Παρασκευή, 05 Οκτωβρίου 2018 06:32

"Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ" ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΖΜΑΝΗ

Δεν ήταν στην καρδιά της Μικράς Ελβετίας αλλά ήταν καινούργια γειτονιά που κτίστηκε στη νότια επέκτασή της, από παιδιά των Μικροελβετών, από το 1915 και μετά γύρω από το Α΄ Δημοτικό σχολείο και το Νηπιαγωγείο. Τα σπίτια ήταν ημιώροφα και πολλά διώροφα και τριώροφα ,χωρίς χαγιάτια αλλά με μεγάλα μπαλκόνια και κτισμένες μεγάλες σκάλες στην είσοδό τους και μπροστά κήπους με λουλούδια. Κέντρο της γειτονιάς το μπακάλικο του μπάρμπα Μήτα Δάλλη. Απ’ το μπακάλικο μαθαίναμε όλα τα νέα ευχάριστα και δυσάρεστα. Πρωινά και βραδυνά, Κυριακές και καθημερινές, χειμώνα καλοκαίρι. Το πρωί άνοιγε ο μπάρμπα Μήτας το βράδυ έκλεινε με τα ξύλινα κεπένγκια ο Γιώργος ο μοναδικός γιός του που πάντα χαμογελούσε. Από εκει αγοράζαμε με το τεφτέρι το τυρί τις ελιές τον χαλβά το λάδι τα μακαρόνια τις ρέγγες και ότι χρειάζεται κάθε φτωχικό σπίτι. Ο μπάρμπα Μήτας μας τα τύλιγε στο χαρτί από εφημερίδες και έγραφε το λογαριασμό στο τεφτεράκι μας και φυσικά και στο τεφτέρι του. Μια μέρα αρρώστησε ο μπάρμπα Μήτας και ήρθε αργά γιατί καθόταν στο κέντρο της Μικράς Έλβετίας μετά την Αγία Παρασκευή κοντά στο σπίτι του Μύρβαλη. Ο μπάρμπα Μήτας ήταν παλιός Λαγκαδιανός με μεγάλο διώροφο αρχοντικό σπίτι με χαγιάτια και μεγάλη αυλή στην καρδιά της μικράς Ελβετίας. Ήξερε και Τουρκικά αφού το μπακάλικο έγραφε στην ταμπέλα του έτος ιδρύσεως 1905. Μέχρι το 1922 οι Λαγκαδιανοί ήταν μειονότητα που καθόταν κυρίως γύρω από την Αγία Παρασκευή που είχε δυό τρεις καφενέδες και με μια λατέρνα και ρακί ξεχνούσαν τα ντέρτια τους.

Κοντά στην Εκκλησία είχε ένα ομορφο τριγωνικό πάρκο που το έλεγαν μικρά Ελβετία. Έτσι επειδή το κέντρο της Ελληνικής Κοινότητος ήταν το Πάρκο η Έκκλησία και το μοναδικό Δημοτικό Σχολείο έβγαλαν τους ντόπιους που σχεδόν όλοι καθόταν εκεί, μικροελβετούς που και εγώ είμαι απόγονος και από πατέρα που καθόταν στα βόρεια προάστια και από μάνα που καθόταν κοντά στην Αγία Παρασκευή και το πάρκο της μικράς Ελβετίας.Βεβαια με την ανταλλαγή των πληθυσμών οι συσχετισμοί άλλαξαν και Λαγκαδάς έγινε μια μεγάλη κωμόπολη με τους πρόσφυγες που έδωσαν άλλη δυναμική σε όλους του τομείς του Λαγκαδά. Ετσι άρχισε να κτίζεται και η γειτονιά μου με ντόπιους κατά 98/100.

Δίπλα στο μπακάλικο ο μπάρμπα Μήτας είχε ένα σπιτάκι 3χ5 τ.μ. ακριβώς που είχε ενοικιάσει σε αγαπημένους φίλους μέχρι σήμερα την οικογένεια Κιτσούκα, την κυρά Κατίνα που είχε την Κυριακούλα την Αφροδίτη και τον Πασχάλη γιατί ο πατέρας πέθανε νωρίς από τις κακουχίες και τα βάσανα της προσφυγιάς ήλθαν από τα παράλια του Βοσπόρου. Χαμογελαστοί και εργατικοί όλοι τους παρ’όλη την φτώχεια τους γρήγορα πρόκοψαν και ο Πασχάλης είναι σήμερα ένας από τους καλλίτερους γεωργοεπιχειριματίες. Πέρασαν οι άσχημοι καιροί Νικόλα και τώρα είμαστε καλά μου λέει με περηφάνια ο Πασχάλης γιατί μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά και η κυρά Κατίνα μας έδινε και τους δυό λίγο ψωμί με λάδι και αλάτι μέχρι να φύγει η κατοχή. Δίπλα στο μπακάλικο προς την εκκλησία ηταν το σπίτι του μπάρμπα Κώτσου και της κυρά Δημητρούλας Νέδου ,είχαν τρία παιδιά την Φανή τον Αποστόλη και τον Σωτήρη.

