλή της εκκλησίας κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, ξαναγυρίζαμε μέσα στον ναό και ακούγαμε την χαρμόσυνη λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου με το Χριστός Ανέστη να λέει ο παππάς και αληθώς Ανέστη να απαντούμε εμείς μέσα σ’αυτή την χαρούμενη μυσταγωγία κοινωνούσαμε όλοι και μας μοίραζε από ένα κόκκινο αυγό ο παππάς, μεσάνυχτα και μαζί με την μάνα μου Βαγγελιό με αναμμένες λαμπάδες πηγαίναμε στο σπίτι που αφού θυμιάτιζε ο πατέρας μου στο πασχαλινό τραπέζι με όλα τα καλά , μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον φτωχικό αλλά με πολύ αγάπη και ανθρωπιά τρώγαμε την ζεστή μαγειρίτσα.

Μέχρι την ημέρα που πέρασα στην Ιατρική μεγάλωσα στο πατρικό μου σπίτι στον Λαγκαδά που είχε ένα δωμάτιο και μια μικρή κουζίνα και διάβαζα μέχρι την τετάρτη Γυμνασίου με γκαζόλαμπα και μετά με ηλεκτρικό ρεύμα.
Βοηθούσα τον πατέρα μου στα χωράφια και κοντά του έμαθα να είμαι έντιμος και πώς βγαίνει το ψωμί. Έτσι γνώριζα όλους τους γεωργούς και μπαξεβάνηδες του Λαγκαδά γι'αυτό και τούς θυμάμαι ακόμη.
Δούλεψα εργάτης στο εργοστάσιο της Ε.Γ.Σ.Λ. δύο καλοκαίρια 1960 και 1961 και μετά το 1962 νοίκιασα ένα περίπτερο στην Θεσσαλονίκη μπροστά στην Μέριμνα του παιδιού Βασ.Σοφίας ,τότε έφερα και τους γονείς μου κοντά μου και τελείωσα με την βοήθεια τους την Ιατρική
Πήγα στρατιώτης στην φιλόξενη Δράμα και καλή μου τύχη αμέσως μετά το στρατό πήγα πάλι στην Καλλίφυτο Δράμας Αγροτικός Γιατρός. Στην Δράμα πήγαινα κάθε μέρα και στο Υγειονομικό Κέντρο για έλεγχο των βιβλιαρίων των Δ.Υ. Μια ημέρα μου έστειλε ο Νομίατρος σε ένα χωριό μέσα στο δάσος κοντά στο Νέστο να εξετάσω δύο χωρικούς γιατί τους έδειρε το παιδί τους που ήταν 18 ετών, πήγα στο χωριό που όλοι οι κάτοικοι ήταν τρείς .Εξέτασα προσεκτικά τους γονείς που μου είπαν τον καημό τους και ανάφερα τον λόγο στον Νομίατρο.
Εκείνη την ήμερα λυπήθηκα και τους γονείς και το παιδί τους όταν έμαθα για τον λόγο που έγινε ο καυγάς.Για τον ίδιο λόγο όταν ήμουν και εγώ 18 χρόνων αγάπησα περισσότερο τους γονεις μου.
Έφυγα από την Δράμα νωρίς στο μικρό χωριάτικο σπίτι που έμενα στην Καλλίφυτο άναψα την σόμπα με τα ξύλα γιατί εξω άρχιζε να χιονίζει και διαβάζοντας το [πίσω μου στέκι ο Θεός] του HANS KILLIAN με πήρε ήσυχα ο ύπνος.
Παντρεύτηκα την Νίνα Νιάπου Καθηγήτρια Αγγλικών και έχω δύο παιδιά την Ευαγγελία Δικηγόρο και τον Παναγιώτη Κτηνίατρο με εξειδίκευση στα Γεράκια. Υπηρέτησα στα Νοσοκομεία Καβάλας και ΑΧΕΠΑΝΣ Θεσσαλονίκης και πήρα την Ειδικότητα του Παιδιάτρου.
Δούλεψα στο ΙΚΑ και ελεύθερος Επαγγελματίας και όταν έγινε το ΕΣΥ έκλεισα το Ιατρείο μου και υπηρέτησα στο ΕΣΥ με το βαθμό Διευθυντού απ' όπου πήρα και την σύνταξή μου μετά τριάντα πέντε χρόνια υπηρεσίας.
Το 1995 μέχρι 1998 οι πατριώτες μου με τίμησαν και με εξέλεξαν Δήμαρχο Λαγκαδά. Υπηρέτησα με εντιμότητα και αγάπη την γενέτειρά μου .
Πέρασαν τα χρόνια και θυμήθηκα την ημέρα που πήρα το πιστοποιητικό από την ΣΣΑΣ για να το καταθέσω στο Πανεπιστήμιο για να δώσω εισαγωγικές εξετάσεις στην Ιατρική.
Αρχικώς ξαφνιάστηκα όταν διάβασα για πρώτη φορά το πιστοποιητικό αλλά ήρεμα αφού χαμογέλασα ήλθαν στο θυμικό μου γεγονότα που άρχιζαν από την γέννησή μου και έφθαναν μέχρι εκείνο το βράδυ του Αυγούστου του 1960 που συζητώντας με τον Βασίλη μας πήρε το ξημέρωμα.
Νόμιζα πως βρισκόμουν στην γιορτή του Αυγουστιάτικου Φεγγαριού είδα τον Αυγερινό που και αυτός πέρναγε γρήγορα και μας βρήκε το πρωί.
'Ρώτησα εκείνο το βράδυ τον αγαπητό μου φίλο Βασίλη για τους δικούς του και για τους δικούς μου γονείς φτωχούς αλλά γεμάτους καλοσύνη. ‘Ο Βασίλης όταν πήγαινε στο Γυμνάσιο Λαγκαδά καθόταν σε μακρυνούς συγγενείς μου που από αυτούς γνώριζε την ζωή μου που εγώ δεν την γνώριζα όλη.
Έφερα στο μυαλό μου την Κλινική Μουτσούδη στο Βαρδάρη Θεσσαλονίκης όταν κόντεψα να πεθάνω πέντε χρόνων και με παρακολουθούσε ένας Στρατιωτικός γιατρός από την 'Οσσα Κώστας Δανιηλίδης και διέγνωσε ότι είχα τύφο και παράτυφο και για να σωθώ είπε ο γιατρός στον πατέρα μου να βρει πενικιλίνη.'Ο πατέρας μου το 1947 όργωσε ένα βράδυ όλη την Θεσσαλονίκη για να βρει πενικιλίνη που μόλις άρχισε να κυκλοφορεί στην Ελλάδα .
Θυμάμαι ακόμη και σήμερα μετά από 71 χρόνια ότι λόγω αδυναμίας και καταβολής αρκούδιζα και άρχισα να περπατώ μετά από μήνες . Θυμάμαι 14 Σεπτέμβρη του 1947 σηκώθηκα μόνος μου από το κρεβάτι και πήγα τοίχο τοίχο στην κουζίνα να δω τους γονείς μου και ξαφνιάστηκαν όλο χαρά που ξαναπερπάτησα . Ήταν του Τιμίου Σταυρού και μέχρι σήμερα και η μάνα μου πήγαινε και η γυναίκα μου πάει λειτουργιά στην εκκλησία την ημέρα ύψωσης του Τιμίου Σταυρού.
Θυμήθηκα τον φίλο μου Νικόδημο που παίζαμε μαζί στην μουσική του Δήμου και μία ημέρα πήγαμε στον μπαξέ του πατέρα τού Νικόδημου και είδα πρώτη φορά να ποτίζουν τον μπαξέ με τσάρκ. Φέρνω στο μυαλό μου την Γιαγιά Γαρυφαλλιά που ερχόταν στην γειτονιά μας να επισκεφθεί την κόρη της Ολγα και σταματούσε στο δρόμο να με χαϊδέψη τόσο στοργικά που καταλάβαινα ότι με αγαπούσε.
Τελείωσα το Δημοτικό και όταν πέρασα τις εισαγωγικές εξετάσεις στο Γυμνάσιο Λαγκαδά πρώτος με πλησίασε μια κυρία άγνωστη με είπε μπράβο και πρόσθεσε είσαι και δικό μας παιδί, έμεινα με την απορία γιατί μου είπε είσαι και δικό μας παιδί αλλά δεν με απασχόλησε ποτέ να το ξανασκεφτώ .
Συναισθανόμουν την μεγάλη αγάπη της γιαγιάς μου Στεργιανής Μαρμούρη γιατί ήμουν εγγονός της, της Θείας μου Μαρίκας του θείου μου Κώστα και Γιάννη και επειδή ήταν αδέλφια της μάνας μου Βαγγελιός δεν ήταν υπερβολικό να μ'αγαπούν πολύ αφού ήμουν ο ανεψιός τους.
Το 1975 διορίστηκα στο ΙΚΑ Καβάλας και μετά μετατέθηκα στο σταθμό Α’ Βοηθειών ΙΚΑ Θεσσαλονίκης και άνοιξα ιατρείο στον Λαγκαδά.Μια μέρα μετά από χρόνια αφού αναπαύθηκαν οι γονείς μου συναντηθήκαμε με τον παιδικό μου φίλο Νικόδημο και μου είπε ότι και ο πατέρας του πέθανε. Συλληπητήρια του είπα για τον πατέρα σου και να βρεθούμε κάποια μέρα όταν ξαναέλθης στον Λαγκαδά. Θα προσπαθήσω να έλθω στο Ιατρείο σου μια μέρα να θυμηθούμε τα παλιά Νίκο.
. Ηταν δυο χρόνια μικρότερος αλλά οι σχέσεις μας και η φιλία μας ήταν περισσότερο στην μουσική του Δήμου. Δεν είχαμε οικογενειακές σχέσεις αλλά υπήρχε μια αμοιβαία συμπάθεια και εκτίμηση από την παιδική μας ηλικία. Αυτός κατοικούσε εκτός Λαγκαδά και εγώ έκλεισα το Ιατρείο μου στον Λαγκαδά αφού πήγα στο ΕΣΥ. Ετσι δεν έγινε ποτέ η συνάντηση στο Ιατρείο.