Μπροστά από το σπίτι τους ήταν αυλή του νηπιαγωγείου με δυό μεγάλες μουριές με γλυκά μούρα που τα μαζεύαμε κάθε χρόνο για να τα πάμε στα σπίτια μας. Οι μουριές ήταν παλιές από τότε που στον Λαγκαδά είχαν μεταξοσκώληκες και με τα φύλα τους τάϊζαν τα κουκούλια. Δίπλα στο σπίτι του Νέδου ήταν το σπίτι του μπάρμπα Γιάννη και της κυρά Χρυσούλας Κυράνου με τα παιδιά τους Νίκο και Θεόδωρο. Μετά ηταν το σπίτι του παπα Κύριλου είχε τέσσερα παιδιά τόν Γιώργο τον Πασχάλη τον Θανάση παπάδες και τον Τηλέμαχο. Εν συνεχεία ηταν το σπίτι της Μαρίκας και Λεωνίδα Ρίζου και το σπίτι του Δημήτρη Μαρίας και Κώστα Παπαχρήστου. Πίσω τους ήταν το σπίτι του μπάρμπα Γιάννη Καραγεωργίου με τα παιδιά τους Τάκη Φωτεινή Γιώργο. Απέναντι ηταν ο μπάρμπα Δημητρός Καραγεωργίου με τα παιδιά του Αλεξάνδρα Ευαγγελια Κώστας Ευτυχία Χρήστος.

Δυτικά από το μπακάλικο του μπάρμπα Μήτα ήταν το σπίτι του Σταύρου και Στέλλας Χασαπάκη με τα παιδιά τους Γιώργο και Δημήτρη , δίπλα ήταν το σπίτι του μπάρμπα Δημητρού και κυρα Ασπασίας Περιλή με τα παιδιά τους Στέλλα και Λίνα Μετά ήταν το σπίτι του μπάρμπα Νίκου και Αθηνάς Δεμερτζή με τα παιδιά τους Καίτη και Σταύρο. Δίπλα ήταν το σπίτι του μπάρμπα Χρήστου και της κυρά Θεονίτσας με τα παιδιά τους Ευαγγελία και Νίκο. Πίσω ήταν το σπίτι του μπάρμπα Κώτσου και της κυρά Βαγγελιός Αζμάνη και το σπίτι του μπάρμπα Δημητρού και κύρα Ρούλας Ασμάνη με τα παιδιά τους Στέλλα και Γιώργο. Απέναντι μας ήταν ο μπαρμπα Αποστόλης και η κυρα Δημητρούλα Παρασχά απο την Χωρούδα σε ενα πολύ μικρό σπιτάκι 3χ5 με τα οκτώ παιδιά τους Παναγιώτα Δημητρός Χαριζάνης Κώστας Βιολέτα Δέσποινα Ελένη Φρειδερίκη. Απέναντι απο την φάτσα του μπακάλικου του μπάρμπα Μήτα ηταν ο δρόμος που πάει προς το Εργοστάσιο της ΕΓΣΛ και άρχιζε με το σπίτι του Μίρκου και μετέπειτα μπάρμπα Γιώργου και κυρα Ασπασούδας Καλαϊτζή με τα παιδιά τους Γιάννη και Δημήτρη μετά ήταν το σπίτι των αδελφών Σαρίκου Πανσούλα Μαίρη Δημητρός Γιώργος Νίκος. Μετά το σπίτι του Τακη και της κυρα Όλγας Οικονόμου με τα παιδιά τους Στέλιο Νίκο. Στο τελος του δρόμου ήταν αριστερά το σπίτι του μπαρμπα Γιώργου Χρυσομαλλίδη και το σπίτι απέναντι του Παύλου και Λευκοθέας Μουχταρίδη και του Θόδωρου. Απέναντι τους ήταν το σπίτι του μπαρμπα Ηλία του Αυγατζή (Στεργίου) με τα παιδιά του Αγγέλα Ελευθερία Ελένη Δήμητρα. Δίπλα τους ήταν το σπίτι του μπαρμπα Νίκου και της Χημευτής Μποζίνη με τα παιδιά τους Ελένη Παναγιώτης Αχιλλέας Γιάννης. Όλη η γειτονιά ήμασταν αγαπημένοι και τους θυμήθηκα πιστεύω όλους για να μας γνωρίσουν και τα παιδιά μας

ΝΙΚΟΣ Κ.ΑΖΜΑΝΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ 2018.

   ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

 

Λουτρών 62 - Λαγκαδάς

Phone: (23940) 25472

Mobile: 6937 027424

Email: info@lagadas24.gr  

© 2017 Expertin Danas