Μια μέρα μου τηλεφώνησε και με προσκάλεσε να πάω στο εξοχικό του στους πρόποδες του Ολύμπου δέχθηκα την πρόσκληση και με την γυναίκα μου ένα Κυριακάτικο πρωινό φθάσαμε στο μικρό εξοχικό του. Ολο χαρά μας σύστησε την γυναίκα του έκοψε ντομάτες και αγγουράκια από το μπαξέ του έβαλε τσίπουρο στα ποτηράκια μας και τα τσουγκρίσαμε. Η γυναίκα του Νικόδημου κάποια στιγμή του φαγητού χαριτολογώντας λέει εσείς οι δυό μοιάζετε στα μάτια και το μέτωπο εγώ γελώντας συμπλήρωσα μόνο που ο Νικόδημος έχει μάτια μπλε και εγώ έχω μαύρα .
‘Ο πατέρας μου με τον πατέρα του ηταν γνωστοί και φίλοι απο χρόνια και είχαν περάσει χαρές και πίκρες που τις πήραν μαζί τους φεύγοντας απ'αυτόν τον αδικο και ψεύτικο ντουνιά .Περάσαμε εκείνη την Κυριακή όμορφα και αφού τον ευχαρίστησα γύρισα στο σπίτι μου στην Θεσσαλονίκη.
Ένα Σάββατο τών ψυχών πήγα στα κοιμητήρια του Λαγκαδά να ανάψω ένα κερί στους γονείς μου και επειδή στην μικρή κοινωνία μας είναι όλοι συγγενείς και φίλοι ανάβω και σ'αυτούς ένα κεράκι λέγοντάς τους και ένα γειά σου.
Αυτό το Ψυχοσάββατο μετά 33 χρόνια από τον Αύγουστο του 1960 ανάβοντας ένα κεράκι σε ένα ξεχασμένο από χρόνια φίλο έπεσε το βλέμμα μου δίπλα σε έναν όμορφο μαρμάρινο σταυρό με δύο μικρά αγγελούδια να πετούν προς στον ουρανό και στην βάση τού μαυρισμένου από τα πολλά χρόνια σταυρού διάβασα το όνομα Χρυσή 23 ετών 3-5-1942 που είναι η ημερομηνία της γέννησής μου.
Ήταν μια ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου που έμεινε γλυκιά χαρακιά στην ψυχή μου.
Συγκινήθηκα γιατί από την ημέρα που είχα διαβάσει το πιστοποιητικό γεννήσεως μου τον Αύγουστο του 1960 δέκα οχτώ χρόνων έμαθα ότι η μάνα μου πέθανε από ακατάσχετη αιμορραγία της μήτρας και με πήρε και με μεγάλωσε η αδελφή της Ευαγγελία .
Μετά 33 χρόνια από το 1960 και 51 από την γέννησή μου με αξίωσε ο Θεός να βρω τυχαία τον σταυρό της Μάνας μου Χρυσής που ψυχορραγώντας άκουσε το κλάμα μου μια Κυριακή πρωί την ώρα που έφευγε ο Αυγερινός και έφυγε ήρεμα μαζί του στις 3-5-1942 σαν δροσοσταλιά του Μάη, αφού μου έδωσε την πνοή της και την ευλογία της να ζήσω.
Θα ήμουν ευτυχισμένος αν την εύρισκα να την ευχαριστήσω και να θυμίσω στην ψυχούλα της ότι όλα αυτά τα χρόνια την έψαχνα και την λάτρευα χωρίς να φανερώσω το μυστικό μου στους αγαπημένους μου γονείς (Κώστα και Ευαγγελία) και τους άφησα να φύγουν ήρεμοι και ευτυχισμένοι παίρνοντας το μυστικό μαζί τους τους γιατί με πολύ αγάπη με μεγάλωσαν και με σπούδασαν.
Ήταν ένα μυστικό άγγιγμα ψυχής στην μικρή κοινωνία μας που το ήξεραν πολλοί και δεν ήθελαν από ευγένεια να το συζητήσουν μαζί μου και τους ευχαριστώ γιατί ελάχιστοι μέχρι σήμερα ήξεραν οτι το γνώριζα και εγώ από τα δέκα οχτώ μου χρόνια.
Σήμερα για να τιμήσω και αυτούς που με έφεραν στον κόσμο αυτόν και αυτούς που με μεγάλωσαν και μου στάθηκαν να διαβώ χαρούμενα την ζωή μου αφιερώνω αυτό το χρονοχράφημά μου στην καλοσύνη όλων .
Νίκος Κ. Αζμάνης Παιδίατρος τ.Δήμαρχος Λαγκαδά.
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. Λαγκαδάς 6-12-2018

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Λουτρών 62 - Λαγκαδάς

Phone: (23940) 25472

Mobile: 6937 027424

Email: info@lagadas24.gr  

© 2017 Expertin Danas